1En sång av Asaf. Varför, o Gud, har du så alldeles förkastat oss, varför ryker din vredes eld mot fåren i din hjord?
1Pieśó wyuczająca, podana Asafowi. Przeczżeś nas, o Boże! do koóca odrzucił? Przeczże się rozpaliła zapalczywość twoja przeciwko owcom pastwiska twego?
2Tänk på din menighet, som du i fordom tid förvärvade, som du förlossade, till att bliva din arvedels stam; tänk på Sions berg, där du har din boning.
2Wspomnij na zgromadzenie twoje, któreś sobie zdawna nabył i odkupił, na pręt dziedzictwa twego, na tę górę Syon, na której mieszkasz.
3Vänd dina steg till den plats där evig förödelse råder; allt har ju fienden fördärvat i helgedomen.
3Pospieszże się na srogie popustoszenie; a jako wszystko poburzył nieprzyjaciel w świątnicy!
4Dina ovänner hava skränat inne i ditt församlingshus, de hava satt upp sina tecken såsom rätta tecken.
4Ryczeli nieprzyjaciele twoi w pośrodku zgromadzenia twego, a na znak tego zostawili wiele chorągwi swoich.
5Det var en syn, såsom när man höjer yxor mot en tjock skog.
5Za rycerza miano tego, który się z wysoka z siekierą zanosił, rąbiąc drzewo wiązania jego.
6Och alla dess snidverk hava de nu krossat med yxa och bila.
6A teraz już i rzezania jego na porząd siekierami i młotami tłuką.
7De hava satt eld på din helgedom och oskärat ända till grunden ditt namns boning.
7Założyli ogieó w świątnicy twojej, a obaliwszy na ziemię, splugawili przybytek imienia twego.
8De hava sagt i sina hjärtan: »Vi vilja alldeles kuva dem.» Alla Guds församlingshus hava de bränt upp här i landet.
8Mówili w sercu swojem: Zburzmy je pospołu; popalili wszystkie przybytki Boże w ziemi.
9Våra tecken se vi icke; ingen profet finnes mer, och hos oss är ingen som vet för huru länge.
9Znaków naszych nie widzimy:już niemasz proroka, i niemasz między nami, któryby wiedział, póki to ma trwać.
10Huru länge, och Gud, skall ovännen få smäda och fienden oavlåtligen få förakta ditt namn?
10Dokądże, o Boże! przeciwnik będzie urągać? izali nieprzyjaciel będzie bluźnił imię twoje aż na wieki?
11Varför håller du tillbaka din hand, din högra hand? Drag den fram ur din barm och förgör dem.
11Przeczże zstrzymujesz rękę twoję; a prawicy swej z zanadrza swego cale nie dobędziesz?
12Gud, du är ju min konung av ålder, du är den som skaffar frälsning på jorden.
12Wszakeś ty, Boże! zdawna królem moim; ty sprawujesz hojne zbawienie w pośród ziemi.
13Det var du som delade havet genom din makt; du krossade drakarnas huvuden mot vattnet.
13Tyś mocą twoją rozdzielił morze, a potarłeś głowy wielorybów w wodach.
14Det var du som bräckte Leviatans huvuden och gav honom till mat åt öknens skaror.
14Tyś skruszył głowę Lewiatana, dałeś go za pokarm ludowi na puszczy.
15Det var du som lät källa och bäck bryta fram; du lät ock starka strömmar uttorka.
15Tyś przerwał źródła i potoki; tyś osuszył rzeki bystre.
16Din är dagen, din är ock natten, du har berett ljuset och solen.
16Twójci jest dzieó, twoja też i noc; tyś uczynił światło i słoóce.
17Det är du som har fastställt alla jordens gränser; sommar och vinter äro skapade av dig.
17Tyś założył wszystkie granice ziemi; lato i zimę tyś sprawił.
18Så tänk nu på huru fienden smädar HERREN, och huru ett dåraktigt folk föraktar ditt namn.
18Wspomnijże na to, że nieprzyjaciel zelżył Pana, a lud szalony jako urąga imieniowi twemu.
19Lämna ej ut åt vilddjuren din turturduvas själ; förgät icke för alltid dina betrycktas liv.
19Nie podawajże tej kupie duszy synogarlicy twojej; na stadko ubogich twoich nie zapominaj na wieki.
20Tänk på förbundet; ty i landets smygvrår finnes fullt upp av våldsnästen.
20Obejrzyj się na przymierze twoje; albowiem i najciemniejsze kąty ziemi pełne jaskió drapiestwa.
21Låt icke den förtryckte vika tillbaka med blygd, låt den betryckte och den fattige lova ditt namn.
21Niechajże nędznik nie odchodzi z haóbą; ubogi i żebrak niechaj chwali imię twoje.
22Stå upp, o Gud; utför din sak. Betänk huru du varder smädad hela dagen av dåren.
22Powstaóże, o Boże! ujmij się o sprawę twoję; wspomnij na pohaóbienie twoje, które się dzieje od szalonych na każdy dzieó.
23Glöm icke bort dina ovänners rop, dina motståndares larm, som alltjämt höjes.
23Nie zapominajże wykrzykania nieprzyjaciół twoich, i huku tych, co przeciwko tobie powstawają, który się ustawicznie sili.