¹Elihu vazhdoi edhe më, duke thënë:

¹A ešte pokračoval Elíhu a riekol:

²"Prit edhe pak dhe do të të tregoj që ka ende gjëra për të thënë nga ana e Perëndisë.

²Počkaj trochu na mňa, a poviem ti, lebo mám ešte niečo hovoriť za Boha.

³Do ta sjell larg atë që di dhe do t'i jap hak atij që më ka krijuar.

³Vynesiem svoju známosť zďaleka a svojmu tvorcovi vzdám spravedlivosť.

⁴Sigurisht fjalët e mia nuk janë të rreme; para teje ke një njeri me njohuri të përsosur.

⁴Lebo istotne nebudú moje slová lživé; máš dokonalého čo do známosti pred sebou.

⁵Ja, Perëndia është i fuqishëm, por nuk përçmon njeri; është i fuqishëm në forcën e diturisë së tij.

⁵Hľa, silný Bôh je svrchovane mocný a nezamieta, svrchovane mocný a premúdreho srdca.

⁶Ai nuk e lë të jetojë njeriun e keq dhe u siguron drejtësinë të shtypurve.

⁶Nebude udržovať pri živote bezbožníka, ale dá súd biednych.

⁷Nuk i heq sytë nga të drejtët, por bën që të ulen për gjithnjë me mbretërit mbi fronin; kështu ata rrinë lart.

⁷Neodvráti svojich očí od spravedlivého, ale ich posadzuje s kráľmi na trón a usadzuje ich ta na večnosť, a tak bývajú povýšení.

⁸Por në rast se janë të lidhur me zinxhira dhe të mbajtur me veriga pikëllimi,

⁸A jestli sú poviazaní reťazami a lapení sú do povrazov trápenia,

⁹atëherë u tregon veprat e tyre dhe shkeljet e tyre, sepse u është rritur mendja.

⁹vtedy im oznamuje ich skutok a ich prestúpenia, že sa pozdvihli proti nemu.

¹⁰Kështu ai ua hap veshët për t'u ndrequr dhe i nxit të largohen nga e keqja.

¹⁰A odhaľuje ich ucho pre kázeň a hovorí, aby sa navrátili od neprávosti.

¹¹Në rast se ata e dëgjojnë dhe nënshtrohen, do t'i mbarojnë ditët e tyre në mirëqënie dhe vitet e tyre në gëzime;

¹¹Ak poslúchnu a budú mu slúžiť, ztrávia svoje dni v dobrom a svoje roky v rozkoši.

¹²por, në rast se nuk e dëgjojnë, do të vdesin nga shpata, do të vdesin pa ardhur në vete.

¹²Ale ak neposlúchnu, nadídu na meč a zomrú v nevedomosti.

¹³Por të pabesët nga zemra mbledhin zemërimin, nuk bërtasin për të kërkuar ndihmë,

¹³Ale ľudia pokryteckého srdca ukladajú hnev; nevolajú o pomoc, keď ich viaže.

¹⁴kështu ata vdesin ende të rinj, dhe jeta e tyre mbaron midis Sodomitëve.

¹⁴Ich duša zomiera v mladosti a ich život medzi smilníkmi.

¹⁵Perëndia çliron të pikëlluarit me anë të pikëllimit të tyre dhe u hap veshët me anë të fatkeqësisë.

¹⁵Vytrhuje strápeného v jeho trápení a v tiesni odhaľuje ich ucho.

¹⁶Ai dëshiron të të largojë edhe ty nga kafshimi i fatkeqësisë, që të të çojë në një vend të gjerë pa kufizim, me një tryezë të shtruar me ushqime të shijshme.

¹⁶A tak by istotne vyvábil i teba z tlamy súženia do priestranstva, kde neni úzkosti, a to, čo by sa položilo na tvoj stôl, bolo by plné tuku.

¹⁷Por ti je mbushur me mendimin e njeriut të keq, dhe gjykimi e drejtësia do të të kapin.

¹⁷Ale ty si plný pravoty bezbožného; pravota a súd ťa držia na nohách.

¹⁸Në rast se ekziston zemërimi, ki kujdes që ai të mos të të fshijë me një goditje të vetme, sepse një shumë e madhe parash nuk do të mund të largonte.

¹⁸Lebo nech ťa nezvedie prchlivosť rúhavo tlieskať rukami, ani nech ťa neodkloní množstvo výkupného.

¹⁹Vallë a do t'i çmojë pasuritë e tua, kur ai ka ar dhe të gjitha burimet e fuqisë?

¹⁹Či ti tvoj krik pomôže z úzkosti alebo i všetko napätie sily?

²⁰Mos dëshiro natën, gjatë së cilës njerëzia çohet larg nga vendi i saj.

²⁰Nedychti po noci, aby boly vyrvané národy so svojho miesta.

²¹Ki kujdes të mos anosh nga paudhësia, sepse ti ke preferuar këtë pikëllim.

²¹Chráň sa, aby si neobrátil svojej tvári k márnosti! Lebo to volíš radšej ako strádať.

²²Ja, Perëndia ka shkëlqyer në fuqinë e tij; kush mund të na mësojë si ai?

²²Hľa, silný Bôh vládne velebne vo svojej sile! Kto je jemu podobný učiteľ?

²³Vallë, kush mund t'i imponojë rrugën që duhet ndjekur dhe kush mund t'i thotë: "Ti ke bërë keq"?

²³Kto mu naložil jeho cestu? Alebo kto povie: Robíš neprávosť?

²⁴Kujtohu të lartësosh veprat e tij, që njerëzit i kanë kënduar;

²⁴Pamätaj, aby si vyvyšoval jeho dielo, ktoré ospevujú ľudia.

²⁵tërë njerëzit i admirojnë, vdekatari mund t'i soditë nga larg.

²⁵Všetci ľudia ho vidia; smrteľný človek sa díva naň zďaleka.

²⁶Po, Perëndia është i madh, por ne nuk e njohim, dhe numri i viteve të tij është i panjohshëm.

²⁶Hľa, silný Bôh je taký velebný, že to nevieme pochopiť; počet jeho rokov sa nedá vystihnúť.

²⁷Ai tërheq atje lart pikat e ujit në formë avulli, i cili dëndësohet pastaj në shi,

²⁷Lebo vyvodí kvapky vody; pršia ako dážď, podľa druhu jeho mhly,

²⁸që retë zbrazin dhe lëshojnë mbi njeriun në sasi të madhe.

²⁸ktorými tečú i najvyššie oblaky a kropia na mnohých ľudí.

²⁹Kush mund të kuptojë shtjellimin e reve, shungullimën që shpërthen në çadrën e tij?

²⁹Áno, či potom porozumie voľakto rozpätiu oblakov, hrmotu jeho stánu?

³⁰Ja, ai përhap rreth vetes dritën e tij dhe mbulon thellësitë e detit.

³⁰Hľa, rozprestiera nad sebou svoje svetlo a pokrýva korene mora.

³¹Me anë të tyre dënon popujt dhe jep ushqime me shumicë.

³¹Lebo tými vecami súdi ľudí a dáva pokrmu hojnosť.

³²Mbulon duart me rrufetë dhe i urdhëron ato të godasin shenjën.

³²Svoje ruky pokrýva svetlom hromu a velí mu, aby uderil do cieľa.

³³Bubullima flet për të, edhe bagëtia e ndjen furtunën që po vjen.

³³Ohlasuje o ňom jeho rachot, i ten dobytok, a čo ešte len keď už vystupuje!