¹Saliga äro de vilkas väg är ostrafflig, de som vandra efter HERRENS lag.

¹Bulahan sila nga mga hingpit sa dalan, Nga nanaglakaw sa Kasugoan ni Jehova.

²Saliga äro de som taga hans vittnesbörd i akt, de som av allt hjärta söka honom,

²Bulahan sila nga nanagbantay sa iyang mga pagpamatuod, Nga sa bug-os nilang kasingkasing nanagpangita kaniya.

³de som icke göra vad orätt är, utan vandra på hans vägar.

³Oo, sila wala magbuhat sa dili-pagkamatarung; Sila nanaglakaw sa iyang mga dalan.

⁴Du har givit befallningar, för att de skola hållas med all flit.

⁴Ikaw nagsugo kanamo mahatungod sa imong mga lagda, Aron among pagabantayan sila sa makugihon gayud.

⁵O att mina vägar vore rätta, så att jag hölle dina stadgar!

⁵Oh hinaut unta nga mahamutang ang akong mga dalan Sa pagtuman sa imong kabalaoran!

⁶Då skulle jag icke komma på skam, när jag skådade på alla dina bud.

⁶Unya dili na ako pagapakaulawan, Sa mabantayan ko na ang tanan mong mga sugo.

⁷Jag vill tacka dig av uppriktigt hjärta, när jag får lära din rättfärdighets rätter.

⁷Magapasalamat ako kanimo uban sa katul-id sa kasingkasing, Sa pagkakat-on ko sa imong mga matarung nga paghukom.

⁸Dina stadgar vill jag hålla; övergiv mig icke så helt och hållet.

⁸Pagabantayan ko ang imong kabalaoran: Oh hinaut unta nga ako dili mo gayud pagabiyaan.

⁹Huru skall en yngling bevara sin väg obesmittad? När han håller sig efter ditt ord.

⁹Unsay igahinlo sa usa ka batan-on sa iyang dalan? Pinaagi sa pagmatngon subay sa imong pulong.

¹⁰Jag söker dig av allt mitt hjärta; låt mig icke fara vilse från dina bud.

¹⁰Uban sa bug-os ko nga kasingkasing gipangita ko ikaw: Oh ayaw itugot nga ako mahisalaag gikan sa imong mga sugo.

¹¹Jag gömmer ditt tal i mitt hjärta, för att jag icke skall synda mot dig.

¹¹Sa akong kasingkasing ginatipigan ko ang imong pulong, Aron dili ako makasala batok kanimo.

¹²Lovad vare du, HERRE! Lär mig dina stadgar.

¹²Dalayegon ikaw, Oh Jehova: Tudloi ako sa imong kabalaoran.

¹³Med mina läppar förtäljer jag alla din muns rätter.

¹³Sa akong mga ngabil gisugilon ko Ang tanang mga tulomanon sa imong baba.

¹⁴Jag fröjdar mig över dina vittnesbörds väg såsom över alla skatter.

¹⁴Nagakalipay ako sa dalan sa imong mga pagpamatuod, Ingon sa gidaghanon sa tanang mga bahandi.

¹⁵Jag vill begrunda dina befallningar och skåda på dina stigar.

¹⁵Sa imong mga lagda magapalandong ako, Ug magatahud ako sa imong mga dalan.

¹⁶Jag har min lust i dina stadgar, jag förgäter icke ditt ord.

¹⁶Magakalipay ako sa akong kaugalingon diha sa imong kabalaoran: Dili ako malimot sa imong pulong.

¹⁷Gör väl mot din tjänare, så att jag får leva, då vill jag hålla ditt ord.

¹⁷Ibubo sa kadagaya ang kalooy mo sa imong alagad, aron mabuhi ako; Sa ingon niini magabantay ako sa imong pulong.

¹⁸Öppna mina ögon, så att jag kan skåda undren i din lag.

¹⁸Bukha ang akong mga mata, aron makatan-aw ako Sa mga katingalahang butang gikan sa imong Kasugoan.

¹⁹Jag är en främling på jorden; fördölj icke dina bud för mig.

¹⁹Ako dumuloong dinhi sa yuta: Ayaw itungina ang imong mga sugo gikan kanako.

²⁰Min själ är sönderkrossad av ständig trängtan efter dina rätter.

²⁰Nadugmok ang akong kalag tungod sa pagpangandoy Sa imong mga tulomanon sa tanang mga panahon.

²¹Du näpser de fräcka, de förbannade, dem som fara vilse från dina bud.

²¹Gibadlong mo ang mga palabilabihon nga mga tinunglo, Nga nanghimulag gikan sa imong mga sugo.

²²Tag bort ifrån mig smälek och förakt, ty jag tager i akt dina vittnesbörd.

²²Palaa gikan kanako ang kaulawan ug ang pagkatalamayon; Kay ang imong mga pagpamatuod gibantayan ko.

²³Ja, furstar sitta och lägga råd mot mig, men din tjänare begrundar dina stadgar;

²³Ang mga principe usab nanaglingkod ug nanagsulti batok kanako; Apan ang imong alagad nagapalandong sa imong kabalaoran.

²⁴ja, dina vittnesbörd äro min lust, de äro mina rådgivare.

²⁴Ang imong mga pagpamatuod usab maoy akong kalipay Ug akong mga magtatambag

²⁵Min själ ligger nedtryckt i stoftet; behåll mig vid liv efter ditt ord.

²⁵Mipilit sa abug ang akong kalag: Buhion mo ako sumala sa imong pulong.

²⁶Jag förtäljde om mina vägar, och du svarade mig; lär mig dina stadgar.

²⁶Gipahayag ko ang akong mga dalan, ug ikaw mitubag kanako: Tudloi ako sa imong kabalaoran.

²⁷Lär mig att förstå dina befallningars väg, så vill jag begrunda dina under.

²⁷Ipasabut kanako ang dalan sa imong mga lagda: Sa ingon niini magapalandong ako sa imong mga katingalahang buhat.

²⁸Min själ gråter av bedrövelse; upprätta mig efter ditt ord.

²⁸Natunaw ang akong kalag tungod sa kaguol: Lig-ona ako sumala sa imong pulong.

²⁹Låt lögnens väg vara fjärran ifrån mig, och förunna mig din undervisning.

²⁹Ipahalayo gikan kanako ang dalan sa kabakakan; Ug ihatag kanako ang imong Kasugoan sa pagkamapuanguron.

³⁰Jag har utvalt sanningens väg, dina rätter har jag ställt framför mig.

³⁰Napili ko ang dalan sa pagkamatinumanon: Gibutang ko ang imong mga tulomanon sa atubangan ko .

³¹Jag håller mig till dina vittnesbörd; HERRE, låt mig icke komma på skam.

³¹Napabilin ako sa dakung pagmatngon sa imong mga pagpamatuod: Oh Jehova, ayaw ako ibutang sa kaulawan.

³²Jag vill löpa dina buds väg, ty du tröstar mitt hjärta.

³²Sa dalan sa imong mga sugo magadalagan ako, Sa diha nga pagapadakuon mo ang akong kasingkasing.

³³Visa mig, HERRE, dina stadgars väg, så vill jag taga den i akt intill änden.

³³Tudloi ako, Oh Jehova, sa dalan sa imong kabalaoran; Ug pagabantayan ko kini hangtud sa katapusan.

³⁴Giv mig förstånd, så vill jag taga din lag i akt och hålla den av allt hjärta.

³⁴Hatagi ako ug salabutan, ug pagabantayan ko ang imong Kasugoan; Oo, pagatumanon ko kini uban sa bug-os ko nga kasingkasing.

³⁵Led mig på dina buds stig, ty till den har jag behag.

³⁵Mandoi ako sa dalan sa imong mga sugo; Kay niini anaa ang akong kalipay

³⁶Böj mitt hjärta till dina vittnesbörd, och låt det icke vika av till orätt vinning.

³⁶Ikiling mo ang akong kasingkasing ngadto sa imong mga pagpamatuod, Ug dili ngadto sa kailibgon.

³⁷Vänd bort mina ögon, så att de icke se efter fåfänglighet; behåll mig vid liv på dina vägar.

³⁷Ilikay ang akong mga mata gikan sa pagtan-aw sa kakawangan, Ug hatagi ako ug kinabuhi sa imong mga dalan.

³⁸Uppfyll på din tjänare ditt tal, ty det leder till din fruktan.

³⁸Palig-ona ang imong pulong nganhi sa imong alagad, Nga nagatudlo sa pagkahadlok kanimo.

³⁹Vänd bort ifrån mig den smälek som jag fruktar; ty dina rätter äro goda.

³⁹Kuhaa gikan kanako ang kaulawan nga akong nahadlokan; Kay maayo ang imong mga tulomanon.

⁴⁰Se, jag längtar efter dina befallningar; behåll mig vid liv genom din rättfärdighet.

⁴⁰Ania karon, ginatinguha ko ang imong mga lagda: Hatagi ako ug kinabuhi sa imong pagkamatarung.

⁴¹Din nåd komme över mig, HERRE, din frälsning efter ditt tal;

⁴¹Ipadangat usab nganhi kanako ang imong mahigugmaong-kalolot, Oh Jehova, Bisan ang imong kaluwasan, sumala sa imong pulong.

⁴²Så kan jag giva den svar, som smädar mig; ty jag förtröstar på ditt ord.

⁴²Sa ingon niana, makabaton ako ug tubag alang kaniya nga nagapakaulaw kanako; Kay misalig ako sa imong pulong.

⁴³Ryck icke sanningens ord så helt och hållet bort ifrån min mun, ty jag hoppas på dina domar.

⁴³Ug ayaw pagkuhaa sa tuman ang pulong sa kamatuoran gikan sa akong baba; Kay ako milaum diha sa imong mga tulomanon.

⁴⁴Så vill jag hålla din lag beständigt, ja, alltid och evinnerligen.

⁴⁴Sa ingon niana, pagabantayan ko sa kanunay ang imong Kasugoan Sa katuigan nga walay katapusan.

⁴⁵Låt mig gå fram på rymlig plats, ty jag begrundar dina befallningar.

⁴⁵Ug magalakaw ako sa kagawasan; Kay gipangita ko ang imong mga lagda.

⁴⁶Jag vill tala om dina vittnesbörd inför konungar, och jag skall icke komma på skam.

⁴⁶Ug igasulti ko usab ang imong mga pagpamatuod sa atubangan sa mga hari, Ug wala mahamutang sa kaulawan.

⁴⁷Jag vill hava min lust i dina bud, ty de äro mig kära;

⁴⁷Ug sa akong kaugalingon magakalipay ako sa imong mga sugo, Nga gihigugma ko.

⁴⁸jag vill lyfta mina händer upp till dina bud, ty de äro mig kära, och jag vill begrunda dina stadgar.

⁴⁸Pagabayawon ko usab ang akong mga kamot ngadto sa imong mga sugo, nga gihigugma ko; Ug magapalandong ako diha sa imong kabalaoran.

⁴⁹Tänk på ordet till din tjänare, eftersom du har givit mig hopp.

⁴⁹Hinumdumi ang pulong nga gihatag mo sa imong alagad, Tungod kay imo akong gipalaum.

⁵⁰Det är min tröst i mitt lidande att ditt tal behåller mig vid liv.

⁵⁰Mao kini ang kalipay ko sa akong kagul-anan; Kay ang imong pulong naghatag kanako ug kinabuhi.

⁵¹De fräcka bespotta mig övermåttan; likväl viker jag icke ifrån din lag.

⁵¹Ang mga palabilabihon nanagyubit kanako sa hilabihan gayud: Apan wala ako mobulag gikan sa imong Kasugoan.

⁵²Jag tänker på dina domar i forna tider, HERRE, och jag varder tröstar.

⁵²Nahinumdum ako, Oh Jehova, sa kanhi mong mga tulomanon, Ug nalipay ako sa akong kaugalingon.

⁵³Glödande harm griper mig för de ogudaktigas skull, därför att de övergiva din lag.

⁵³Ang mainit nga kaligutgut migahum kanako, Tungod sa tawong dautan nga mibulag gikan sa imong Kasugoan.

⁵⁴Dina stadgar äro lovsånger för mig i det hus där jag dväljes.

⁵⁴Ang imong kabalaoran nahimo nga mga alawiton ko Sa balay sa akong pagpanlangyaw.

⁵⁵Jag tänker om natten på ditt namn, HERRE, och jag håller din lag.

⁵⁵Sa kagabhion nahinumdum ako sa imong ngalan, Oh Jehova, Ug gibantayan ko ang imong Kasugoan.

⁵⁶Detta har blivit mig beskärt: att jag får taga dina befallningar i akt.

⁵⁶Kini nabatonan ko, Tungod kay gibantayan ko ang imong mga lagda.

⁵⁷Min del är HERREN; jag har beslutit att hålla dina ord.

⁵⁷Si Jehova mao ang akong bahin: Ako miingon nga magabantay ako sa imong mga pulong.

⁵⁸Jag bönfaller inför dig av allt hjärta; var mig nådig efter ditt tal.

⁵⁸Ang imong paglaban gipakilooy ko uban sa bug-os ko nga kasingkasing: Kaloy-i ako sumala sa imong pulong.

⁵⁹Jag betänker mina vägar och vänder mina fötter till dina vittnesbörd.

⁵⁹Gipalandong ko ang akong mga dalan, Ug gipabalik ko ang akong mga tiil ngadto sa imong mga pagpamatuod.

⁶⁰Jag skyndar mig och dröjer icke att hålla dina bud.

⁶⁰Midali ako, ug wala magdugay, Sa pagtuman sa imong mga sugo.

⁶¹De ogudaktigas snaror omgiva mig, men jag förgäter icke din lag.

⁶¹Ang mga gapus sa mga dautan gipanglikus kanako; Apan wala ko hikalimti ang imong Kasugoan.

⁶²Mitt i natten står jag upp för att tacka dig för din rättfärdighets rätter.

⁶²Sa tungang gabii mobangon ako sa pagpasalamat kanimo Tungod sa imong mga tulomanon nga matarung.

⁶³Jag sluter mig till alla dem som frukta dig och till dem som hålla dina befallningar.

⁶³Kauban ako sa tanang mga may kahadlok kanimo, Ug kanila nga nanagtuman sa imong mga lagda.

⁶⁴Jorden är full av din nåd, o HERRE; lär mig dina stadgar.

⁶⁴Ang yuta, Oh Jehova, napuno sa imong mahigugmaong-kalolot: Tudloi ako sa imong kabalaoran.

⁶⁵Du gör din tjänare gott, HERRE, efter ditt ord.

⁶⁵Maayo ang gibuhat mo sa imong alagad, Oh Jehova, sumala sa imong pulong.

⁶⁶Lär mig gott förstånd och kunskap, ty jag tror på dina bud.

⁶⁶Tudloi ako sa maayong paghukom ug kinaadman;

⁶⁷Förrän jag fick lida, for jag vilse, men nu håller jag mig vid ditt tal.

⁶⁷Sa wala pa ako pagsakita, nahisalaag ako; Apan karon nagabantay ako sa imong pulong.

⁶⁸Du är god och gör vad gott är; lär mig dina stadgar.

⁶⁸Ikaw maayo ug nagabuhat sa maayo; Tudloi ako sa imong kabalaoran.

⁶⁹De fräcka hopspinna lögn mot mig, men jag vill av allt hjärta taga dina befallningar i akt.

⁶⁹Batok kanako nanagmugna ug bakak ang mga palabilabihon: Uban sa bug-os ko nga kasingkasing magatuman ako sa imong mga lagda.

⁷⁰Deras hjärtan äro okänsliga såsom fett, men jag har min lust i din lag.

⁷⁰Matambok ang ilang kasingkasing ingon sa sibu; Apan nagakalipay ako diha sa imong Kasugoan.

⁷¹Det var mig gott att jag vart tuktad, så att jag fick lära mig dina stadgar.

⁷¹Maayo pa alang kanako nga gisakit ako; Aron ako makakat-on diha sa imong kabalaoran.

⁷²Din muns lag är mig bättre än tusentals stycken guld och silver.

⁷²Labing maayo alang kanako ang Kasugoan sa imong baba Kay sa mga linibo nga bulawan ug salapi.

⁷³Dina händer hava gjort och berett mig; giv mig förstånd, så att jag kan lära dina bud.

⁷³Ang imong mga kamot nagbuhat kanako ug nag-umol kanako: Ihatag kanako ang salabutan, aron ako makakat-on sa imong mga sugo.

⁷⁴De som frukta dig skola se mig och glädjas, ty jag hoppas på ditt ord.

⁷⁴Sila nga may mga kahadlok kanimo motan-aw kanako ug managkalipay, Kay diha sa imong pulong milaum ako.

⁷⁵HERRE, jag vet att dina domar äro rättfärdiga, och att du har tuktat mig i trofasthet.

⁷⁵Nahibalo ako, Oh Jehova, nga ang imong mga paghukom matarung man, Ug nga sa imong pagka-matinumanon gisakit mo ako.

⁷⁶Din nåd vare min tröst, såsom du har lovat din tjänare.

⁷⁶Itugot, nagaampo ako kanimo, nga ang imong mahigugmaong-kalolot mahimo nga akong kalipay, Sumala sa imong pulong alang sa imong alagad.

⁷⁷Din barmhärtighet komme över mig, så att jag får leva; ty din lag är min lust.

⁷⁷Ipadangat kanako ang imong malomong kalooy, aron mabuhi ako; Kay ang imong Kasugoan maoy akong kalipay.

⁷⁸På skam komme de fräcka, ty de hava gjort mig orätt utan sak; men jag vill begrunda dina befallningar.

⁷⁸Ipabutang sa kaulawan ang mga palabilabihon; tungod kay gidaug nila ako sa mga pagbutang-butang: Apan ako magapalandong diha sa imong mga lagda.

⁷⁹Till mig må de vända sig, som frukta dig, och de om känna dina vittnesbörd.

⁷⁹Pabalika nganhi kanako kadtong mga nangahadlok kanimo; Ug sila manghibalo sa imong mga pagpamatuod.

⁸⁰Mitt hjärta vare ostraffligt i dina stadgar, så att jag icke kommer på skam.

⁸⁰Mahingpit unta ang akong kasingkasing diha sa imong kabalaoran, Aron ako dili maulawan.

⁸¹Min själ trängtar efter din frälsning, jag hoppas på ditt ord.

⁸¹Nangandoy ang akong kalag tungod sa imong kaluwasan; Apan milaum ako sa imong pulong.

⁸²Mina ögon trängta efter ditt tal, och jag säger: »När vill du trösta mig?»

⁸²Ang akong mga mata nangaloy sa pagpaabut sa imong pulong, Samtang ako nagaingon: Anus-a pa ba nimo ako lipaya?

⁸³Ty jag är såsom en vinlägel i rök, men jag förgäter icke dina stadgar.

⁸³Kay ako nahimong sama sa panit nga sudlanan sa vino nga anaa sa asohan; Apan wala ko hikalimti ang imong kabalaoran.

⁸⁴Huru få äro icke din tjänares dagar! När vill du hålla dom över mina förföljare?

⁸⁴Pipila na ba lamang ang mga adlaw sa imong alagad? Anus-a pa ba nimo buhata ang paghukom batok niadtong nanaglutos kanako?

⁸⁵De fräcka gräva gropar för mig, de som icke leva efter din lag.

⁸⁵Ang mga palabilabihon nanagkalot ug mga gahong alang kanako, Nga dili subay sumala sa imong Kasugoan.

⁸⁶Alla dina bud äro sanning; utan sak förföljer man mig; hjälp mig.

⁸⁶Ang tanan nimong mga sugo matinumanon man: Sila nanaglutos kanako sa pagkadili-matarung; tabangan mo ako.

⁸⁷De hava så när fördärvat mig på jorden, fastän jag icke har övergivit dina befallningar.

⁸⁷Diriyot na ako nila malamoy dinhi sa ibabaw sa yuta; Apan wala ko pagbiyai ang imong mga lagda.

⁸⁸Behåll mig vid liv efter din nåd, så vill jag hålla din muns vittnesbörd.

⁸⁸Buhion mo ako sumala sa imong mahigugmaong-kalolot; Sa ingon niana pagatumanon ko ang mga pagpamatuod sa imong baba.

⁸⁹Evinnerligen, HERRE, står ditt ord fast i himmelen.

⁸⁹Sa walay katapusan Oh Jehova, ang imong pulong nahamutang sa langit.

⁹⁰Från släkte till släkte varar din trofasthet; du har grundat jorden, och den består.

⁹⁰Ang imong pagkamatinumanon alang man ngadto sa tanang mga kaliwatan: Imong gitukod ang yuta, ug kini nagapadayon.

⁹¹Till att utföra dina rätter består allt än i dag, ty allting måste tjäna dig.

⁹¹Sumala sa imong mga tulomanon sila nanagpadayon hangtud niining adlawa; Kay ang tanang mga butang maoy imong mga sulogoon.

⁹²Om din lag icke hade varit min lust, så hade jag förgåtts i mitt elände.

⁹²Gawas kong ang imong Kasugoan mahimo ko nga kalipay, Sa akong kasakit mahanaw unya ako

⁹³Aldrig skall jag förgäta dina befallningar, ty genom dem har du behållit mig vid liv.

⁹³Dili ko gayud hikalimtan ang imong mga lagda; Kay tungod kanila gibanhaw mo ako.

⁹⁴Jag är din, fräls mig; ty jag begrundar dina befallningar.

⁹⁴Ako imo man, luwasa ako; Kay gipangita ko ang imong mga lagda.

⁹⁵På mig vakta de ogudaktiga för att förgöra mig; men jag aktar på dina vittnesbörd.

⁹⁵Ang mga dautan nanaghulat kanako, sa paglaglag kanako; Apan ako magapalandong sa imong mga pagpamatuod.

⁹⁶På all annan fullkomlighet har jag sett en ände, men ditt bud är omätligt i vidd.

⁹⁶Nakita ko ang katapusan sa bugos nga pagkahingpit; Apan ang imong sugo halapad sa hilabihan gayud.

⁹⁷Huru kär har jag icke din lag! Hela dagen begrundar jag den.

⁹⁷Oh hilabihan ang paghigugma ko sa imong Kasugoan! Kini mao ang akong gipalandong sa tibook nga adlaw.

⁹⁸Visare än mina fiender äro, göra mig dina bud, ty de tillhöra mig för evig tid.

⁹⁸Ang imong mga sugo nakapahimo kanako nga labi pang manggialamon kay sa akong mga kaaway; Kay sila ania kanako sa kanunay.

⁹⁹Jag är klokare än alla mina lärare, ty jag begrundar dina vittnesbörd.

⁹⁹Aduna akoy labaw pang salabutan kay sa tanan ko nga mga magtutudlo; Kay ang imong mga pagpamatuod maoy akong gipalandong.

¹⁰⁰Jag är förståndigare än de gamle, ty jag tager dina befallningar i akt.

¹⁰⁰Labi pang masinabuton ako kay sa mga tigulang, Tungod kay gibantayan ko ang imong mga lagda.

¹⁰¹Jag avhåller mina fötter ifrån alla onda vägar, för att jag må hålla ditt ord.

¹⁰¹Gikan sa tanang mga dalan nga dautan, gipunggan ko ang akong mga tiil, Aron nga ako makatuman sa imong pulong.

¹⁰²Jag viker icke ifrån dina rätter, ty du undervisar mig.

¹⁰²Wala ako tumipas gikan sa imong mga tulomanon; Kay imong gitudloan ako.

¹⁰³Huru ljuvt för min tunga är icke ditt tal! Det är ljuvare än honung för min mun.

¹⁰³Pagkatam-is gayud sa imong mga pulong sa akong pagtilaw! Oo, labing matam-is pa kay sa dugos sa akong baba!

¹⁰⁴Av dina befallningar får jag förstånd; därför hatar jag alla lögnens vägar.

¹⁰⁴Pinaagi sa imong mga lagda nakabaton ako ug salabutan: Tungod niini gidumtan ko ang tagsatagsa ka dalan sa kabakakan.

¹⁰⁵Ditt ord är mina fötters lykta och ett ljus på min stig.

¹⁰⁵Ang imong pulong maoy lamparahan sa akong mga tiil, Ug kahayag sa akong alagianan.

¹⁰⁶Jag har svurit och hållit det: att taga din rättfärdighets rätter i akt.

¹⁰⁶Nakapanumpa ako ug gimatudan ko kini, Nga ako magabantay sa matarung mong mga tulomanon.

¹⁰⁷Jag är storligen plågad; HERRE, behåll mig vid liv efter ditt ord.

¹⁰⁷Ginasakit ako sa hilabihan gayud: Buhion mo ako, Oh Jehova, sumala sa imong pulong.

¹⁰⁸Låt min muns frivilliga offer behaga dig, HERRE, och lär mig dina rätter.

¹⁰⁸Dawata, nangaliyupo ako kanimo, ang mga halad-nga-kinabubut-on sa akong baba, Oh Jehova, Ug tudloi ako sa imong mga tulomanon.

¹⁰⁹Jag bär min själ alltid i min hand, men jag förgäter icke din lag.

¹⁰⁹Ang kalag ko sa kanunay ania sa akong kamot; Apan wala ko hikalimti ang imong Kasugoan.

¹¹⁰De ogudaktiga lägga ut snaror för mig, men jag far icke vilse från dina befallningar.

¹¹⁰Gibutangan ako ug lit-ag sa mga datuan; apan ako wala mahisalaag gikan sa imong mga lagda.

¹¹¹Jag har dina vittnesbörd till min eviga arvedel, ty de äro mitt hjärtas fröjd.

¹¹¹Ingon nga panulondon gidawat ko ang imong mga pagpamatuod sa walay katapusan; Kay sila mao ang kalipay sa akong kasingkasing.

¹¹²Jag har böjt mitt hjärta till att göra efter dina stadgar, alltid och intill änden.

¹¹²Gikiling ko ang akong kasingkasing sa pagbuhat sa imong kabalaoran Sa gihapon, bisan ngadto sa katapusan.

¹¹³Jag hatar dem som halta på båda sidor, men din lag har jag kär.

¹¹³Gidumtan ko sila nga may maduha-duhaon nga hunahuna; Apan gihigugma ko ang imong Kasugoan.

¹¹⁴Du är mitt beskärm och min sköld; jag hoppas på ditt ord.

¹¹⁴Ikaw mao ang akong dapit nga dalangpanan ug ang akong taming: Sa imong pulong nagalaum ako.

¹¹⁵Viken bort ifrån mig, I onde; jag vill taga min Guds bud i akt.

¹¹⁵Pahalayo kamo gikan kanako, kamong mga mamumuhat sa kadautan, Aron nga magabantay ako sa mga sugo sa akong Dios.

¹¹⁶Uppehåll mig efter ditt tal, så att jag får leva, och låt mig icke komma på skam med mitt hopp.

¹¹⁶Sapnaya ako sumala sa imong pulong, aron ako mabuhi; Ug ayaw ako pagpakaulawi sa akong paglaum.

¹¹⁷Stöd mig, så att jag varder frälst, så vill jag alltid se med lust på dina stadgar.

¹¹⁷Sapnaya ako sa itaas, ug maluwas ako, Ug magatahud diha sa imong kabalaoran sa kanunay.

¹¹⁸Du aktar för intet alla som fara vilse från dina stadgar, ty förgäves är deras svek.

¹¹⁸Gitalikdan mo kadtong tanan nga nangasayup gikan sa imong kabalaoran; Kay ang ilang limbong mao ang kabakakan.

¹¹⁹Du förkastar såsom slagg alla ogudaktiga på jorden; därför har jag dina vittnesbörd kära.

¹¹⁹Ang tanang mga dautan sa yuta gisalikway mo sama sa taya: Tungod niana gihigugma ko ang imong mga pagpamatuod.

¹²⁰Av fruktan för dig ryser mitt kött, och jag rädes för dina domar.

¹²⁰Ang unod ko mikurog tungod sa kahadlok kanimo; Ug sa imong mga paghukom nahadlok ako.

¹²¹Jag övar rätt och rättfärdighet; du skall icke överlämna mig åt mina förtryckare.

¹²¹Ang justicia ug ang pagkamatarung gibuhat ko: Ayaw ako itugyan sa mga nanagdaugdaug kanako.

¹²²Tag dig an din tjänares sak, och låt det gå honom väl; låt icke de fräcka förtrycka mig.

¹²²Himoa ang pasalig mo sa imong alagad alang sa kaayohan: Ayaw itugot nga ang palabilabihon modaugdaug kanako.

¹²³Mina ögon trängta efter din frälsning och efter din rättfärdighets tal.

¹²³Ang akong mga mata nangaloy sa pagpaabut sa imong kaluwasan, Ug tungod sa imong pulong nga matarung.

¹²⁴Gör med din tjänare efter din nåd, och lär mig dina stadgar.

¹²⁴Buhata sa imong alagad sumala sa imong mahigugmaong-kalolot, Ug tudloi ako sa imong kabalaoran.

¹²⁵Jag är din tjänare; giv mig förstånd, så att jag kan känna dina vittnesbörd.

¹²⁵Ako mao ang imong alagad; ihatag kanako ang salabutan, Aron nga ako mahibalo sa imong mga pagpamatuod.

¹²⁶Det är tid för HERREN att handla, ty de hava gjort din lag om intet.

¹²⁶Mao na ang panahon nga si Jehova magabuhat; Kay gihimo nila nga walay kapuslanan ang imong Kasugoan.

¹²⁷Därför har jag dina bud kära mer än guld, jag, mer än fint guld.

¹²⁷Tungod niana gihigugma ko ang imong mga sugo Labaw kay sa bulawan, oo, labaw kay sa bulawan nga inulay.

¹²⁸Därför håller jag alla dina befallningar i allo för rätta, men alla lögnens vägar hatar jag.

¹²⁸Tungod niana gipakamahal ko ang tanan mong mga lagda mahatungod sa tanang mga butang nga matarung; Ug gidumtan ko ang tagsatagsa ka dalan sa kabakakan.

¹²⁹Underbara äro dina vittnesbörd, därför tager min själ dem i akt.

¹²⁹Mga katingalahan ang imong mga pagpamatuod; Busa nagabantay kanila ang akong kalag.

¹³⁰När dina ord upplåtas, giva de ljus och skänka förstånd åt de enfaldiga.

¹³⁰Ang sinugdan sa imong mga pulong nagahatag ug kahayag; Nagahatag kini ug salabutan alang sa mga walay-pagtagad.

¹³¹Jag spärrar upp min mun och flämtar, ty jag längtar ivrigt efter dina bud.

¹³¹Gibuka ko ug daku ang akong baba, ug nagahangus; Kay nangandoy ako sa dakung kainit sa imong mga sugo.

¹³²Vänd dig till mig och var mig nådig, såsom rätt är mot dem som hava ditt namn kärt.

¹³²Lingia ako, malooy ka kanako, Maingon sa nabatasan mo niadtong mga nahigugma sa imong ngalan.

¹³³Gör mina steg fasta genom ditt tal, och låt ingen orätt varda mig övermäktig.

¹³³Pasunda ang akong mga lakang sa imong pulong; Ug ayaw itugot nga may bisan unsa nga kadautan nga magagahum kanako.

¹³⁴Förlossa mig från människors förtryck, så vill jag hålla dina befallningar.

¹³⁴Tubsa ako gikan sa pagdaugdaug sa tawo: Aron magatuman ako sa imong mga lagda.

¹³⁵Låt ditt ansikte lysa över din tjänare, och lär mig dina stadgar.

¹³⁵Ipasidlak ang imong nawong ibabaw sa imong alagad; Ug tudloi ako sa imong kabalaoran.

¹³⁶Vattenbäckar rinna ned från mina ögon, därför att man icke håller din lag.

¹³⁶Mga inagay-ay sa tubig nanaligdig gikan sa akong mga mata, Tungod kay sila wala managtuman sa imong Kasugoan.

¹³⁷HERRE, du är rättfärdig, och dina domar äro rättvisa.

¹³⁷Matarung ikaw, Oh Jehova, Ug matul-id ang imong mga paghukom.

¹³⁸Du har påbjudit dina vittnesbörd i rättfärdighet och i stor trofasthet.

¹³⁸Gisugo mo ang imong mga pagpamatuod diha sa pagkamatarung Ug sa pagkamatinumanon uyamut.

¹³⁹Jag förtäres av nitälskan, därför att mina ovänner förgäta dina ord.

¹³⁹Ang akong pagsingkamot miut-ut kanako, Tungod kay ang akong mga kabatok nanghikalimot sa imong mga pulong.

¹⁴⁰Ditt tal är väl luttrat, och din tjänare har det kärt.

¹⁴⁰Ang imong pulong maulay gayud sa hilabihan, Tungod niana ang imong alagad nahagugma niini.

¹⁴¹Jag är ringa och föraktad, men jag förgäter icke dina befallningar.

¹⁴¹Diyutay ako ug tinamay; Apan wala ko hikalimti ang imong mga lagda.

¹⁴²Din rättfärdighet är en evig rättfärdighet, och din lag är sanning.

¹⁴²Ang imong pagkamatarung mao ang pagkamatarung nga walay katapusan, Ug ang imong Kasugoan mao ang kamatuoran.

¹⁴³Nöd och trångmål hava träffat mig, men dina bud äro min lust.

¹⁴³Kasamok ug kaguol minggahum kanako; Apan ang imong mga sugo maoy akong kalipay.

¹⁴⁴Dina vittnesbörd äro rättfärdiga evinnerligen; giv mig förstånd, så att jag får leva.

¹⁴⁴Walay katapusan ang pagkamatarung sa imong mga pagpamatuod: Ihatag kanako ang salabutan ug ako mabuhi.

¹⁴⁵Jag ropar av allt hjärta, svara mig, HERRE; jag vill taga dina stadgar i akt.

¹⁴⁵Misangpit ako uban sa bug-os ko nga kasingkasing; tubaga ako, Oh Jehova: Bantayan ko gayud ang imong kabalaoran.

¹⁴⁶Jag ropar till dig, fräls mig, så vill jag hålla dina vittnesbörd.

¹⁴⁶Kanimo misangpit ako; luwasa ako, Ug pagabantayan ko ang imong mga pagpamatuod.

¹⁴⁷Jag kommer tidigt i morgongryningen och ropar; jag hoppas på dina ord.

¹⁴⁷Giunhan ko ang banag-banag sa kabuntagon, ug mitu-aw ako : Milaum ako diha sa imong mga pulong.

¹⁴⁸Mina ögon hasta före nattens väkter till att begrunda ditt tal.

¹⁴⁸Giunhan sa akong mga mata ang pagtukaw sa kagabhion, Aron ako makapalandong sa imong pulong.

¹⁴⁹Hör min röst efter din nåd; HERRE, behåll mig vid liv efter dina rätter.

¹⁴⁹Patalinghugi ang akong tingog sumala sa imong mahigugmaong-kalolot: Buhion mo ako, Oh Jehova, sumala sa imong mga tulomanon.

¹⁵⁰Nära äro de som jaga efter skändlighet, de som äro långt ifrån din lag.

¹⁵⁰Nanagpahiduol sila kanako ang nanagsunod sa kadautan; Halayo sila sa imong Kasugoan.

¹⁵¹Nära är ock du, HERRE, och alla dina bud äro sanning.

¹⁵¹Ikaw ania sa haduol, Oh Jehova, Ug ang tanan mong mga sugo mga kamatuoran man.

¹⁵²Längesedan vet jag genom dina vittnesbörd att du har stadgat dem för evig tid.

¹⁵²Kanhi nahibalo na ako gikan sa imong mga pagpamatuod, Nga gitukod mo sila sa walay katapusan.

¹⁵³Se till mitt lidande och rädda mig, ty jag förgäter icke din lag.

¹⁵³Palandunga ang akong kasakitan, ug luwasa ako; Kay wala ko hikalimti ang imong Kasugoan.

¹⁵⁴Utför min sak och förlossa mig; behåll mig vid liv efter ditt tal.

¹⁵⁴Labani ang akong katungod, ug tubsa ako: Buhion mo ako sumala sa imong pulong.

¹⁵⁵Frälsning är långt borta från de ogudaktiga, ty de fråga icke efter dina stadgar.

¹⁵⁵Halayo sa mga dautan ang kaluwasan; Kay wala nila pangitaa ang imong kabalaoran.

¹⁵⁶HERRE, din barmhärtighet är stor; behåll mig vid liv efter dina rätter.

¹⁵⁶Dagku ang imong mga malomong-kalooy, Oh Jehova: Buhion mo ako sumala sa imong mga tulomanon.

¹⁵⁷Mina förföljare och ovänner äro många, men jag viker icke ifrån dina vittnesbörd.

¹⁵⁷Daghan ang akong mga maglulutos ug ang akong mga kabatok; Ngani wala ako motipas gikan sa imong mga pagpamatuod.

¹⁵⁸När jag ser de trolösa, känner jag leda vid dem, därför att de icke hålla sig vid ditt tal.

¹⁵⁸Nakita ko ang mga mabudhion, ug nasubo ako, Tungod kay sila wala managbantay sa imong pulong.

¹⁵⁹Se därtill att jag har dina befallningar kära; HERRE, behåll mig vid liv efter din nåd.

¹⁵⁹Palandunga kong giunsa ko sa paghigugma ang imong mga lagda: Buhion mo ako Oh Jehova, sumala sa imong mahigugmaongkalolot.

¹⁶⁰Summan av ditt ord är sanning, och alla din rättfärdighets rätter vara evinnerligen.

¹⁶⁰Kamatuoran mao ang natingban sa imong pulong; Ug ang tagsatagsa sa imong matarung mga tulomanon nagapadayon sa walay katapusan.

¹⁶¹Furstar förfölja mig utan sak, men mitt hjärta fruktar för dina ord.

¹⁶¹Ang mga principe nanaglutos kanako sa walay gipasiparan; Apan ang akong kasingkasing nagabarug nga may kahadlok sa imong mga pulong.

¹⁶²Jag fröjdar mig över ditt tal såsom den som vinner stort byte.

¹⁶²Nagakalipay ako sa imong pulong, Ingon sa usa nga nakakaplag ug daghang mga inagaw.

¹⁶³Jag hatar lögnen, den skall vara mig en styggelse; men din lag har jag kär.

¹⁶³Akong gidumtan ug gipakaluod ko ang kabakakan; Apan gihigugma ko ang imong Kasugoan.

¹⁶⁴Jag lovar dig sju gånger om dagen för din rättfärdighets rätter.

¹⁶⁴Makapito sa usa ka adlaw ginadayeg ko ikaw, Tungod sa imong matarung mga tulomanon.

¹⁶⁵Stor frid äga de som hava din lag kär, och intet finnes, som bringar dem på fall.

¹⁶⁵Ang mga nahagugma sa imong Kasugoan adunay pakigdait nga daku; Ug kanila wala ang kahigayonan sa pagkapangdol.

¹⁶⁶Jag väntar efter din frälsning, HERRE, och jag gör efter dina bud.

¹⁶⁶Sa imong kaluwasan milaum ako, Oh Jehova, Ug nagtuman ako sa imong mga sugo.

¹⁶⁷Min själ håller dina vittnesbörd, och jag har dem storligen kära.

¹⁶⁷Ang akong kalag nagbantay sa imong mga pagpamatuod; Ug gihigugma ko sila sa hilabihan gayud.

¹⁶⁸Jag håller dina befallningar och vittnesbörd, ty du känner alla mina vägar.

¹⁶⁸Gibantayan ko ang imong mga lagda ug ang imong mga pagpamatuod; Kay ang tanan ko nga mga dalan anaa sa atubangan mo.

¹⁶⁹HERRE, mitt rop komme inför ditt ansikte; giv mig förstånd efter ditt ord.

¹⁶⁹Ipahaduol ang akong pagtu-aw sa atubangan nimo, Oh Jehova Hatagi ako ug salabutan sumala sa imong pulong

¹⁷⁰Min bön komme inför ditt ansikte; rädda mig efter ditt tal.

¹⁷⁰Ipadangat ang akong pag-ampo sa atubangan mo: Luwasa ako sumala sa imong pulong.

¹⁷¹Mina läppar må flöda över av lov, ty du lär mig dina stadgar.

¹⁷¹Ipapamulong sa akong mga ngabil ang pagdayeg; Kay ikaw nagatudlo kanako sa imong kabalaoran.

¹⁷²Min tunga sjunge om ditt ord, ty alla dina bud äro rättfärdiga.

¹⁷²Ipaawit sa akong dila ang imong pulong; Kay ang tanan mong mga sugo mga matarung man.

¹⁷³Din hand vare mig till hjälp, ty jag har utvalt dina befallningar.

¹⁷³Ipaandam ang imong kamot sa pagtabang kanako; Kay gipili ko ang imong mga lagda.

¹⁷⁴Jag längtar efter din frälsning, HERRE, och din lag är min lust.

¹⁷⁴Gihidlaw ako sa imong kaluwasan, Oh Jehova, Ug ang imong Kasugoan mao ang akong kalipay.

¹⁷⁵Låt min själ leva, så skall hon lova dig; och låt dina rätter hjälpa mig.

¹⁷⁵Buhion mo ang akong kalag, ug kini magadayeg kanimo; Ug patabangi ako sa imong mga tulomanon.

¹⁷⁶Om jag far vilse, så uppsök din tjänare såsom ett förlorat får, ty jag förgäter icke dina bud.

¹⁷⁶Ako nahisalaag sama sa usa ka nawala nga carnero; pangitaa ang imong alagad; Kay wala ko hikalimti ang imong mga sugo.