¹Atëherë Jobi u përgjigj dhe tha:

¹Então Jó respondeu, dizendo:

²"Po, unë e di që është kështu, por si mund të jetë i drejtë njeriu përpara Perëndisë?

²Na verdade sei que assim é; mas como pode o homem ser justo para com Deus?

³Në rast se dikush dëshiron të diskutojë me të, nuk mund t'i përgjigjet veçse një herë mbi një mijë.

³Se alguém quisesse contender com ele, não lhe poderia responder uma vez em mil.

⁴Perëndia është i urtë nga zemra dhe i fuqishëm nga forca, kush, pra, u fortësua kundër tij dhe i shkoi mbarë?

⁴Ele é sábio de coração e poderoso em forças; quem se endureceu contra ele, e ficou seguro?

⁵Ai vendos malet dhe ato nuk e dijnë që ai i përmbys në zemërimin e tij.

⁵Ele é o que remove os montes, sem que o saibam, e os transtorna no seu furor;

⁶Ai e tund dheun nga vendi i tij, dhe kollonat e tij dridhen.

⁶o que sacode a terra do seu lugar, de modo que as suas colunas estremecem;

⁷Urdhëron diellin, dhe ai nuk lind, dhe vulos yjet.

⁷o que dá ordens ao sol, e ele não nasce; o que sela as estrelas;

⁸I vetëm shpalos qiejt dhe ecën mbi valët e larta të detit.

⁸o que sozinho estende os céus, e anda sobre as ondas do mar;

⁹Ka bërë Arushën dhe Orionin, Plejadat dhe krahinat e jugut.

⁹o que fez a ursa, o Oriom, e as Plêiades, e as recâmaras do sul;

¹⁰Ai bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të hetohen, po, mrekulli të panumërta.

¹⁰o que faz coisas grandes e insondáveis, e maravilhas que não se podem contar.

¹¹Ja, më kalon afër dhe nuk e shoh, kalon tutje dhe nuk e kuptoj.

¹¹Eis que ele passa junto a mim, e, nao o vejo; sim, vai passando adiante, mas não o percebo.

¹²Ja, ai kap gjahun dhe kush mund t'ia rimarrë? Kush mund t'i thotë: "Çfarë po bën?".

¹²Eis que arrebata a presa; quem o pode impedir? Quem lhe dirá: Que é o que fazes?

¹³Perëndia nuk e tërheq zemërimin e tij; poshtë tij përkulen ndihmësit e Rahabit.

¹³Deus não retirará a sua ira; debaixo dele se curvaram os aliados de Raabe;

¹⁴Si mund t'i përgjigjem, pra, dhe të zgjedh fjalët e mia për të diskutuar me të?

¹⁴quanto menos lhe poderei eu responder ou escolher as minhas palavras para discutir com ele?

¹⁵Edhe sikur të kisha të drejtë, nuk do të kisha mundësi t'i përgjigjem, por do t'i kërkoja mëshirë gjyqtarit tim.

¹⁵Embora, eu seja justo, não lhe posso responder; tenho de pedir misericórdia ao meu juiz.

¹⁶Në rast se unë e thërres dhe ai më përgjigjet, nuk mund të besoj akoma se e ka dëgjuar zërin tim,

¹⁶Ainda que eu chamasse, e ele me respondesse, não poderia crer que ele estivesse escutando a minha voz.

¹⁷ai, që më godet me furtunën, dhe i shumëzon plagët e mia pa shkak.

¹⁷Pois ele me quebranta com uma tempestade, e multiplica as minhas chagas sem causa.

¹⁸Nuk më lë të marr frymë, përkundrazi më mbush me hidhërime.

¹⁸Não me permite respirar, antes me farta de amarguras.

¹⁹Edhe në qoftë se bëhet fjalë për forcën, ja, ai është i fuqishëm; por sa për gjykimin, kush do të më caktojë një ditë për t'u paraqitur?

¹⁹Se fosse uma prova de força, eis-me aqui, diria ele; e se fosse questão de juízo, quem o citaria para comparecer?

²⁰Edhe sikur të isha i drejtë, vetë të folurit tim do të më dënonte; edhe sikur të isha i ndershëm, ai do të provonte se jam i çoroditur.

²⁰Ainda que eu fosse justo, a minha própria boca me condenaria; ainda que eu fosse perfeito, então ela me declararia perverso:

²¹Jam i ndershëm, por nuk e çmoj fare veten time dhe e përçmoj jetën time.

²¹Eu sou inocente; não estimo a mim mesmo; desprezo a minha vida.

²²Éshtë e njëjta gjë, prandaj them: "Ai shkatërron njeriun e ndershëm dhe të keqin".

²²Tudo é o mesmo, portanto digo: Ele destrói o reto e o ímpio.

²³Në qoftë se një fatkeqësi mbjell papritur vdekjen, ai qesh me vuajtjen e të pafajmëve.

²³Quando o açoite mata de repente, ele zomba da calamidade dos inocentes.

²⁴Toka u është dhënë në dorë të këqijve; ai u vesh sytë gjyqtarëve të saj; po të mos jetë ai, kush mund të ishte, pra?

²⁴A terra está entregue nas mãos do ímpio. Ele cobre o rosto dos juízes; se não é ele, quem é, logo?

²⁵Tani ditët e mia kalojnë më shpejt se një vrapues, ikin pa parë asnjë të mirë.

²⁵Ora, os meus dias são mais velozes do que um correio; fogem, e não vêem o bem.

²⁶Ikin shpejt si anijet prej xunkthi, si shqiponja që sulet mbi gjahun e vet.

²⁶Eles passam como balsas de junco, como águia que se lança sobre a presa.

²⁷Në qoftë se them: "Dua ta harroj vajtimin, ta lë pamjen time të trishtuar dhe të tregohem i gëzuar",

²⁷Se eu disser: Eu me esquecerei da minha queixa, mudarei o meu aspecto, e tomarei alento;

²⁸më hyn frika për të gjitha dhembjet e mia; e di mirë që ti nuk do të më konsiderosh të pafajshëm.

²⁸então tenho pavor de todas as minhas dores; porque bem sei que não me terás por inocente.

²⁹Në qoftë se jam i dënuar tanimë, pse të lodhem më kot?

²⁹Eu serei condenado; por que, pois, trabalharei em vão?

³⁰Edhe sikur të lahesha me borë dhe të pastroja duart e mia me sodë,

³⁰Se eu me lavar com água de neve, e limpar as minhas mãos com sabão,

³¹ti do të më hidhje në baltën e një grope, edhe vetë rrobat e mia do të më kishin lemeri.

³¹mesmo assim me submergirás no fosso, e as minhas próprias vestes me abominarão.

³²Në të vërtetë ai nuk është një njeri si unë, të cilit mund t'i përgjigjemi dhe të dalim në gjyq bashkë.

³²Porque ele não é homem, como eu, para eu lhe responder, para nos encontrarmos em juízo.

³³Nuk ka asnjë arbitër midis nesh, që të vërë dorën mbi ne të dy.

³³Não há entre nós árbitro para pôr a mão sobre nós ambos.

³⁴Le të largojë nga unë shkopin e tij, tmerri i tij të mos më trembë.

³⁴Tire ele a sua vara de cima de mim, e não me amedronte o seu terror;

³⁵Atëherë do të mund të flas pa pasur frikë prej tij, sepse nuk jam kështu me veten time.

³⁵então falarei, e não o temerei; pois eu não sou assim em mim mesmo.