¹Ashtu si bora nuk i shkon verës as shiu të korrave, kështu nuk i shkon lavdia budallait.

¹Nagu lumi suvel ja vihm lõikusajal, nõnda ei sobi albile au.

²Ashtu si harabeli fluturon andej e këtej dhe dallëndyshja fluturon, kështu mallkimi pa arsye nuk ka efekt.

²Nagu koduta lind, nagu lendav pääsuke, nõnda on teenimata needus: see ei lähe täide.

³Kamxhiku për kalin, kapistra për gomarin dhe shkopi për kurrizin e budallenjve.

³Hobusele piits, eeslile valjad ja alpide seljale vits.

⁴Mos iu përgjegj budallait simbas budallallëkut të tij, që të mos bëhesh edhe ti si ai.

⁴Ära vasta albile ta rumalust eeskujuks võttes, et sinagi ei saaks tema sarnaseks!

⁵Përgjigjju budallait simbas budallallëkut të tij, që ai të mos mendojë se është i urtë.

⁵Vasta albile ta rumaluse peale, et ta ei hakkaks ennast targaks pidama!

⁶Kush dërgon një mesazh me anë të një budallai pret këmbët e tij dhe pi dhunë.

⁶Kes albiga sõna saadab, raiub eneselt jalad ja peab jooma vägivalda.

⁷Ashtu si këmbët e çalamanit janë pak të qëndrueshme, kështu është një fjalë e urtë në gojën e budallenjve.

⁷Nagu lonkuri jalgade kõikumine on õpetussõna alpide suus.

⁸Kush i jep lavdi një budallai është si ai që lidh një gur te hobeja.

⁸Otsekui asetaks kivi lingule, nõnda on albile au andmine.

⁹Një fjalë e urtë në gojën e budallenjve është si një gjemb që hyn në dorën e një të dehuri.

⁹Otsekui joobnu kätte sattunud orjavits on õpetussõna alpide suus.

¹⁰Perëndia i madh që ka krijuar të gjitha gjërat është ai që i jep shpërblimin budallait dhe shkelësve.

¹⁰Nagu kütt, kes haavab kõiki, on see, kes palkab albi või palkab möödujaid.

¹¹Ashtu si një qen kthehet në të vjellat e tij, kështu budallai e përsërit budallallëkun e tij.

¹¹Nagu oma okse juurde tagasi pöörduv koer on oma rumalust kordav alp.

¹²A ke parë një njeri që e pandeh veten të urtë? Ka më tepër shpresë për një budalla se sa për të.

¹²Kui näed meest, kes iseenese silmis on tark, siis on albil enam lootust kui temal.

¹³Përtaci thotë: "Ka një luan në rrugë, ka një luan nëpër rrugë!".

¹³Laisk ütleb: Noor lõvi on tee peal! Kiskja keset turgu!

¹⁴Ashtu si lëviz porta në menteshat e saj, kështu sillet përtaci në shtrat të tij.

¹⁴Uks pöörleb hingedel, laisk oma asemel.

¹⁵Përtaci e fut dorën në pjatën e tij, por lodhet edhe ta çojë te goja.

¹⁵Laisk pistab käe kaussi, aga ei viitsi seda suu juurde viia.

¹⁶Përtaci pandeh se është më i urtë se shtatë persona që japin përgjigje me mend.

¹⁶Laisk on iseenese meelest targem kui seitse arukalt vastajat.

¹⁷Kalimtari që përzihet në një grindje që nuk i përket, është si ai që kap nga veshët një qen.

¹⁷Otsekui koera kõrvust haarab kinni see, kes mööda minnes vihastab riiu pärast, millega temal ei ole tegemist.

¹⁸Ashtu si një i marrë që gjuan me ura zjarri, me shigjeta dhe me vdekje,

¹⁸Nagu meeletu, kes ammub tuliseid surmanooli,

¹⁹kështu është ai që mashtron të afërmin dhe thotë: "E bëra për shaka!".

¹⁹on mees, kes petab oma ligimest ja ütleb: Ma teen ju ainult nalja.

²⁰Kur mungojnë drutë, zjarri shuhet; dhe kur nuk ka një gojë të keqe, grindja merr fund.

²⁰Puude puudusel kustub tuli, ja kui ei ole keelepeksjat, vaibub tüli.

²¹Ashtu si qymyri jep shpuzën dhe drutë zjarrin, kështu njeriu grindavec i nxit grindjet.

²¹Mida söed hõõgusele ja puud tulele, seda on riiakas mees tüli õhutamisel.

²²Fjalët e gojëkeqit janë si ushqime shumë të shijshme dhe depërtojnë deri në thellësi të zorrëve.

²²Keelepeksja sõnad on nagu maiuspalad ja need lähevad otse sisikonna soppidesse.

²³Buzët e zjarrta dhe zemra e keqe janë si zgjyra të argjendit të vendosura mbi një enë balte.

²³Põlevad huuled ja kuri süda on nagu hõbevaabaga kaetud potitükk.

²⁴Ai që urren shtiret me buzët e tij, por në zemër të vet përgatit mashtrimin.

²⁴Vihkaja teeskleb huultega, aga südames ta haub pettust:

²⁵Kur ai flet në mënyrë të sjellshme mos i ki besim, sepse ka shtatë gjëra të neveritshme në zemër.

²⁵kui ta teeb oma hääle mahedaks, siis ära usu teda, sest tal on seitse jäledust südames.

²⁶Edhe sikur urrejtja e tij të jetë fshehur me tinëzi; ligësia e tij do të dalë hapur në kuvend.

²⁶Vihkamine katab ennast kavalasti, aga koguduses tuleb ta kurjus ilmsiks.

²⁷Kush hap një gropë do të bjerë brenda dhe kush rrokullis një gur do të bjerë përsëri mbi të.

²⁷Kes kaevab augu, langeb ise sinna sisse, ja kes paneb kivi veerema, selle peale see veereb tagasi.

²⁸Gjuha gënjeshtare urren ata që ka plagosur, dhe goja lajkatare sjell shkatërrimin.

²⁸Valelik keel vihkab oma ohvreid, ja meelitaja suu valmistab hukatuse.