1Maigi ang isang tuyong subo at may katahimikan, kay sa bahay na may laging pistahan na may kaalitan.
1和睦共处，持守正义
2Ang lingkod na gumagawang may kapantasan ay nagpupuno sa anak na nakahihiya, at siya'y makakabahagi sa mana ng magkakapatid.
2明慧的仆人，必管辖主人贻羞的儿子；又可以在众儿子中同分产业。
3Ang dalisayan ay sa pilak, at ang hurno ay sa ginto: nguni't sinusubok ng Panginoon ang mga puso.
3用锅炼银，用炉炼金；唯有耶和华锻炼人心。
4Ang manggagawa ng kasamaan ay nakikinig sa masasamang labi; at ang sinungaling ay nakikinig sa masamang dila.
4作恶的人留心听邪恶的话；说谎的人侧耳听攻击人的话。
5Sinomang tumutuya sa dukha ay dumudusta sa Maylalang sa kaniya: at ang natutuwa sa kasakunaan ay walang pagsalang parurusahan.
5嘲笑穷人的就是辱骂造他的主；幸灾乐祸的必难免受惩罚。
6Ang mga anak ng mga anak ay putong ng mga matatandang tao; at ang kaluwalhatian ng mga anak ay ang kanilang mga magulang.
6儿孙是老人的冠冕，父亲是儿女的荣耀。
7Ang marilag na pananalita ay hindi nagiging mabuti sa mangmang: lalo na ang magdarayang mga labi, sa isang pangulo.
7愚顽人说佳美的话是不相称的，何况尊贵的人说虚谎的话呢！
8Ang suhol ay parang mahalagang bato sa mga mata ng nagtatamo: saan man pumihit ay gumiginhawa.
8在馈送的人看来，贿赂有如灵符（“灵符”原文作“恩惠宝石”）；无论他到哪里，都必顺利。
9Ang nagtatakip ng pagsalangsang ay humahanap ng pagibig: nguni't ang nagdadadaldal tungkol sa anoman ay naghihiwalay ng magkakaibigang matalik.
9遮掩别人过犯的，得到人的喜爱；屡次提起别人过错的，离间亲密的朋友。
10Ang saway ay nanasok na taimtim sa isang naguunawa, kay sa isang daang hampas sa mangmang.
10对聪明人说一句责备的话，胜过责打愚昧人一百下。
11Ang hinahanap lamang ng masamang tao ay panghihimagsik; kaya't isang mabagsik na sugo ay susuguin laban sa kaniya.
11悖逆的人只求恶事，必有残忍的使者奉派去对付他。
12Masalubong ang tao ng oso na nanakawan ng kaniyang mga anak, maigi kay sa mangmang sa kaniyang kamangmangan.
12宁愿遇见失掉幼子的母熊，也不愿遇见正在行愚妄事的愚昧人。
13Sinomang gumaganti ng kasamaan sa mabuti, kasamaan ay hindi hihiwalay sa kaniyang bahay.
13以恶报善的，灾祸必不离开他的家。
14Ang pasimula ng pagkakaalit ay gaya ng pagbuga ng tubig: kaya't iwan ninyo ang pagtatalo, bago maginit sa pagkakaalit.
14纷争的开始，如同决堤的水；所以在争执发生以前，就要制止。
15Siya na umaaring ganap sa masama, at siya na nagpaparusa sa matuwid, kapuwa sila kasuklamsuklam sa Panginoon.
15宣判恶人为义，裁定义人有罪，二者都是耶和华所厌恶的。
16Bakit may halaga sa kamay ng mangmang upang ibili ng karunungan, gayong wala siyang pagkaunawa?
16愚昧人既是无知，为什么手里拿着价银要买智慧呢？
17Ang kaibigan ay umiibig sa lahat ng panahon, at ang kapatid ay ipinanganak na ukol sa kasakunaan.
17朋友常显爱心，兄弟为患难而生。
18Ang taong walang unawa ay nakikikamay, at nagiging mananagot sa harapan ng kaniyang kapuwa.
18为邻舍击掌作保证人的，是无知的人。
19Ang umiibig sa pagsalangsang ay umiibig sa pagkakaalit: ang nagtataas ng kaniyang pintuan ay humahanap ng kapahamakan.
19喜爱争竞的就是喜爱过犯；把家门建高的自取灭亡。
20Siyang may magdarayang puso ay hindi nakakasumpong ng mabuti: at siyang may suwail na dila ay nahuhulog sa karalitaan.
20心存欺诈的得不着益处；舌头搬弄是非的必陷在祸患中。
21Ang nanganganak ng mangmang ay sa kaniyang kapanglawan: at ang ama ng mangmang ay walang kagalakan.
21生下愚昧的儿子，使父亲忧愁；愚顽人的父亲毫无喜乐。
22Ang masayang puso ay mabuting kagamutan: nguni't ang bagbag na diwa ay tumutuyo ng mga buto.
22心里喜乐就是良药；心灵忧郁使骨头枯干。
23Ang masama ay tumatanggap ng suhol mula sa sinapupunan, upang ipahamak ang daan ng kahatulan.
23恶人暗中（“暗中”原文作“从怀里”）接受贿赂，为要歪曲公正。
24Karunungan ay nasa harap ng mukha ng naguunawa: nguni't ang mga mata ng mangmang ay nasa mga wakas ng lupa.
24聪明人面前有智慧，愚昧人却眼望地极。
25Ang mangmang na anak ay hirap sa kaniyang ama, at kapaitan sa nanganak sa kaniya.
25愚昧的儿子使父亲愁烦，使母亲痛苦。
26Parusahan naman ang matuwid ay hindi mabuti, ni saktan man ang mahal na tao dahil sa kanilang katuwiran.
26惩罚义人，已是不当；击打正直的官长，更是不妥。
27Siyang nagtitipid ng kaniyang mga salita ay may kaalaman: at siyang may diwang malamig ay taong naguunawa.
27有知识的约束自己的言语；聪明人心平气和。
28Ang mangmang man, pagka siya'y tumatahimik, ay nabibilang na pantas: pagka kaniyang tinitikom ang kaniyang mga labi, ay inaari siyang mabait.
28愚妄人默不作声，也算是智慧；闭口不言，也算是聪明。