¹Kush veçohet kërkon kënaqësinë e tij dhe zemërohet kundër gjithë diturisë së vërtetë.

¹SEGUN su antojo busca el que se desvía, Y se entremete en todo negocio.

²Budallai nuk gjen kënaqësi te maturia, por vetëm në të vënit në dukje të zemrës së tij.

²No toma placer el necio en la inteligencia, Sino en lo que su corazón se descubre.

³Kur vjen i pabesi vjen edhe përçmimi dhe bashkë me humbjen e nderit vjen turpi.

³Cuando viene el impío, viene también el menosprecio, Y con el deshonrador la afrenta.

⁴Fjalët e gojës së një njeriu janë ujëra të thella; burimi i diturisë është si një rrjedhë uji që shkon duke gurgulluar.

⁴Aguas profundas son las palabras de la boca del hombre; Y arroyo revertiente, la fuente de la sabiduría.

⁵Nuk është mirë të preferosh të pabesin, apo të shkaktosh humbjen e të drejtit në gjyq.

⁵Tener respeto á la persona del impío, Para hacer caer al justo de su derecho, no es bueno.

⁶Buzët e budallait të çojnë në grindje, dhe goja e tij kërkon goditje.

⁶Los labios del necio vienen con pleito; Y su boca á cuestiones llama.

⁷Goja e budallait është shkatërrimi i tij dhe buzët e tij janë një lak për jetën e tij.

⁷La boca del necio es quebrantamiento para sí, Y sus labios son lazos para su alma.

⁸Fjalët e shpifësit janë si një gjellë shumë e shijshme që zbret thellë në zorrë.

⁸Las palabras del chismoso parecen blandas, Y descienden hasta lo íntimo del vientre.

⁹Edhe ai që është përtac në punën e tij është vëlla i planprishësit.

⁹También el que es negligente en su obra Es hermano del hombre disipador.

¹⁰Emri i Zotit është një kala e fortë, tek ai turret i drejti dhe gjen siguri.

¹⁰Torre fuerte es el nombre de Jehová: A él correrá el justo, y será levantado.

¹¹Pasuria e kamësit është qyteti i tij i fortë dhe simbas mendimit të tij ajo është si një mur i lartë.

¹¹Las riquezas del rico son la ciudad de su fortaleza, Y como un muro alto en su imaginación.

¹²Përpara shkatërrimit, zemra e njeriut ngrihet, por para lavdisë vjen përulësia.

¹²Antes del quebrantamiento se eleva el corazón del hombre, Y antes de la honra es el abatimiento.

¹³Kush jep përgjigje për një çështje para se ta ketë dëgjuar, tregon marrëzinë e tij për turp të vet.

¹³El que responde palabra antes de oir, Le es fatuidad y oprobio.

¹⁴Fryma e njeriut i jep krahë në sëmundjen e tij, por kush mund ta ngrerë një frymë të demoralizuar?

¹⁴El ánimo del hombre soportará su enfermedad: Mas ¿quién soportará al ánimo angustiado?

¹⁵Zemra e njeriut të matur fiton dituri, edhe veshi i të urtëve kërkon diturinë.

¹⁵El corazón del entendido adquiere sabiduría; Y el oído de los sabios busca la ciencia.

¹⁶Dhurata e njeriut i hap rrugën dhe e çon në prani të të mëdhenjve.

¹⁶El presente del hombre le ensancha el camino, Y le lleva delante de los grandes.

¹⁷I pari që mbron çështjen e vet duket sikur ka të drejtë; por pastaj vjen tjetri dhe e shqyrton.

¹⁷El primero en su propia causa parece justo; Y su adversario viene, y le sondea.

¹⁸Fati u jep fund grindjeve dhe i ndan të fuqishmit.

¹⁸La suerte pone fin á los pleitos, Y desparte los fuertes.

¹⁹Një vëlla i fyer është si një qytet i fortë; dhe grindjet janë si shulat e një kalaje.

¹⁹El hermano ofendido es más tenaz que una ciudad fuerte: Y las contiendas de los hermanos son como cerrojos de alcázar.

²⁰Njeriu e ngop barkun me frytin e gojës së tij, ai ngopet me prodhimin e buzëve të tij.

²⁰Del fruto de la boca del hombre se hartará su vientre; Hartaráse del producto de sus labios.

²¹Vdekja dhe jeta janë nën pushtetin e gjuhës; ata që e duan do të hanë frytet e saj.

²¹La muerte y la vida están en poder de la lengua; Y el que la ama comerá de sus frutos.

²²Kush ka gjetur grua ka gjetur një gjë të mirë dhe ka siguruar një favor nga Zoti.

²²El que halló esposa halló el bien, Y alcanzó la benevolencia de Jehová.

²³I varfëri flet duke u lutur, kurse i pasuri përgjigjet me ashpërsi.

²³El pobre habla con ruegos; Mas el rico responde durezas.

²⁴Njeriu që ka shumë miq duhet gjithashtu të tregohet mik, por është një mik që është më i lidhur se një vëlla.

²⁴El hombre que tiene amigos, ha de mostrarse amigo: Y amigo hay más conjunto que el hermano.