¹Aleluja. Kremtoni Zotin, sepse ai është i mirë, sepse mirësia e tij vazhdon përjetë.

¹Halleluuja! Tänage Issandat, sest tema on hea, sest tema heldus kestab igavesti!

²Kush mund të përshkruajë bëmat e Zotit ose të shpallë tërë lavdinë e tij?

²Kes jõuab ära rääkida Issanda vägevaid tegusid ja kuulutada kõike tema kiitust?

³Lum ata që respektojnë drejtësinë, që bëjnë atë që është e drejtë në çdo kohë.

³Õndsad on need, kes peavad tema seadusi ja kes teevad õigust igal ajal.

⁴Mos më harro mua, o Zot, sipas mirësisë sate që tregon ndaj popullit tënd, dhe më vizito me shpëtimin tënd,

⁴Mõtle minule, Issand, su head meelt mööda oma rahva vastu, tule mind katsuma oma abiga,

⁵me qëllim që të shoh mirëqënien e të zgjedhurve të tu, të kënaqem në gëzimin e kombit tënd dhe të mbushem me lavdi për trashëgiminë tënde.

⁵et ma näeksin su valitud rahva head põlve ning rõõmustaksin sinu rahva rõõmuga, kiitleksin koos sinu pärisosaga!

⁶Ne dhe etërit tanë kemi mëkatuar, kemi bërë paudhësi dhe të këqija.

⁶Me oleme pattu teinud nagu meie esiisad, me oleme teinud paha ja olnud õelad.

⁷Etërit tanë në Egjipt nuk i kuptuan mrekullitë e tua, nuk kujtuan numrin e madh të mirësive të tua dhe ngritën krye pranë detit, Deti i Kuq.

⁷Meie esiisad Egiptuses ei saanud õieti aru su imetegudest ega pidanud meeles su suurt heldust, vaid tõrkusid su vastu mere ääres, Kõrkjamere ääres.

⁸Megjithatë Zoti i shpëtoi për hir të emrit të tij, për të bërë të njohur fuqinë e tij.

⁸Aga tema päästis nad oma nime pärast, et ilmutada oma vägevust.

⁹I bërtiti Detit të Kuq dhe ai u tha, dhe i udhëhoqi nëpër humnerat si nëpër një shkretëtirë.

⁹Ta sõitles Kõrkjamerd ja see sai kuivaks, ja ta talutas nad ürgvetest läbi otsekui kõrbet mööda.

¹⁰I shpëtoi nga dora e atij që i urrente dhe i shpengoi nga dora e armikut.

¹⁰Nõnda ta päästis nad vihamehe käest ja lunastas nad vaenlaste käest.

¹¹Dhe ujërat i mbuluan armiqtë e tyre, dhe nuk shpëtoi as edhe një prej tyre.

¹¹Veed matsid nende rõhujad, ei jäänud neist üle ühtainustki.

¹²Atëherë u besuan fjalëve të tij dhe kënduan lavdinë e tij.

¹²Siis nad uskusid tema sõnu, nad laulsid temale kiitust.

¹³Por shpejt i harruan veprat e tij dhe nuk pritën me besim plotësimin e planit të tij.

¹³Kuid varsti nad unustasid tema teod ega jäänud ootama tema nõuandmist.

¹⁴U ndezën nga lakmia në shkretëtirë dhe e tunduan Perëndinë në vetmi.

¹⁴Suur himu süttis neil kõrbes ja nad kiusasid Jumalat tühjal maal.

¹⁵Dhe ai u dha atyre sa i kërkonin, por dërgoi midis tyre një lëngatë që pakësoi numrin e tyre.

¹⁵Siis andis tema neile, mida nad palusid, aga läkitas tõve nende sekka.

¹⁶Kur në kamp patën smirë Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,

¹⁶Ja nad kadestasid leeris Moosest ja Aaronit, Issanda pühitsetut.

¹⁷toka u hap dhe përpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.

¹⁷Aga maa avanes ja neelas Daatani ja mattis kinni Abirami jõugu.

¹⁸Një zjarr shpërtheu në mes të tyre dhe flaka i përpiu të pabesët.

¹⁸Ja tuli loitis nende jõugus, leek lõõmas õelate kallal.

¹⁹Bënë një viç në Horeb dhe adhuruan një shëmbëlltyrë prej metali të shkrirë,

¹⁹Nad tegid vasika Hoorebi mäe ääres ning kummardasid valatud kuju.

²⁰dhe e ndërruan lavdinë e tyre me shëmbëllytrën e një kau që ha bar.

²⁰Nad vahetasid oma Aulise rohtu sööva härja kuju vastu.

²¹Harruan Perëndinë, Shpëtimtarin e tyre, që kishte bërë gjëra të mëdha në Egjipt,

²¹Nad unustasid Jumala, oma päästja, kes oli teinud suuri asju Egiptuses,

²²mrekullitë në vendin e Kamit, gjëra të tmerrshme në Detin e Kuq.

²²imetegusid Haami maal, kardetavaid tegusid Kõrkjamere ääres.

²³Prandaj ai foli t'i shfarosë, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi të çarën përpara tij për të penguar që zemërimi i tij t'i shkatërronte.

²³Siis ta lubas nad hävitada, kui poleks olnud Moosest, ta valitut, kes astus kaljulõhes ta palge ette, et ära pöörata tema vihaleeki hukatust toomast.

²⁴Ata e përçmuan akoma vendin e mrekullueshëm, nuk i besuan fjalës së tij,

²⁴Pärast nad põlgasid ära kalli maa, ei nad uskunud tema sõna.

²⁵por murmuritën në çadrat e tyre dhe nuk dëgjuan zërin e Zotit.

²⁵Siis nad nurisesid oma telkides ega tahtnud kuulda Issanda häält.

²⁶Prandaj ai ngriti dorën kundër tyre, duke u betuar se do t'i rrëzonte në shkretëtirë,

²⁶Aga tema tõstis oma käe nende vastu, et neid hukutada kõrbes,

²⁷dhe se do t'i zhdukte pasardhësit e tyre midis kombeve dhe se do t'i shpërndante në të gjitha vendet.

²⁷ja et nende seeme langeks paganarahvaste sekka ning neid pillutataks mööda maid.

²⁸Ata i shërbyen edhe Baal-Peorit dhe hëngrën flijimet e të vdekurve.

²⁸Siis nad astusid liitu Baal-Peoriga ja sõid surnute ohvreid

²⁹E zemëruan Perëndinë me veprimet e tyre dhe në mes tyre plasi murtaja.

²⁹ja ärritasid teda oma tegudega, ja nii tungis taud nende kallale.

³⁰Por Finehasi u ngrit dhe bëri drejtësi; dhe murtaja pushoi.

³⁰Siis Piinehas astus esile ja pidas kohut, ja taudile pandi piir.

³¹Dhe kjo iu vu në llogari të drejtësisë, brez pas brezi, përjetë.

³¹Ja see arvati temale õiguseks põlvest põlve, igavesti.

³²Ata e provokuan përsëri në ujërat e Meribas, dhe Moisiu pësoi të keqen për shkak të tyre,

³²Nad vihastasid teda Meriba vee ääres, nõnda et Mooseski sai kannatada nende pärast.

³³sepse e ashpërsoi frymën e tij (të Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buzët e tij.

³³Sest nad tegid ta meele väga kibedaks, nõnda et ta huultele tulid mõtlemata sõnad.

³⁴Ata nuk shkatërruan popujt, siç i kishte porositur Zoti;

³⁴Nad ei hävitanud rahvaid, keda Issand oli neid käskinud hävitada,

³⁵por u përzien midis popujve dhe mësuan veprat e tyre;

³⁵vaid nad segasid endid paganarahvastega ning õppisid nende tegusid.

³⁶u shërbyen idhujve të tyre, dhe këta u bënë një lak për ta;

³⁶Nad teenisid nende ebajumalaid ja need said neile püüniseks.

³⁷ua flijuan demonëve bijtë dhe bijat e tyre,

³⁷Nad ohverdasid oma poegi ja tütreid kurjadele vaimudele

³⁸dhe derdhën gjak të pafajshëm, gjakun e bijve të tyre dhe të bijave të tyre, që u flijuan për idhujtë e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.

³⁸ja valasid süüta verd, oma poegade ja tütarde verd, mida nad ohverdasid Kaanani ebajumalaile. Ja maa reostati veresüüga.

³⁹Kështu ata u ndotën me veprat e tyre dhe u kurvëruan me aktet e tyre.

³⁹Ja nad rüvetusid oma tegudest ning hoorasid oma eluviisidega.

⁴⁰Dhe zemërimi i Zotit u ndez kundër popullit të tij, dhe ai ndjeu një neveri për trashëgiminë e tij.

⁴⁰Siis süttis Issanda viha oma rahva vastu ja tema pärisosa sai jäledaks tema meelest;

⁴¹I la në dorë të kombeve, dhe u sunduan nga ata që i urrenin.

⁴¹ja tema andis nad paganarahvaste kätte ning nende vihamehed valitsesid nende üle.

⁴²Armiqtë e tyre i shtypën dhe ata iu nënshtruan pushtetit të tyre.

⁴²Ja nende vaenlased rõhusid neid ning nad alandati nende käe alla.

⁴³Ai i çliroi shumë herë, por ata vazhduan të ngrenë krye dhe të zhyten në paudhësinë e tyre.

⁴³Mitu korda ta kiskus nad välja, kuid nad jäid tõrksalt oma nõu juurde ning said jõuetuks oma pahategude tõttu.

⁴⁴Megjithatë ai i kushtoi kujdes ankthit të tyre, kur dëgjoi britmat e tyre,

⁴⁴Aga ta vaatas nende kitsikusele, ja kui ta kuulis nende halisemist,

⁴⁵dhe iu kujtua besëlidhja e lidhur me ta dhe në dhemshurinë e madhe të tij u qetësua.

⁴⁵siis ta meenutas oma lepingut nendega ja ta kahetses oma suurt heldust mööda

⁴⁶Bëri që ata të fitojnë përkrahje ndër të gjithë ata që i kishin çuar në robëri.

⁴⁶ning laskis neid leida halastust nende kõikide ees, kes nad olid vangi viinud.

⁴⁷Na shpëto, o Zot, Perëndia ynë, dhe na mblidh midis kombeve, me qëllim që të kremtojmë emrin tënd të shenjtë dhe të lumturohemi duke të lëvduar.

⁴⁷Päästa meid, Issand, meie Jumal! Ja kogu meid paganate seast, et saaksime tänada su püha nime ja kiidelda sinu kiitmisega!

⁴⁸I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, nga përjetësia në përjetësi. Dhe tërë populli le të thotë: "Amen". Aleluja.

⁴⁸Tänu olgu Issandale, Iisraeli Jumalale, igavesest ajast igavesti! Ja kõik rahvas öelgu: 'Aamen! Halleluuja!'