1Nang magkagayo'y sumagot si Eliphaz na Temanita, at nagsabi,
1以利法首次發言責難約伯提幔人以利法回答說：
2Kung tikman ng isa na makipagusap sa iyo, ikababalisa mo ba? Nguni't sinong makapipigil ng pagsasalita?
2“人若對你說一句話，你就厭煩嗎？但誰又忍得住不說話呢？
3Narito, ikaw ay nagturo sa marami, at iyong pinalakas ang mahinang mga kamay.
3你曾經教過許多人，又堅固了無力的手；
4Ang iyong mga salita ay nagsialalay sa nangabubuwal, at iyong pinalakas ang mahinang mga tuhod.
4你的話扶起了絆倒的人，你使彎曲乏力的膝堅挺。
5Nguni't ngayo'y dinaratnan ka ng kasamaan, at ikaw ay nanglulupaypay; ginagalaw ka, at ikaw ay nababagabag.
5但現在禍患臨到你，你就灰心，災禍遇上你，你就驚惶沮喪。
6Hindi ba ang iyong takot sa Dios ay ang iyong tiwala, at ang iyong pagasa ay ang pagtatapat ng iyong mga lakad?
6 神賞善罰惡你所自恃的，不是敬畏 神嗎？你所盼望的，不是行為完全嗎？
7Iyong alalahanin, isinasamo ko sa iyo, kung sino ang namatay, na walang malay? O saan nangahiwalay ang mga matuwid?
7請想一想，無辜的人有誰滅亡？哪有正直的人被剪除呢？
8Ayon sa aking pagkakita yaong nagsisipagararo ng kasamaan, at nangaghahasik ng kabagabagan ay gayon din ang inaani.
8據我所見，耕耘罪孽的，必收割罪孽；種植毒害的，必收割毒害。
9Sa hinga ng Dios sila'y nangamamatay, at sa bugso ng kaniyang galit sila'y nangalilipol.
9他們因 神的氣息而滅亡，因他的怒氣而消滅。
10Ang ungal ng leon, at ang tinig ng mabangis na leon, at ang mga ngipin ng mga batang leon, ay nangabali.
10獅子的咆哮，猛獅的吼聲，盡都止息，壯獅的牙齒也都斷掉。
11Ang matandang leon ay namamatay dahil sa kawalan ng huli, at ang mga batang leong babae ay nagsisipangalat.
11公獅因缺乏獵物而死亡，母獅之子也被分散。
12Ngayo'y nadalang lihim sa akin ang isang bagay, at ang aking pakinig ay nakakaulinig ng bulong niyaon.
12世人微不足道有話偷偷傳給我，我的耳朵聽到細語；
13Sa mga pagiisip na mula sa mga pangitain sa gabi, pagka ang mahimbing na tulog ay nahuhulog sa mga tao,
13在夜間因異象而煩擾的心思中，世上都在沉睡的時候，
14Takot ay dumating sa akin, at panginginig, na nagpapanginig ng lahat ng aking mga buto.
14恐懼戰慄臨到我，以致我全身發抖。
15Nang magkagayo'y dumaan ang isang espiritu sa aking mukha. Ang balahibo ng aking balat ay nanindig.
15有靈拂過我面前，使我毛骨悚然。
16Tumayong nakatigil, nguni't hindi ko mawari ang anyo niyaon; isang anyo ang nasa harap ng aking mga mata: tahimik, at ako'y nakarinig ng tinig, na nagsasabi,
16那靈站住，我辨不出他的形狀，只見有一形象在我眼前，然後我聽見低微的聲音，說：
17Magiging ganap pa ba ang taong may kamatayan kay sa Dios? Lilinis pa ba kaya ang tao kay sa Maylalang sa kaniya?
17‘人能在 神面前算為公義嗎？人能在他的創造主面前算為潔淨嗎？
18Narito, siya'y hindi naglalagak ng tiwala sa kaniyang mga lingkod; at inaari niyang mga mangmang ang kaniyang mga anghel:
18他的僕役他還不信任，他的天使他也指責過錯，
19Gaano pa kaya sila na nagsisitahan sa mga bahay na putik, na ang patibayan ay nasa alabok, na napipisang gaya ng paroparo!
19何況那些住在土屋裡，根基在塵土中，比蠹蟲還容易被壓碎的人呢？
20Sa pagitan ng umaga at hapon, ay nangagigiba; nangapaparam magpakailan man na walang pumupuna.
20在早晚之間就被毀滅，永歸沉淪，無人懷念。
21Hindi ba nalalagot ang tali ng kanilang tolda sa loob nila? Sila'y nangamamatay at walang karunungan.
21他們帳棚的繩索不是從他們中間抽出來嗎？他們死去，不是無智慧而死嗎？’”