¹Nang magkagayo'y sumagot si Job, at nagsabi,

¹約伯責友待己寬待人嚴約伯回答說：

²Hanggang kailan pahihirapan ninyo ang aking kaluluwa, at babagabagin ako ng mga salita?

²“你們叫我受苦要到幾時呢？用話壓碎我要到幾時呢？

³Ng makasangpung ito ay pinulaan ninyo ako: kayo'y hindi nangapapahiya na nangagpapahirap sa akin.

³你們已經十次侮辱我，你們苛刻地對我，也不覺得羞恥。

⁴At kahima't ako'y magkamali, ang aking kamalian ay maiwan sa aking sarili.

⁴即使我真的有過錯，由我承擔好了。

⁵Kung tunay na kayo'y magpapakalaki laban sa akin, at ipakikipagtalo laban sa akin ang kakutyaan ko:

⁵你們若真的妄自尊大攻擊我，用我的羞辱來證明我的不是，

⁶Talastasin ninyo ngayon na inilugmok ako ng Dios, at inikid ako ng kaniyang silo.

⁶那麼，就知道是　神顛倒我的案件，用他的網圈住我。

⁷Narito, ako'y humihiyaw dahil sa kamalian, nguni't hindi ako dinidinig; ako'y humihiyaw ng tulong, nguni't walang kahatulan.

⁷我呼叫‘強暴！’卻沒有回答；我呼求，卻得不到公斷。

⁸Kaniyang pinadiran ang aking daan upang huwag akong makaraan, at naglagay ng kadiliman sa aking mga landas.

⁸　神用籬笆攔阻我的道路，使我不能經過；他又使黑暗籠罩我的路。

⁹Hinubaran niya ako ng aking kaluwalhatian, at inalis ang putong sa aking ulo.

⁹他從我身上剝去我的榮耀，又挪去我頭上的冠冕。

¹⁰Kaniyang inilugmok ako sa bawa't dako, at ako'y nananaw: at ang aking pagasa ay binunot niyang parang punong kahoy.

¹⁰他四面拆毀我，我就離世，他又把我這指望如樹枝一樣拔出來。

¹¹Kaniya rin namang pinapagalab ang kaniyang pagiinit laban sa akin, at ibinilang niya ako sa kaniya na gaya ng isa sa kaniyang mga kaaway,

¹¹他的怒氣向我發作，把我看作他的敵人；

¹²Ang kaniyang mga hukbo ay dumarating na magkakasama, at ipinagpatuloy ang kanilang lakad laban sa akin, at kinubkob ang palibot ng aking tolda.

¹²他的軍隊一起上來，他們攻擊我，在我的帳棚周圍安營。

¹³Inilayo niya ang aking mga kapatid sa akin, at ang aking mga kakilala ay pawang nangiba sa akin.

¹³約伯被親友疏遠他使我的族人遠離我，使我熟悉的人完全與我疏遠。

¹⁴Ang aking mga kamaganak ay nangagsilayo, at nilimot ako ng aking mga kasamasamang kaibigan.

¹⁴我的親戚離棄我，我的朋友忘記我；

¹⁵Silang nagsisitahan sa aking bahay, at ang aking mga lingkod na babae, ay ibinibilang akong manunuluyan; ako'y naging kaiba sa kanilang paningin.

¹⁵在我家中寄居的和我的婢女，都把我當作外人，我在他們的眼中是個外族人。

¹⁶Aking tinatawag ang aking lingkod, at hindi ako sinasagot, bagaman sinasamo ko siya ng aking bibig.

¹⁶我呼喚僕人，他不回答，我得用口哀求他。

¹⁷Ang aking hininga ay iba sa aking asawa, at ang aking pamanhik sa mga anak ng tunay kong ina.

¹⁷妻子厭惡我的氣息，同胞兄弟也厭棄我，

¹⁸Pati ng mga bata ay humahamak sa akin; kung ako'y bumangon, sila'y nangagsasalita ng laban sa akin:

¹⁸連小孩子也藐視我，我一起來，他們就譏笑我；

¹⁹Lahat ng aking mahal na kaibigan ay nangayayamot sa akin: at ang aking minamahal ay nagsipihit ng laban sa akin,

¹⁹我所有的密友都憎惡我，我所愛的人也向我反臉。

²⁰Ang aking buto ay dumidikit sa aking balat at sa aking laman, at ako'y nakatanan ng sukat sa balat ng aking mga ngipin.

²⁰我的骨頭緊貼著皮肉，我只剩牙皮逃過大難。

²¹Mahabag kayo sa akin, mahabag kayo sa akin, Oh kayong mga kaibigan ko; sapagka't kinilos ako ng kamay ng Dios,

²¹向友求憐我的朋友啊！求你們憐憫我，憐憫我吧！因為　神的手擊打了我。

²²Bakit ninyo ako inuusig na gaya ng Dios. At hindi pa kayo nasisiyahan sa akin laman?

²²你們為甚麼有如　神那樣逼迫我？還不因吃我的肉感到滿足嗎？

²³Oh mangasulat nawa ngayon ang aking mga salita! Oh mangalagda nawa sa isang aklat!

²³深信終必得蒙救恩但願我的話現在都寫下，都刻在書簡上，

²⁴Ng isa nawang panulat na bakal at tingga, na mangaukit nawa sa bato magpakailan man!

²⁴用鐵筆又用鉛，永遠刻在磐石上。

²⁵Nguni't talastas ko na manunubos sa akin ay buhay, at siya'y tatayo sa lupa sa kahulihulihan:

²⁵我知道我的救贖主活著，最後他必在地上興起。

²⁶At pagkatapos na magibang ganito ang aking balat, gayon ma'y makikita ko ang Dios sa aking laman:

²⁶我的皮肉遭受毀壞以後，這事就要發生，我必在肉體以外得見　神。

²⁷Siyang makikita ko ng sarili, at mamamasdan ng aking mga mata, at hindi ng iba. Ang aking puso ay natutunaw sa loob ko.

²⁷我必見他在我身邊，我要親眼見他，並非外人，我的心腸在我裡面渴想極了。

²⁸Kung inyong sabihin: paanong aming pag-uusigin siya? Dangang ang kadahilanan ay nasusumpungan sa akin;

²⁸你們若說：‘惹事的根既然在他，我們要怎樣逼迫他呢？’

²⁹Mangatakot kayo sa tabak: sapagka't ang kapootan ang nagdadala ng mga parusa ng tabak, upang inyong malaman na may kahatulan.

²⁹你們就當懼怕刀劍，因為這些罪孽帶來刀劍的懲罰，好使你們知道有審判。”