¹"Bërtit, pra! A ka vallë ndonjë që të përgjigjet? Kujt prej shenjtorëve do t'i drejtohesh?

¹Nože zavolaj, či je voľakto, kto by ti odpovedal! A ku ktorému zo svätých sa obrátiš?

²Zemërimi në fakt e vret të pamendin dhe zilia e vret budallanë.

²Lebo blázna zabije hnev, a sprostého usmrtí žiarlivosť.

³E kam parë të pamendin të lëshojë rrënjë, por shumë shpejt e mallkova banesën e tij.

³Ja sám som videl blázna, ktorý púšťal korene, ale hneď som preklial jeho príbytok.

⁴Bijtë e tij nuk kanë asnjë siguri, janë të shtypur te porta, dhe nuk ka njeri që t'i mbrojë.

⁴Jeho synovia boli ďaleko od spasenia a boli zdrtení v bráne, ani nebolo nikoho, kto by bol vytrhol.

⁵I urituri përpin të korrat e tij, ia merr edhe sikur të jenë midis gjembave, dhe një lak përpin pasurinë e tij.

⁵Jeho žnivo pojedol hladný, ba ešte i zpomedzi tŕnia ho pobral, a žíznivý človek, hrabivý, dychtivo siahol po ich majetku.

⁶Sepse shpirtligësia nuk del nga pluhuri dhe mundimi nuk mbin nga toka;

⁶Lebo bieda nepochádza z prachu, ani nepučí trápenie zo zeme.

⁷por njeriu lind për të vuajtur, ashtu si shkëndija për t'u ngjitur lart.

⁷Ale človek sa rodí na trápenie, jako čo iskry vyletujú hore.

⁸Por unë do të kërkoja Perëndinë, dhe Perëndisë do t'i besoja çështjen time,

⁸No, ja by som istotne hľadal silného Boha a predložil by som svoju vec Bohu,

⁹atij që bën gjëra të mëdha dhe që nuk mund të njihen; mrekulli të panumërta,

⁹ktorý činí veľké veci a nevyzpytateľné, prepodivné a mnohé, že im niet počtu,

¹⁰që i jep shiun tokës dhe dërgon ujin në fushat;

¹⁰ktorý dáva dážď na tvár zeme a posiela vodu na polia

¹¹që ngre të varfrit dhe vë në siguri lart ata që vuajnë.

¹¹postavujúc nízkych na vysoké miesto a žalostiacich vyvyšuje spasením.

¹²I bën të kota synimet e dinakëve, dhe kështu duart e tyre nuk mund të realizojnë planet e tyre;

¹²Marí úmysly chytrákov, takže ich ruky nevykonajú ničoho,

¹³i merr të urtët në dredhinë e tyre, dhe kështu këshilla e të pandershmëve shpejt bëhet tym.

¹³ktorý lapá múdrych v ich chytráctve, a rada prevrátených tak býva prenáhlená;

¹⁴Gjatë ditës ata hasin në errësirë, bash në mesditë ecin me tahmin sikur të ishte natë;

¹⁴vodne narážajú jako vo tme a jako vnoci tápajú na poludnie.

¹⁵por Perëndia e shpëton nevojtarin nga shpata, nga goja e të fuqishmëve dhe nga duart e tyre.

¹⁵A zachraňuje od meča, od ich úst, a chudobného z ruky silného.

¹⁶Kështu ka shpresë për të mjerin, por padrejtësia ia mbyll gojën atij.

¹⁶A tak má chatrný nádej; ale neprávosť zapchá svoje ústa.

¹⁷Ja, lum njeriu që Perëndia dënon; prandaj ti mos e përbuz ndëshkimin e të Plotfuqishmit;

¹⁷Hľa, blahoslavený človek, ktorého tresce Bôh; preto nepohŕdaj káraním Všemohúceho.

¹⁸sepse ai e bën plagën, dhe pastaj e fashon, plagos, por duart e tij shërojnë.

¹⁸Lebo on pôsobí bolesť, ale aj obväzuje; raní, a jeho ruky liečia.

¹⁹Nga gjashtë fatkeqësi ai do të të çlirojë, po, në të shtatën e keqja nuk do të të prekë.

¹⁹Zo šiestich úzkostí ťa vytrhne, áno, v siedmich sa ťa nedotkne zlé.

²⁰Në kohë zie do të të shpëtojë nga vdekja, në kohë lufte nga forca e shpatës.

²⁰V hlade ťa vykúpi zo smrti a v boji z moci meča.

²¹Do t'i shpëtosh fshikullit të gjuhës, nuk do të trembesh kur të vijë shkatërrimi.

²¹Skryješ sa pred pomluvou zlého jazyka a nebudeš sa báť zhuby, keď prijde.

²²Do të qeshësh me shkatërrimin dhe me zinë, dhe nuk do të kesh frikë nga bishat e dheut;

²²Vysmeješ sa zhube i hladu, a neboj sa zveri zeme;

²³sepse do të kesh një besëlidhje me gurët e dheut, dhe kafshët e fushave do të jenë në paqe me ty.

²³lebo ešte len aj s kameňmi na poli budeš mať smluvu, a poľná zver bude upokojená voči tebe.

²⁴Do të dish që çadra jote është e siguruar; do të vizitosh kullotat e tua dhe do të shikosh që nuk mungon asgjë.

²⁴A tak zvieš, že tvoj stánok bude v pokoji, a keď prezrieš svoj príbytok, nebudeš postrádať ničoho.

²⁵Do të kuptosh që pasardhësit e tu janë të shumtë dhe të vegjlit e tu si bari i fushave.

²⁵A poznáš, že bude mnoho tvojho semena a tvojich potomkov ako byliny zeme.

²⁶Do të zbresësh në varr në moshë të shkuar, ashtu si në stinën e vet mblidhet një tog duajsh.

²⁶Vojdeš v plnej sile do hrobu, jako ide ta hore snop zbožia svojím časom.

²⁷Ja ç'kemi gjetur; kështu është. Dëgjoje dhe përfito".

²⁷Hľa, toto sme vyzkúmali, a tak je. Počuj to a pamätaj si na svoje dobré.