1Nguni't ngayo'y silang bata kay sa akin ay nagsisitawa sa akin, na ang mga magulang ay di ko ibig na malagay na kasama ng mga aso ng aking kawan.
1悲歎現在的處境“但現在年紀比我小的人都笑我;我不容許他們的父親與我羊群的犬隻為伴。
2Oo, ang kalakasan ng kanilang kamay, sa ano ko mapapakinabangan? Mga taong ang kalusugan ng gulang ay lumipas na.
2他們的氣力已經衰退了,他們兩手的力量對我有甚麼益處呢?
3Sila'y lata sa pangangailangan at sa kagutom; kanilang nginangata ang tuyong lupa, sa kadiliman ng kasalatan at kapahamakan.
3他們因窮乏與飢餓而消瘦,在黑夜荒廢與荒涼之地咀嚼曠野的乾草;
4Sila'y nagsisibunot ng mga malvas sa tabi ng mabababang punong kahoy; at ang mga ugat ng enebro ay siyang kanilang pinakapagkain.
4他們在草叢中採摘鹹草,以羅騰樹根作食物。
5Sila'y pinalayas mula sa gitna ng mga tao; sila'y sumisigaw sa likuran nila, na gaya ng sa likuran ng isang magnanakaw.
5他們從人群中被趕出去,人追喊他們如追喊賊一樣,
6Upang sila'y magsitahan sa nakatatakot na mga libis, sa mga puwang ng lupa, at ng mga bato.
6以致他們住在驚嚇谷之中,在地洞和巖穴之間;
7Sa gitna ng mabababang punong kahoy ay nagsisiangal; sa ilalim ng mga tinikan ay nangapipisan.
7他們在草叢中間喊叫,在雜草之下集合起來。
8Mga anak ng mga mangmang, oo, mga anak ng mga walang puring tao; sila'y mga itinapon mula sa lupain.
8他們都是愚頑人、下流人的子孫,被人鞭打逐出境外。
9At ngayon ay naging kantahin nila ako, Oo, ako'y kasabihan sa kanila.
9現在他們以我為歌曲,我竟成了他們的笑柄。
10Kanilang kinayayamutan ako, nilalayuan nila ako, at hindi sila nagpipigil ng paglura sa aking mukha.
10他們厭惡我,遠遠地離開我,又不住吐唾沫在我臉上,
11Sapagka't kinalag niya ang kaniyang panali, at pinighati ako, at kanilang inalis ang paningkaw sa harap ko.
11因為 神把我的弓弦鬆開,叫我受苦,他們就在我面前任意妄為。
12Sa aking kanan ay tumatayo ang tanga; itinutulak nila ang aking mga paa, at kanilang pinapatag laban sa akin ang kanilang mga paraan ng paghamak.
12一窩暴民在我右邊興起,推開我的腳,築起災難的路攻擊我。
13Kanilang sinisira ang aking landas, kanilang isinusulong ang aking kapahamakan, mga taong walang tumulong.
13他們拆毀了我的路,沒有別人的幫助也能毀滅我;
14Tila dumarating sila sa isang maluwang na pasukan: sa gitna ng kasiraan ay nagsisigulong sila.
14他們闖進來如闖大破口,在廢墟之中輥過來,
15Mga kakilabutan ay dumadagan sa akin, kanilang tinatangay ang aking karangalan na gaya ng hangin; at ang aking kaginhawahan ay napaparam na parang alapaap.
15驚駭臨到我的身上,驅逐我的尊嚴如風吹一般,我的好景像雲一樣過去。
16At ngayo'y nanglulupaypay ang aking kaluluwa sa loob ko; mga kaarawan ng pagkapighati ay humawak sa akin.
16訴說 神不聽他的呼求現在我的心傷慟有如倒了出來,苦難的日子把我抓住。
17Sa gabi ay nagaantakan ang aking mga buto, at ang mga antak na nagpapahirap sa akin ay hindi nagpapahinga.
17夜間痛苦刺透我的骨頭,疼痛不止,不住地咀嚼我。
18Sa matinding karahasan ng aking sakit ay nagiging katuwa ang aking suot: tumatali sa akin sa palibot na gaya ng leeg ng aking baro.
18我的衣服因 神的大力變了形,他的大力如外衣的領口把我束緊。
19Inihahagis niya ako sa banlik, at ako'y naging parang alabok at mga abo.
19 神把我扔在泥中,我就像塵土和爐灰一般。
20Ako'y dumadaing sa iyo, at hindi mo ako sinasagot: ako'y tumatayo, at minamasdan mo ako.
20 神啊!我向你呼求,你卻不應允我,我站起來,你也不理我。
21Ikaw ay naging mabagsik sa akin: sa pamamagitan ng kapangyarihan ng iyong kamay ay hinahabol mo ako.
21你變成待我殘忍,用你大能的手迫害我,
22Itinataas mo ako sa hangin, pinasasakay mo ako roon; at tinutunaw mo ako sa bagyo.
22你把我提到風中,使我被風颳去,使我在暴風中消散。
23Sapagka't talastas ko na iyong dadalhin ako sa kamatayan, at sa bahay na takda sa lahat na may buhay.
23我知道你必使我歸回死地,歸到那為眾生所定的陰宅。
24Gayon man ang isa ay di ba naguunat ng kamay sa kaniyang pagkahulog? O sa kaniyang kasakunaan kung kaya sisigaw ng tulong?
24然而人跌倒,怎會不伸手?人遇災禍,怎會不呼救呢?
25Hindi ko ba iniyakan yaong nasa kabagabagan? Hindi ba ang aking kaluluwa ay nakikidamay sa mapagkailangan?
25內心的迷惘與痛苦艱難過日的,我不是為他哀哭;貧窮的,我不是為他憂愁嗎?
26Pagka ako'y humahanap ng mabuti, ang kasamaan nga ang dumarating: at pagka ako'y naghihintay ng liwanag ay kadiliman ang dumarating.
26我希望得福樂,災禍就來了;我等候光明,幽暗就到了。
27Ang aking puso'y nababagabag at walang pahinga; mga araw ng kapighatian ay dumating sa akin.
27我的心腸沸騰、不安,痛苦的日子臨到我。
28Ako'y yumayaong tumatangis na walang araw; ako'y tumatayo sa kapulungan at humihinging tulong.
28我四處行走,全身發黑,並不是因為日曬;我在會中站著呼求。
29Ako'y kapatid ng mga chakal, at mga kasama ng mga avestruz.
29我與野狗為兄弟,又與鴕鳥作同伴。
30Ang aking balat ay maitim, at natutuklap, at ang aking mga buto ay nagpapaltos.
30我的皮膚發黑脫落,我的骨頭因熱發燒,
31Kaya't ang aking alpa ay naging panangis, at ang aking flauta ay naging tinig ng umiiyak.
31所以我的琴音變為哀音,我的簫聲變為哭聲。”