¹Atëherë Bildadi nga Shuahu u përgjigj dhe tha:

¹Vtedy odpovedal Bildad Šuchský a riekol:

²"Deri kur do të flasësh në këtë mënyrë, dhe fjalët e gojës sate do të jenë si një erë e furishme?

²Dokedy budeš hovoriť také veci, a dokedy budú slová tvojich úst ako víchor?

³A mundet Perëndia të shtrëmbërojë gjykimin dhe i Potfuqishmi të përmbysë drejtësinë?

³Či azda silný Bôh prevráti súd, alebo či Všemohúci prevráti spravedlivosť?

⁴Në rast se bijtë e tu kanë mëkatuar kundër tij, ai i ka braktisur në prapësinë e tyre.

⁴Ak zhrešili tvoji synovia proti nemu, nuž zahnal ich v ruke ich prestúpenia.

⁵Por në rast se ti e kërkon Perëndinë dhe i lutesh fort të Plotfuqishmit,

⁵Keby si ty naozaj hľadal silného Boha a pokorne volal ku Všemohúcemu,

⁶në rast se je i pastër dhe i ndershëm, me siguri ai do të ngrihet në favorin tënd dhe do të rivendosë selinë e drejtësisë sate.

⁶keby si bol čistý a spravedlivý, doista by sa teraz zobudil za teba a pokojným by učinil príbytok tvojej spravedlivosti.

⁷Ndonëse gjendja jote e kaluar ka qenë një gjë e vogël,

⁷A keby tvoj počiatok bol býval malý a chatrný, tvoj koniec by vzrástol veľmi.

⁸e ardhmja jote do të jetë e madhe. Pyet, pra, brezat që shkuan dhe shqyrto gjërat e zbuluara nga etërit e tyre;

⁸Lebo nože sa spýtaj drievneho pokolenia a uváž, čo vyzkúmali ich otcovia. -

⁹ne në të vërtetë i përkasim së djeshmes dhe nuk dimë asgjë, sepse ditët tona mbi tokë janë si një hije.

⁹Lebo my sami sme jako od včera a nevieme ničoho, lebo naše dni sú na zemi jako tieň -

¹⁰A nuk do të mësojnë vallë ata dhe nuk do të flasin, duke nxjerrë fjalë nga zemra e tyre?

¹⁰Či ťa azda oni nenaučia a nepovedia ti a nevynesú slov zo svojho srdca?

¹¹A mund të rritet papirusi jashtë moçalit dhe a mund të zhvillohet xunkthi pa ujë?

¹¹Či porastie trstina bez bahna? Či vyrastie rákos bez vody?

¹²Ndërsa është ende i gjelbër, pa qenë prerë, ai thahet para çdo bari tjetër.

¹²Ešte je vo svojom kvete, nevytrhli ho, a usychá prv než ktorákoľvek iná tráva.

¹³Këto janë rrugët e të gjithë atyre që harrojnë Perëndinë; kështu shpresa e të paudhit tretet.

¹³Také sú stezky všetkých tých, ktorí zabúdajú na silného Boha, a nádeja pokrytca zahynie,

¹⁴Besimi i tij do të pritet dhe sigurimi i tij është si një pëlhurë merimange.

¹⁴ktorého dôvera sa odreže, a jeho nádej bude jako dom pavúka.

¹⁵Ai mbështetet te shtëpia e tij, ajo nuk qëndron; kapet te ajo, por ajo nuk mban.

¹⁵Spoľahne sa na svoj dom, ale neobstojí; chytí sa ho, ale sa mu zvalí.

¹⁶Ai është krejt i gjelbër në diell dhe degët e tij zgjaten mbi kopshtin e tij;

¹⁶Má i vlahu pred slnkom, a jeho výhonok vyniká nad jeho zahradu;

¹⁷dhe rrënjët e tij pleksen rreth një grumbulli gurësh dhe depërtojnë midis gurëve të shtëpisë.

¹⁷na hŕbe skál sú pozapletané jeho korene, a hľadí po dome kamenia.

¹⁸Por në rast se shkëputet nga vendi i tij, ky e mohon, duke thënë: "Nuk të kam parë kurrë!".

¹⁸Ale ak ho pohltia z jeho miesta, vtedy ho zaprie a povie: Nevidelo som ťa.

¹⁹Ja, ky është gëzimi i mënyrës së tij të të jetuarit, ndërsa të tjerët do të dalin nga pluhuri.

¹⁹Hľa, to je radosť jeho cesty, a z prachu vyrastajú iní. -

²⁰Ja, Perëndia nuk e flak njeriun e ndershëm, as i ndihmon keqbërësit.

²⁰Hľa, silný Bôh nezavrhne bezúhonného ani neuchopí za ruku zlostníkov,

²¹Ai do t'i japë edhe më buzëqeshje gojës sate dhe këngë gëzimi buzëve të tua.

²¹zatým však naplní tvoje ústa smiechom a tvoje rty radostným pokrikovaním.

²²Ata që të urrejnë do të mbulohen me turp dhe çadra e të paudhëve do të zhduket".

²²Tí, ktorí ťa nenávidia, odejú sa hanbou, a stánu bezbožných ľudí nebude.