¹A e di ti kohën kur pjellin dhitë e malit apo ke vërejtur vallë pjelljen e drenushave?

¹Sabes tu o tempo do parto das cabras montesas, ou podes observar quando é que parem as corças?

²A di ti të numërosh muajt kur merr fund barra e tyre, apo njeh ti kohën kur duhet të pjellin?

²Podes contar os meses que cumprem, ou sabes o tempo do seu parto?

³Mblidhen dhe pjellin të vegjlit e tyre, duke u dhënë fund kështu dhembjeve të tyre.

³Encurvam-se, dão � luz as suas crias, lançam de si a sua prole.

⁴Të vegjlit e tyre bëhen të fortë, rriten jashtë, shkëputen dhe nuk kthehen më pranë tyre.

⁴Seus filhos enrijam, crescem no campo livre; saem, e não tornam para elas:

⁵Kush lë të lirë gomarin e egër, kush e ka zgjidhur gomarin e egër,

⁵Quem despediu livre o jumento montês, e quem soltou as prisões ao asno veloz,

⁶të cilit i kam caktuar të rrijë në shkretëtirë dhe tokën e kripur si banesë?

⁶ao qual dei o ermo por casa, e a terra salgada por morada?

⁷Ai përçmon zhurmën e qytetit dhe nuk dëgjon britmat e asnjë zotërie.

⁷Ele despreza o tumulto da cidade; não obedece os gritos do condutor.

⁸Hapësirat e gjera të maleve janë kullota e tij, dhe ai shkon dhe kërkon çdo gjë që është e gjelbër.

⁸O circuito das montanhas é o seu pasto, e anda buscando tudo o que está verde.

⁹Bualli vallë a pranon të të shërbejë ose të kalojë natën pranë grazhdit tënd?

⁹Quererá o boi selvagem servir-te? ou ficará junto � tua manjedoura?

¹⁰A mund ta lidhësh vallë buallin me litar që të lërojë tokën në hulli, ose të lesojë luginat pas teje?

¹⁰Podes amarrar o boi selvagem ao arado com uma corda, ou esterroará ele após ti os vales?

¹¹A do t'i kesh besim atij, sepse forca e tij është e madhe, ose do t'ia lësh atij punën tënde?

¹¹Ou confiarás nele, por ser grande a sua força, ou deixarás a seu cargo o teu trabalho?

¹²A do të mbështetesh tek ai për të çuar në shtëpi grurin dhe për ta mbledhur në lëmë?

¹²Fiarás dele que te torne o que semeaste e o recolha � tua eira?

¹³Krahët e strucit rrahin tërë gaz, por ato nuk janë me siguri krahët dhe pendët e lejlekut.

¹³Movem-se alegremente as asas da avestruz; mas é benigno o adorno da sua plumagem?

¹⁴Ai në fakt i braktis vezët e tij për tokë dhe i lë të ngrohen në pluhur.

¹⁴Pois ela deixa os seus ovos na terra, e os aquenta no pó,

¹⁵duke harruar që një këmbë mund t'i shtypë ose një kafshë e fushave mund t'i shkelë.

¹⁵e se esquece de que algum pé os pode pisar, ou de que a fera os pode calcar.

¹⁶I trajton ashpër të vegjlit e tij, sikur të mos ishin të vetët; por lodhja e tij pa asnjë interes është e kotë,

¹⁶Endurece-se para com seus filhos, como se não fossem seus; embora se perca o seu trabalho, ela está sem temor;

¹⁷sepse Perëndia e ka lënë pa dituri dhe nuk i ka dhënë zgjuarsi.

¹⁷porque Deus a privou de sabedoria, e não lhe repartiu entendimento.

¹⁸Por kur ngrihet më këmbë për të ikur, tallet me kalin dhe me kalorësin e tij.

¹⁸Quando ela se levanta para correr, zomba do cavalo, e do cavaleiro.

¹⁹A je ti ai që i ke dhënë forcën kalit dhe ia ke veshur qafën me jele që valëviten?

¹⁹Acaso deste força ao cavalo, ou revestiste de força o seu pescoço?

²⁰A je ti ai që e bën të kërcejë si një karkalec? Hingëllima e tij krenare të kall tmerr.

²⁰Fizeste-o pular como o gafanhoto? Terrível é o fogoso respirar das suas ventas.

²¹Çukërmon në luginë duke u kënaqur nga forca e tij; sulet në mes të kacafytjes me armë.

²¹Escarva no vale, e folga na sua força, e sai ao encontro dos armados.

²²Përbuz frikën dhe nuk trembet, as zmbrapset përpara shpatës.

²²Ri-se do temor, e não se espanta; e não torna atrás por causa da espada.

²³Mbi të kërcet këllëfi i shigjetave, shtiza që vetëtin dhe ushta.

²³Sobre ele rangem a aljava, a lança cintilante e o dardo.

²⁴Me zjarr dhe vrull i zhduk distancat dhe nuk qëndron në vend kur bie buria.

²⁴Tremendo e enfurecido devora a terra, e não se contém ao som da trombeta.

²⁵Që në dëgjimin e parë të burisë, ai thotë: "Aha"!, dhe e nuhat nga larg betejën, zërin kumbues të kapitenëve dhe britmën e luftës.

²⁵Toda vez que soa a trombeta, diz: Eia! E de longe cheira a guerra, e o trovão dos capitães e os gritos.

²⁶Mos vallë për shkak të zgjuarsisë sate ngrihet e fluturon krahathati dhe i hap krahët e tij drejt jugut?

²⁶É pelo teu entendimento que se eleva o gavião, e estende as suas asas para o sul?

²⁷Éshtë vallë nën komandën tënde që shqiponja ngrihet lart dhe e bën folenë e saj në vende të larta?

²⁷Ou se remonta a águia ao teu mandado, e põe no alto o seu ninho?

²⁸Banon mbi shkëmbinj dhe qëndron mbi krepa të rrëpirta.

²⁸Mora nas penhas e ali tem a sua pousada, no cume das penhas, no lugar seguro.

²⁹Nga lart ajo përgjon gjahun dhe sytë e saj vrojtojnë larg.

²⁹Dali descobre a presa; seus olhos a avistam de longe.

³⁰Të vegjlit e saj thithin gjak dhe, ku ka të vrarë, atje ndodhet ajo".

³⁰Seus filhos chupam o sangue; e onde há mortos, ela aí está.