¹At muling ipinagbadya ni Job ang kaniyang talinghaga, at nagsabi,

¹約伯緬懷過往的幸福約伯繼續他的講論，說：

²Oh ako nawa'y napasa mga buwan noong dakong una, gaya noong mga kaarawan ng binabantayan ako ng Dios;

²“但願我的景況像以前的歲月，像　神保守我的日子。

³Nang ang kaniyang ilawan ay sumisilang sa aking ulo at sa pamamagitan ng kaniyang liwanag ay lumalakad ako sa kadiliman;

³那時他的燈照在我的頭上，我靠著他的光行過黑暗。

⁴Gaya noong ako'y nasa kabutihan ng aking mga kaarawan, noong ang pagkasi ng Dios ay nasa aking tolda;

⁴但願我仍然活在年輕力壯的日子，那時　神在我的帳棚裡與我親密。

⁵Noong ang Makapangyarihan sa lahat ay sumasaakin pa, at ang aking mga anak ay nangasa palibot ko;

⁵全能者仍然與我同在，我的孩子都環繞我。

⁶Noong ang aking mga hakbang ay naliligo sa gatas, at ang bato ay nagbubuhos para sa akin ng mga ilog ng langis!

⁶我用油洗腳，磐石為我出油成河。

⁷Noong ako'y lumalabas sa pintuang-bayan hanggang sa bayan, noong aking inihahanda ang aking upuan sa lansangan,

⁷我出到城門那裡去，在廣場上預備我的座位。

⁸Nakikita ako ng mga binata, at nagsisipagkubli, at ang mga matanda ay nagsisitindig at nagsisitayo:

⁸年輕人看見我，就迴避，年老的也起身站立。

⁹Ang mga pangulo ay nagpipigil ng pangungusap, at inilalagay ang kanilang kamay sa kanilang bibig;

⁹王子都停止說話，並且用手掩口。

¹⁰Ang tinig ng mga mahal na tao ay tumatahimik, at ang kanilang dila ay dumidikit sa ngalangala ng kanilang bibig.

¹⁰眾領袖都不敢作聲，他們的舌頭緊貼上顎。

¹¹Sapagka't pagka naririnig ako ng pakinig, ay pinagpapala nga ako; at pagka nakikita ako ng mata, ay sumasaksi sa akin:

¹¹耳朵聽見我的，就稱我有福。眼睛看見我的，就作證稱讚我。

¹²Sapagka't aking iniligtas ang dukha na dumadaing, ang ulila rin naman na walang tumutulong sa kaniya.

¹²因為我救了呼救的窮人，和無人幫助的孤兒。

¹³Ang basbas ng malapit nang mamamatay ay sumaakin: at aking pinaawit sa kagalakan ang puso ng babaing bao.

¹³將要滅亡的，為我祝福；我使寡婦的心歡呼。

¹⁴Ako'y nagbibihis ng katuwiran, at sinusuutan niya ako: ang aking kaganapan ay parang isang balabal at isang diadema.

¹⁴我以公義作衣服穿上；我的公平好像外袍和冠冕。

¹⁵Ako'y naging mga mata sa bulag, at naging mga paa ako sa pilay.

¹⁵我作了瞎子的眼，瘸子的腿。

¹⁶Ako'y naging ama sa mapagkailangan; at ang usap niyaong hindi ko nakikilala ay aking sinisiyasat.

¹⁶我作過貧窮人的父親，我查究過我素來不認識的人的案件。

¹⁷At aking binali ang mga pangil ng liko, at inagaw ko ang huli sa kaniyang mga ngipin.

¹⁷我打碎了不義的人的牙齒，使捕食的掉下來。

¹⁸Nang magkagayo'y sinabi ko, mamamatay ako sa aking pugad, at aking pararamihin ang aking mga kaarawan na gaya ng buhangin:

¹⁸那時我心裡想：‘我必在家中安然去世，我必增添我的日子像沙塵那麼多。

¹⁹Ang aking ugat ay nakalat sa tubig, at ang hamog ay lumalapag buong gabi sa aking sanga:

¹⁹我的根蔓延到水邊，露水整夜沾在我的枝上。

²⁰Ang aking kaluwalhatian ay sariwa sa akin, at ang aking busog ay nababago sa aking kamay.

²⁰我的榮耀在身上常新，我的弓在我手上重新得力。

²¹Sa akin ay nangakikinig ang mga tao, at nangaghihintay, at nagsisitahimik sa aking payo.

²¹大家都聆聽我，等候我；靜默無聲地領受我的指導。

²²Pagkatapos ng aking mga salita ay hindi na sila nagsasalita pa uli; at ang aking pananalita ay tumutulo sa kanila.

²²我說了話以後，他們就不再說，我的言語像雨露一般滴在他們身上。

²³At kanilang hinihintay ako, na gaya ng paghihintay sa ulan, at kanilang ibinubuka ang kanilang bibig na maluwang na gaya sa huling ulan.

²³他們等候我像等候雨水，又大大張嘴如切慕春雨。

²⁴Ako'y ngumingiti sa kanila pagka sila'y hindi nanganiniwala: at ang liwanag ng aking mukha ay hindi nila hinahamak.

²⁴我向他們微笑，他們也不敢相信；他們珍惜我臉上的光。

²⁵Ako'y namimili sa kanilang daan, at nauupong gaya ng puno, at tumatahang gaya ng hari sa hukbo, gaya ng nangaaliw sa nananangis.

²⁵我為他們選擇道路，又坐首位；我像君王住在軍隊中，又像個安慰悲傷的人。’”