Tagalog 1905

الكتاب المقدس (Van Dyke)

Proverbs

17

1Maigi ang isang tuyong subo at may katahimikan, kay sa bahay na may laging pistahan na may kaalitan.
1لقمة يابسة ومعها سلامة خير من بيت ملآن ذبائح مع خصام.
2Ang lingkod na gumagawang may kapantasan ay nagpupuno sa anak na nakahihiya, at siya'y makakabahagi sa mana ng magkakapatid.
2العبد الفطن يتسلط على الابن المخزي ويقاسم الاخوة الميراث.
3Ang dalisayan ay sa pilak, at ang hurno ay sa ginto: nguni't sinusubok ng Panginoon ang mga puso.
3البوطة للفضة والكور للذهب وممتحن القلوب الرب.
4Ang manggagawa ng kasamaan ay nakikinig sa masasamang labi; at ang sinungaling ay nakikinig sa masamang dila.
4الفاعل الشر يصغى الى شفة الاثم والكاذب يأذن للسان فساد.
5Sinomang tumutuya sa dukha ay dumudusta sa Maylalang sa kaniya: at ang natutuwa sa kasakunaan ay walang pagsalang parurusahan.
5المستهزئ بالفقير يعيّر خالقه. الفرحان ببلية لا يتبرأ.
6Ang mga anak ng mga anak ay putong ng mga matatandang tao; at ang kaluwalhatian ng mga anak ay ang kanilang mga magulang.
6تاج الشيوخ بنو البنين وفخر البنين آباؤهم.
7Ang marilag na pananalita ay hindi nagiging mabuti sa mangmang: lalo na ang magdarayang mga labi, sa isang pangulo.
7لا تليق بالاحمق شفة السودد. كم بالاحرى شفة الكذب بالشريف.
8Ang suhol ay parang mahalagang bato sa mga mata ng nagtatamo: saan man pumihit ay gumiginhawa.
8الهدية حجر كريم في عيني قابلها. حيثما تتوجه تفلح.
9Ang nagtatakip ng pagsalangsang ay humahanap ng pagibig: nguni't ang nagdadadaldal tungkol sa anoman ay naghihiwalay ng magkakaibigang matalik.
9من يستر معصية يطلب المحبة ومن يكرر أمرا يفرق بين الاصدقاء
10Ang saway ay nanasok na taimtim sa isang naguunawa, kay sa isang daang hampas sa mangmang.
10الانتهار يؤثر في الحكيم اكثر من مئة جلدة في الجاهل.
11Ang hinahanap lamang ng masamang tao ay panghihimagsik; kaya't isang mabagsik na sugo ay susuguin laban sa kaniya.
11الشرير انما يطلب التمرد فيطلق عليه رسول قاس.
12Masalubong ang tao ng oso na nanakawan ng kaniyang mga anak, maigi kay sa mangmang sa kaniyang kamangmangan.
12ليصادف الانسان دبة ثكول ولا جاهل في حماقته.
13Sinomang gumaganti ng kasamaan sa mabuti, kasamaan ay hindi hihiwalay sa kaniyang bahay.
13من يجازي عن خير بشر لن يبرح الشر من بيته.
14Ang pasimula ng pagkakaalit ay gaya ng pagbuga ng tubig: kaya't iwan ninyo ang pagtatalo, bago maginit sa pagkakaalit.
14ابتداء الخصام اطلاق الماء. فقبل ان تدفق المخاصمة اتركها.
15Siya na umaaring ganap sa masama, at siya na nagpaparusa sa matuwid, kapuwa sila kasuklamsuklam sa Panginoon.
15مبرّئ المذنب ومذنّب البريء كلاهما مكرهة الرب.
16Bakit may halaga sa kamay ng mangmang upang ibili ng karunungan, gayong wala siyang pagkaunawa?
16لماذا في يد الجاهل ثمن. ألاقتناء الحكمة وليس له فهم.
17Ang kaibigan ay umiibig sa lahat ng panahon, at ang kapatid ay ipinanganak na ukol sa kasakunaan.
17الصدّيق يحب في كل وقت. اما الاخ فللشدة يولد.
18Ang taong walang unawa ay nakikikamay, at nagiging mananagot sa harapan ng kaniyang kapuwa.
18الانسان الناقص الفهم يصفق كفا ويضمن صاحبه ضمانا.
19Ang umiibig sa pagsalangsang ay umiibig sa pagkakaalit: ang nagtataas ng kaniyang pintuan ay humahanap ng kapahamakan.
19محب المعصية محب الخصام. المعلي بابه يطلب الكسر.
20Siyang may magdarayang puso ay hindi nakakasumpong ng mabuti: at siyang may suwail na dila ay nahuhulog sa karalitaan.
20الملتوي القلب لا يجد خيرا والمتقلب اللسان يقع في السوء.
21Ang nanganganak ng mangmang ay sa kaniyang kapanglawan: at ang ama ng mangmang ay walang kagalakan.
21من يلد جاهلا فلحزنه. ولا يفرح ابو الاحمق.
22Ang masayang puso ay mabuting kagamutan: nguni't ang bagbag na diwa ay tumutuyo ng mga buto.
22القلب الفرحان يطيّب الجسم والروح المنسحقة تجفف العظم.
23Ang masama ay tumatanggap ng suhol mula sa sinapupunan, upang ipahamak ang daan ng kahatulan.
23الشرير يأخذ الرشوة من الحضن ليعوّج طرق القضاء.
24Karunungan ay nasa harap ng mukha ng naguunawa: nguni't ang mga mata ng mangmang ay nasa mga wakas ng lupa.
24الحكمة عند الفهيم وعينا الجاهل في اقصى الارض.
25Ang mangmang na anak ay hirap sa kaniyang ama, at kapaitan sa nanganak sa kaniya.
25الابن الجاهل غم لابيه ومرارة للتي ولدته.
26Parusahan naman ang matuwid ay hindi mabuti, ni saktan man ang mahal na tao dahil sa kanilang katuwiran.
26ايضا تغريم البريء ليس بحسن وكذلك ضرب الشرفاء لاجل الاستقامة.
27Siyang nagtitipid ng kaniyang mga salita ay may kaalaman: at siyang may diwang malamig ay taong naguunawa.
27ذو المعرفة يبقي كلامه وذو الفهم وقور الروح.
28Ang mangmang man, pagka siya'y tumatahimik, ay nabibilang na pantas: pagka kaniyang tinitikom ang kaniyang mga labi, ay inaari siyang mabait.
28بل الاحمق اذا سكت يحسب حكيما ومن ضم شفتيه فهيما