¹Dituria ka ndërtuar shtëpinë e saj, ka gdhendur shtatë shtyllat e saj.

¹Tarkus ehitas enesele koja, raius oma seitse sammast.

²Ka vrarë kafshët e saj, ka përzier verën e saj dhe shtruar tryezën e saj.

²Ta tappis tapaloomad, segas veini, kattis lauagi valmis.

³Ka dërguar jashtë shërbëtoret e saj; nga vendet më të larta të qytetit ajo thërret:

³Ta läkitas oma teenijad, laskis hüüda linna küngastel:

⁴"Ai që është budalla të vijë këtu!". Atij që i mungon gjykimi i thotë:

⁴'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Napiarulisele ta ütles:

⁵"Ejani, hani nga buka ime dhe pini verën që kam përzier.

⁵'Tulge, sööge mu leiba ja jooge mu segatud veini!

⁶Lëreni budallallëkun dhe do të jetoni, ecni në rrugën e arsyes".

⁶Jätke maha rumalus, et jääksite elama, ja käige arukuse teel!'

⁷Ai që korrigjon tallësin tërheq mbi vete të shara, dhe ai që qorton të pabesin merr të shara.

⁷Kes õpetab pilkajat, toob iseenesele häbi, ja kes noomib õelat, sellele jääb külge halb märk.

⁸Mos qorto tallësin sepse ai do të të urrejë; qorto të urtin dhe ai do të të dojë.

⁸Ära noomi pilkajat, et ta sind ei vihkaks, noomi tarka, ja ta armastab sind!

⁹Mësoje të urtin dhe ai do të bëhet edhe më i urtë. Mësoje të drejtin dhe ai do të rritë diturinë e tij.

⁹Anna targale, ja ta saab veelgi targemaks, õpeta õiglast, ja ta võtab veelgi enam õpetust!

¹⁰Frika e Zotit është parimi i diturisë, dhe njohja e të Shenjtit është zgjuarsia.

¹⁰Issanda kartus on tarkuse algus ja Kõigepühama äratundmine on arukus.

¹¹Sepse nëpërmjet meje do të shumohen ditët e tua dhe do të të shtohen vite jete.

¹¹Sest minu läbi saavad su päevad paljuks ja su eluaastad jätkuvad.

¹²Në rast se je i urtë, je i urtë për veten tënde; në rast se je tallës, pasojat do t'i kesh vetëm ti.

¹²Kui oled tark, siis oled tark iseenese jaoks; ja kui oled pilkaja, siis pead sedagi üksinda kandma.

¹³Gruaja budallaqe është zhurmëmadhe, aspak e zgjuar dhe nuk di asgjë.

¹³Meeletusenaine on rahutu, rumalus ei tunne midagi.

¹⁴Rri ulur te porta e shtëpisë së saj, mbi një fron në vendet e larta të qytetit,

¹⁴Ta istub oma koja uksel, istme peal linna küngastel,

¹⁵për të ftuar ata që kalojnë nëpër rrugë, që shkojnë drejt në rrugën e tyre:

¹⁵kutsudes möödaminejaid, neid, kes käivad otseradu:

¹⁶"Ai që është budalla të vijë këtu!". Dhe atij që i mungon arsyeja i thotë:

¹⁶'Kes on kogenematu, pöördugu siia!' Ja napiarulisele ta ütleb:

¹⁷"Ujërat e vjedhura janë të ëmbla; buka që hahet fshehurazi është e shijshme".

¹⁷'Varastatud vesi on magus ja salajas söödud leib on hõrk.'

¹⁸Por ai nuk e di që atje janë të vdekurit, që të ftuarit e saj janë në thellësinë e Sheolit.

¹⁸Aga teine ei teagi, et seal on kadunud hinged, et tema kutsutud on põrgu sügavustes.