1Kush veçohet kërkon kënaqësinë e tij dhe zemërohet kundër gjithë diturisë së vërtetë.
1Kes end eraldab, otsib, mida ta himustab; kõige jõuga tülitseb ta.
2Budallai nuk gjen kënaqësi te maturia, por vetëm në të vënit në dukje të zemrës së tij.
2Albil pole head meelt arukusest, küll aga oma arvamuste avaldamisest.
3Kur vjen i pabesi vjen edhe përçmimi dhe bashkë me humbjen e nderit vjen turpi.
3Kui tuleb ülekohtune, tuleb ka põlgus ja koos häbiga teotus.
4Fjalët e gojës së një njeriu janë ujëra të thella; burimi i diturisë është si një rrjedhë uji që shkon duke gurgulluar.
4Sõnad mehe suust on sügav vesi, tarkuseallikas on vulisev oja.
5Nuk është mirë të preferosh të pabesin, apo të shkaktosh humbjen e të drejtit në gjyq.
5Ei ole hea olla õela poolt, et õiget kohtus väärata.
6Buzët e budallait të çojnë në grindje, dhe goja e tij kërkon goditje.
6Albi huuled toovad riidu ja tema suu kutsub lööke.
7Goja e budallait është shkatërrimi i tij dhe buzët e tij janë një lak për jetën e tij.
7Albi suu on hukatuseks temale enesele ja ta huuled on püüdepaelaks ta hingele.
8Fjalët e shpifësit janë si një gjellë shumë e shijshme që zbret thellë në zorrë.
8Keelepeksja sõnad on nagu maiuspalad ja lähevad otse sisikonna soppidesse.
9Edhe ai që është përtac në punën e tij është vëlla i planprishësit.
9Isegi see, kes oma töös on loid, on hävitaja vend.
10Emri i Zotit është një kala e fortë, tek ai turret i drejti dhe gjen siguri.
10Issanda nimi on tugev torn: sinna jookseb õige ja leiab varju.
11Pasuria e kamësit është qyteti i tij i fortë dhe simbas mendimit të tij ajo është si një mur i lartë.
11Rikka varandus on tema tugev linn ja ta enese kujutluses kõrge müüri sarnane.
12Përpara shkatërrimit, zemra e njeriut ngrihet, por para lavdisë vjen përulësia.
12Enne langust läheb inimese süda ülbeks, aga enne au on alandus.
13Kush jep përgjigje për një çështje para se ta ketë dëgjuar, tregon marrëzinë e tij për turp të vet.
13Kui keegi vastab enne ärakuulamist, siis on see tema rumalus ja häbi.
14Fryma e njeriut i jep krahë në sëmundjen e tij, por kush mund ta ngrerë një frymë të demoralizuar?
14Mehine meel talub haigust, aga kes võiks kannatada rusutud vaimu?
15Zemra e njeriut të matur fiton dituri, edhe veshi i të urtëve kërkon diturinë.
15Mõistliku süda hangib teadlikkust ja tarkade kõrv otsib teadmisi.
16Dhurata e njeriut i hap rrugën dhe e çon në prani të të mëdhenjve.
16And avab inimesele tee ja viib teda suurte ette.
17I pari që mbron çështjen e vet duket sikur ka të drejtë; por pastaj vjen tjetri dhe e shqyrton.
17Oma riiuasjas on esimesel õigus, kuni tuleb teine ja teda läbi katsub.
18Fati u jep fund grindjeve dhe i ndan të fuqishmit.
18Liisk lõpetab tülid ja otsustab vägevate vahel.
19Një vëlla i fyer është si një qytet i fortë; dhe grindjet janë si shulat e një kalaje.
19Petetud venda on raskem võita kui tugevat linna, ja tülid on otsekui kindluse riiv.
20Njeriu e ngop barkun me frytin e gojës së tij, ai ngopet me prodhimin e buzëve të tij.
20Oma suu viljast saab mehe kõht täis, ta küllastub oma huulte saagist.
21Vdekja dhe jeta janë nën pushtetin e gjuhës; ata që e duan do të hanë frytet e saj.
21Surm ja elu on keele võimuses, ja kes seda armastab, saab süüa selle vilja.
22Kush ka gjetur grua ka gjetur një gjë të mirë dhe ka siguruar një favor nga Zoti.
22Kes leiab naise, leiab õnne ja saab Issanda hea meele osaliseks.
23I varfëri flet duke u lutur, kurse i pasuri përgjigjet me ashpërsi.
23Kehv kõneleb anudes, aga rikas vastab karmilt.
24Njeriu që ka shumë miq duhet gjithashtu të tregohet mik, por është një mik që është më i lidhur se një vëlla.
24On sõpru, kes üksteist maha löövad, aga mõni sõber on ustavam kui vend.