¹A nuk bërtet vallë dituria dhe maturia a nuk e bën zërin e saj të dëgjohet?

¹Eks hüüa tarkus, eks tõsta arukus häält?

²Ajo qëndron në këmbë mbi majën e lartësive, gjatë rrugës, në kryqëzimet e rrugëve;

²Küngastel tee ääres, teelahkmetel, on ta võtnud aset.

³bërtet pranë portave, në hyrje të qyteteve, në prag të dyerve;

³Väravate kõrval, linna sissekäigus, seal, kus ustest sisse minnakse, kisendab ta:

⁴"Ju drejtohem juve, o njerëz dhe zëri im u drejtohet bijve të njeriut.

⁴'Teile, mehed, ma hüüan, ja mu hääl kõlab inimlastele!

⁵Kuptoni, o njerëz të thjeshtë, maturinë, dhe ju, njerëz pa mend, kini një zemër të urtë.

⁵Õppige, rumalad, mõistlikkust, ja albid, hakake aru saama!

⁶Më dëgjoni, sepse do të flas për gjëra të rëndësishme dhe buzët e mia do të hapen për të thënë gjëra të drejta.

⁶Kuulge, sest ma räägin tõtt ja mu huuled on avatud õigeks asjaks!

⁷Sepse goja ime do të shpallë të vërtetën; pabesia është e neveritshme për buzët e mia.

⁷Jah, mu suulagi toob kuuldavale tõe, aga õelus on mu huultele jäle.

⁸Të gjitha fjalët e gojës sime janë të drejta, në to nuk ka asgjë të shtrembër dhe të çoroditur.

⁸Kõik mu suu sõnad on siirad, neis pole midagi kavalat ega väära.

⁹Janë të gjitha të drejta për atë që ka mend dhe për ata që kanë gjetur dijen.

⁹Need kõik on selged arukale ja õiged neile, kes on leidnud tunnetuse.

¹⁰Pranoni mësimin tim dhe jo argjendin, dijen në vend të arit të zgjedhur,

¹⁰Võtke vastu mu õpetus, aga mitte hõbedat, pigem teadlikkus kui valitud kuld!

¹¹sepse dituria vlen më tepër se margaritarët, të gjitha gjërat që dikush mund dikush të dëshiroje nuk barazohen me të.

¹¹Sest tarkus on parem kui pärlid ja ükski ihaldatav asi ei ole sellega võrdne.

¹²Unë, dituria, rri me maturinë dhe e gjej dijen në meditim.

¹²Mina, tarkus, olen mõistlikkuse naaber, ja ma leian tunnetuse ning targa nõu.

¹³Frika e Zotit është të urresh të keqen; unë e urrej kryelartësinë, arrogancën, rrugën e keqe dhe gojën e çoroditur.

¹³Issanda kartus on kurja vihkamine. Ma vihkan kõrkust ja ülbust, halbu eluviise ja pöörast suud.

¹⁴Mua më takon mendimi dhe dituria e vërtetë; unë jam zgjuarsia, mua më përket forca.

¹⁴Mul on nõu ja kordaminek, ma olen mõistus, mul on võimus.

¹⁵Nëpërmjet meje mbretërojnë mbretërit dhe princat vendosin drejtësinë.

¹⁵Minu abiga valitsevad kuningad ja võimukandjad korraldavad õiglust.

¹⁶Nëpërmjet meje qeverisin krerët, fisnikët, tërë gjykatësit e tokës.

¹⁶Minu abiga valitsevad vürstid ja suursugused, kõik õiged kohtumõistjad.

¹⁷Unë i dua ata që më duan, dhe ata që më kërkojnë me kujdes më gjejnë.

¹⁷Mina armastan neid, kes armastavad mind, ja kes otsivad mind, need leiavad minu.

¹⁸Me mua janë pasuria dhe lavdia, pasuria që zgjat dhe drejtësia.

¹⁸Minu juures on rikkus ja au, jääv varandus ja hüvang.

¹⁹Fryti im është më i mirë se ari, po, se ari i kulluar, dhe prodhimi im më tepër se argjendi i zgjedhur.

¹⁹Minu vili on kullast parem, parem koguni kui puhas kuld, ja mu saak on parem kui valitud hõbe.

²⁰Unë eci në rrugën e drejtësisë, në mes të shtigjeve të drejtësisë,

²⁰Ma jäin õigluse rajale, keset õiguse jalgteid,

²¹për t'i bërë ata që më duan të trashëgojnë pasurinë e vërtetë dhe për të mbushur thesaret e tyre.

²¹et anda jõukust neile, kes mind armastavad, ja et täita nende varakambreid.

²²Zoti më zotëroi në fillim të rrugës së tij, përpara veprave të tij më të lashta.

²²Issand lõi mind oma töö alguses, esimesena oma töödest muistsel ajal.

²³U vendosa nga amshimi, që në krye, para se toka të ekzistonte.

²³Igavikust alates on mind eraldatud, ürgajast peale, enne maailma algust.

²⁴Më prodhuan kur nuk kishte ende humnera, kur nuk kishte burime me ujë të bollshëm.

²⁴Ma olen sündinud enne sügavusi, enne kui puhkesid allikad.

²⁵Më prodhuan para se themelet e maleve të ishin përforcuar, para kodrinave,

²⁵Veel enne kui mäed paigale pandi, enne künkaid sündisin mina,

²⁶kur nuk kishte sajuar ende as tokën, as fushat dhe as plisat e para të dheut.

²⁶kui ta veel ei olnud teinud maad ega maastikku, ei maailma esimest tolmukübetki.

²⁷Kur ai fiksonte qiejtë, unë isha aty; kur bënte një rreth mbi sipërfaqen e humnerës,

²⁷Kui tema valmistas taevad, olin mina seal, siis kui ta joonistas sõõri sügavuse pinnale,

²⁸kur i bënte të qëndrueshëm qiejtë e epërm, kur përforconte burimet e humnerës,

²⁸kui ta kinnitas pilved ülal, kui said jõuliseks sügavuse allikad,

²⁹kur i caktonte detit caqet e tij në mënyrë që ujërat të mos kalonin përtej urdhërit të tij, kur vendoste themelet e dheut,

²⁹kui ta merele pani piiri, et veed ei astuks üle tema käsust, kui ta kinnitas maa alused,

³⁰unë isha pranë tij si një arkitekt, isha çdo ditë kënaqësia e tij, duke u gëzuar çdo çast para tij;

³⁰siis olin mina tema kõrval kui lemmiklaps, olin päevast päeva temale rõõmuks, mängisin igal ajal tema ees,

³¹kënaqesha në pjesën e banueshme të botës dhe gjeja ëndjen time me bijtë e njerëzve.

³¹mängisin tema maailma maa peal ja tundsin rõõmu inimlastest.

³²Tani, pra, më dëgjoni, o bij; lum ata që ndjekin rrugët e mia!

³²Ja nüüd, pojad, kuulge mind! Õndsad on need, kes hoiavad minu teed.

³³Dëgjoni këto mësime, tregohuni të urtë dhe mos i hidhni poshtë!

³³Kuulge õpetust ja saage targaks, ärge jätke seda tähele panemata!

³⁴Lum ai njeri që më dëgjon, duke u gdhirë çdo ditë te portat e mia dhe duke ruajtur shtalkat e portave të mia.

³⁴Õnnis on inimene, kes kuulab mind, kes päevast päeva valvab mu ustel, on vahiks mu uksepiitade juures.

³⁵Sepse ai që më gjen, gjen jetën, dhe siguron përkrahjen e Zotit.

³⁵Sest kes leiab minu, leiab elu ja saab Issanda hea meele osaliseks.

³⁶Por ai që mëkaton kundër meje, i bën të keqe vetvetes; të gjithë ata që më urrejnë duan vdekjen".

³⁶Aga kes ei taba mind, teeb kahju oma hingele; kõik, kes vihkavad mind, armastavad surma.'