1Anak ko, pakinggan mo ang aking karunungan; ikiling mo ang iyong pakinig sa aking unawa:
1يا ابني اصغ الى حكمتي. امل اذنك الى فهمي
2Upang makapagingat ka ng kabaitan, at upang ang iyong mga labi ay makapagingat ng kaalaman.
2لحفظ التدابير ولتحفظ شفتاك معرفة.
3Sapagka't ang mga labi ng masamang babae ay tumutulo ng pulot, at ang kaniyang bibig ay madulas kay sa langis:
3لان شفتي المرأة الاجنبية تقطران عسلا وحنكها انعم من الزيت.
4Nguni't ang kaniyang huling wakas ay mapait kay sa ahenho, matalas na parang tabak na may talim sa magkabila.
4لكن عاقبتها مرة كالافسنتين حادة كسيف ذي حدين.
5Ang kaniyang mga paa ay nagsisibaba sa kamatayan; ang kaniyang mga hakbang ay nagsisihawak sa Sheol;
5قدماها تنحدران الى الموت. خطواتها تتمسك بالهاوية.
6Na anopa't hindi niya nasusumpungan ang kapanatagan ng landas ng buhay; ang kaniyang mga lakad ay hindi panatag, at hindi niya nalalaman.
6لئلا تتأمل طريق الحياة تمايلت خطواتها ولا تشعر
7Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at huwag kayong magsihiwalay sa mga salita ng aking bibig.
7والآن ايها البنون اسمعوا لي ولا ترتدوا عن كلمات فمي.
8Ilayo mo ang iyong lakad sa kaniya, at huwag kang lumapit sa pintuan ng kaniyang bahay:
8ابعد طريقك عنها ولا تقرب الى باب بيتها.
9Baka mo ibigay ang iyong karangalan sa iba, at ang iyong mga taon sa mga mabagsik:
9لئلا تعطي زهرك لآخرين وسنينك للقاسي.
10Baka ang mga di kilalang babae ay mapuno ng iyong kalakasan; at ang iyong mga pinagpagalan ay mapasa bahay ng kaapid;
10لئلا تشبع الاجانب من قوتك وتكون اتعابك في بيت غريب.
11At ikaw ay manangis sa iyong huling wakas, pagka ang iyong laman at ang iyong katawan ay natunaw,
11فتنوح في اواخرك عند فناء لحمك وجسمك
12At iyong sabihin, bakit ko kinayamutan ang turo, at hinamak ng aking puso ang saway:
12فتقول كيف اني ابغضت الادب ورذل قلبي التوبيخ
13Ni hindi ko man sinunod ang tinig ng aking mga tagapagturo, O ikiling ko man ang aking pakinig sa kanila na mga nagturo sa akin!
13ولم اسمع لصوت مرشدي ولم امل اذني الى معلميّ.
14Ako'y malapit sa lahat ng kasamaan sa gitna ng kapisanan at ng kapulungan.
14لولا قليل لكنت في كل شر في وسط الزمرة والجماعة
15Uminom ka ng tubig sa iyong sariling tipunan ng tubig, at sa nagsisiagos na tubig sa iyong sariling balon.
15اشرب مياها من جبك ومياها جارية من بئرك.
16Mananabog ba ang iyong mga bukal sa kaluwangan, at mga agos ng tubig sa mga lansangan?
16لا تفض ينابيعك الى الخارج سواقي مياه في الشوارع.
17Maging iyong magisa, at huwag sa di kilala na kasama mo.
17لتكن لك وحدك وليس لاجانب معك.
18Pagpalain ang iyong bukal; at magalak ka sa asawa ng iyong kabataan.
18ليكن ينبوعك مباركا وافرح بامرأة شبابك
19Gaya ng maibiging usa at ng masayang usang babae, bigyan kang katiwasayan ng kaniyang dibdib sa buong panahon; at laging malugod ka sa kaniyang pagibig.
19الظبية المحبوبة والوعلة الزهية. ليروك ثدياها في كل وقت وبمحبتها اسكر دائما.
20Sapagka't bakit ka malulugod, anak ko, sa ibang babae, at yayakap sa sinapupunan ng di kilala?
20فلم تفتن يا ابني باجنبية وتحتضن غريبة.
21Sapagka't ang mga lakad ng tao ay nasa harap ng mga mata ng Panginoon, at kaniyang pinapatag ang lahat niyang mga landas.
21لان طرق الانسان امام عيني الرب وهو يزن كل سبله.
22Ang sarili niyang mga kasamaan ay kukuha sa masama. At siya'y matatalian ng mga panali ng kaniyang kasalanan.
22الشرير تأخذه آثامه وبحبال خطيته يمسك.
23Siya'y mamamatay sa kakulangan ng turo; at sa kadahilanan ng kaniyang pagkaulol ay maliligaw siya.
23انه يموت من عدم الادب وبفرط حمقه يتهور