1Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:
1Kaj ekparolis Elifaz, la Temanano, kaj diris:
2‹‹Biri sana bir şey söylemeye çalışsa gücenir misin?Kim konuşmadan durabilir?
2Se oni provos diri al vi vorton, tio eble estos por vi turmenta? Sed kiu povas deteni sin de parolado?
3Evet, pek çoklarına sen ders verdin,Zayıf elleri güçlendirdin,
3Jen vi multajn instruis, Kaj manojn senfortigxintajn vi refortigis;
4Tökezleyeni senin sözlerin ayakta tuttu,Titreyen dizleri sen pekiştirdin.
4Falantojn restarigis viaj vortoj, Kaj fleksigxantajn genuojn vi fortigis;
5Ama şimdi senin başına gelince gücüne gidiyor,Sana dokununca yılgınlığa düşüyorsun.
5Kaj nun, kiam tio trafis vin, vi perdis la forton; GXi ektusxis vin, kaj vi ektimis.
6Senin güvendiğin Tanrıdan korkun değil mi,Umudun kusursuz yaşamında değil mi?
6CXu ne via timo antaux Dio estas via konsolo? CXu la virteco de viaj vojoj ne estas via espero?
7‹‹Düşün biraz: Hangi suçsuz yok oldu,Nerede doğrular yıkıma uğradı?
7Rememoru do, cxu pereis iu senkulpa? Kaj kie virtuloj estis ekstermitaj?
8Benim gördüğüm kadarıyla, fesat sürenler,Kötülük tohumu ekenler ektiklerini biçiyor.
8Kiel mi vidis, tiuj, kiuj plugis pekojn kaj semis malbonagojn, Tiuj ilin rikoltas;
9Tanrının soluğuyla yok oluyor,Öfkesinin rüzgarıyla tükeniyorlar.
9De la ekblovo de Dio ili pereas, Kaj de la ekspiro de Lia kolero ili malaperas.
10Aslanın kükremesi, homurtusu kesildi,Dişleri kırıldı genç aslanların.
10La kriado de leono kaj la vocxo de leopardo silentigxis, Kaj la dentoj de junaj leonoj rompigxis;
11Aslan av bulamadığı için yok oluyor,Dişi aslanın yavruları dağılıyor.
11Leono pereis pro manko de mangxajxo, Kaj idoj de leonino diskuris.
12‹‹Bir söz gizlice erişti bana,Fısıltısı kulağıma ulaştı.
12Kaj al mi kasxe alvenis vorto, Kaj mia orelo kaptis parteton de gxi.
13Gece rüyaların doğurduğu düşünceler içinde,İnsanları ağır uyku bastığı zaman,
13Dum meditado pri la vizioj de la nokto, Kiam profunda dormo falas sur la homojn,
14Beni dehşet ve titreme aldı,Bütün kemiklerimi sarstı.
14Atakis min teruro kaj tremo, Kaj cxiuj miaj ostoj eksentis timon.
15Önümden bir ruh geçti,Tüylerim ürperdi.
15Kaj spirito traflugis antaux mi, Kaj la haroj sur mia korpo rigidigxis.
16Durdu, ama ne olduğunu seçemedim.Bir suret duruyordu gözümün önünde,Çıt çıkmazken bir ses duydum:
16Staris bildo antaux miaj okuloj, sed mi ne povis rekoni gxian aspekton; Estis silento, kaj mi ekauxdis vocxon, dirantan:
17‹Tanrı karşısında insan doğru olabilir mi?Kendisini yaratanın karşısında temiz çıkabilir mi?
17CXu homo estas pli justa ol Dio? CXu viro estas pli pura ol lia Kreinto?
18Bakın, Tanrı kullarına güvenmez,Meleklerinde hata bulur da,
18Vidu, al Siaj servantoj Li ne konfidas, Kaj Siajn angxelojn Li trovas mallauxdindaj:
19Çamur evlerde oturanlara,Mayası toprak olanlara,Güveden kolay ezilenlere mi güvenir?
19Des pli koncerne tiujn, Kiuj logxas en argilaj dometoj, Fonditaj sur tero, Kaj kiujn formangxas vermoj.
20Ömürleri sabahtan akşama varmaz,Kimse farkına varmadan sonsuza dek yok olurlar.
20De la mateno gxis la vespero ili disfalas, Pereas por cxiam, kaj neniu tion atentas.
21İçlerindeki çadır ipleri çekilince,Bilgelikten yoksun olarak ölüp giderler.›
21La fadeno de ilia vivo estas distrancxita; Ili mortas, kaj ne en sagxeco.