1Anak ko, pakinggan mo ang aking karunungan; ikiling mo ang iyong pakinig sa aking unawa:
1Môj synu, nože pozoruj na moju múdrosť a nakloň svoje ucho k mojej umnosti,
2Upang makapagingat ka ng kabaitan, at upang ang iyong mga labi ay makapagingat ng kaalaman.
2aby si ostríhal obozretnosť, a tvoje rty aby pozorovaly na známosť.
3Sapagka't ang mga labi ng masamang babae ay tumutulo ng pulot, at ang kaniyang bibig ay madulas kay sa langis:
3Lebo rty cudzej ženy kvapkajú medom, a jej ústa sú hladšie ako olej.
4Nguni't ang kaniyang huling wakas ay mapait kay sa ahenho, matalas na parang tabak na may talim sa magkabila.
4Ale jej koniec je horký jako palina; je ostrý jako dvojsečný meč.
5Ang kaniyang mga paa ay nagsisibaba sa kamatayan; ang kaniyang mga hakbang ay nagsisihawak sa Sheol;
5Jej nohy sostupujú do smrti; jej kroky sa držia pekla.
6Na anopa't hindi niya nasusumpungan ang kapanatagan ng landas ng buhay; ang kaniyang mga lakad ay hindi panatag, at hindi niya nalalaman.
6Len aby nejako neuvážila cesty života, jej drahy sa túlajú; nevie, čo robí.
7Ngayon nga, mga anak ko, dinggin ninyo ako, at huwag kayong magsihiwalay sa mga salita ng aking bibig.
7Preto teraz, synovia, poslúchajte ma a neuhnite od rečí mojich úst.
8Ilayo mo ang iyong lakad sa kaniya, at huwag kang lumapit sa pintuan ng kaniyang bahay:
8Vzdiaľ svoju cestu od nej a nepribližuj sa ku dveriam jej domu,
9Baka mo ibigay ang iyong karangalan sa iba, at ang iyong mga taon sa mga mabagsik:
9aby si nedal iným svojej slávy a svojich rokov ukrutníkovi;
10Baka ang mga di kilalang babae ay mapuno ng iyong kalakasan; at ang iyong mga pinagpagalan ay mapasa bahay ng kaapid;
10aby sa nenasýtili cudzí tvojej sily, a tvoje práce aby nezostaly v dome cudzinca.
11At ikaw ay manangis sa iyong huling wakas, pagka ang iyong laman at ang iyong katawan ay natunaw,
11A reval by si ku svojmu koncu, keď by si zničil svoje telo a svoje mäso
12At iyong sabihin, bakit ko kinayamutan ang turo, at hinamak ng aking puso ang saway:
12a povedal by si: Ej, ako som nenávidel kázne, a moje srdce pohŕdalo káraním!
13Ni hindi ko man sinunod ang tinig ng aking mga tagapagturo, O ikiling ko man ang aking pakinig sa kanila na mga nagturo sa akin!
13A nepočúval som na hlas svojich učiteľov a nenaklonil som svojho ucha k tým, ktorí ma učili.
14Ako'y malapit sa lahat ng kasamaan sa gitna ng kapisanan at ng kapulungan.
14Málo chýbalo, a bol by som býval v každom zle, prostred shromaždenia a obce.
15Uminom ka ng tubig sa iyong sariling tipunan ng tubig, at sa nagsisiagos na tubig sa iyong sariling balon.
15Pi vodu zo svojej cisterny a tečúce vody zo svojej vlastnej studne.
16Mananabog ba ang iyong mga bukal sa kaluwangan, at mga agos ng tubig sa mga lansangan?
16Či sa budú rozlievať tvoje pramene ta von, po uliciach potoky vôd?
17Maging iyong magisa, at huwag sa di kilala na kasama mo.
17Nech sú pre teba pre samého a nie pre cudzích s tebou.
18Pagpalain ang iyong bukal; at magalak ka sa asawa ng iyong kabataan.
18Nech je tvoj prameň požehnaný, a raduj sa zo ženy svojej mladosti.
19Gaya ng maibiging usa at ng masayang usang babae, bigyan kang katiwasayan ng kaniyang dibdib sa buong panahon; at laging malugod ka sa kaniyang pagibig.
19Jako ľúbezná laň a utešená srna; nech ťa opájajú jej prsia každého času; v jej láske sa kochaj ustavične.
20Sapagka't bakit ka malulugod, anak ko, sa ibang babae, at yayakap sa sinapupunan ng di kilala?
20A prečo by si sa kochal, môj synu, v cudzej a prečo by si objímal ňádra cudzozemky?
21Sapagka't ang mga lakad ng tao ay nasa harap ng mga mata ng Panginoon, at kaniyang pinapatag ang lahat niyang mga landas.
21Lebo cesty človeka sú pred očima Hospodinovými, a on váži všetky jeho stezy.
22Ang sarili niyang mga kasamaan ay kukuha sa masama. At siya'y matatalian ng mga panali ng kaniyang kasalanan.
22Jeho vlastné neprávosti zajmú bezbožného, a uviazne v povrazoch svojho hriechu.
23Siya'y mamamatay sa kakulangan ng turo; at sa kadahilanan ng kaniyang pagkaulol ay maliligaw siya.
23On zomrie preto, že niet u neho kázne, a bude blúdiť v množstve svojho bláznovstva.