1Övgüler sunun RABbe! Ne mutlu RABden korkan insana,Onun buyruklarından büyük zevk alana!
1Halleluuja! Õnnis on mees, kes kardab Issandat, kellele väga meeldivad ta käsud.
2Soyu yeryüzünde güç kazanacak,Doğruların kuşağı kutsanacak.
2Võimsaks saab tema seeme maa peal, õiglaste sugu õnnistatakse.
3Bolluk ve zenginlik eksilmez evinden,Sonsuza dek sürer doğruluğu.
3Vara ja rikkus on tema kojas ja tema õigus püsib ikka.
4Karanlıkta ışık doğar dürüstler için,Lütfeden, sevecen, doğru insanlar için.
4Pimeduses tõuseb õiglastele valgus, armuline ja halastav ja õige.
5Ne mutlu eli açık olan, ödünç veren,İşlerini adaletle yürüten insana!
5Õnnis on mees, kes on armuline ja annab laenuks, kes oma asju ajab õigluses.
6Asla sarsılmaz,Sonsuza dek anılır doğru insan.
6Sest ta ei kõigu iialgi; igaveseks mälestuseks jääb õige.
7Kötü haberden korkmaz,Yüreği sarsılmaz, RABbe güvenir.
7Ei ta karda õnnetuse sõnumit, tema süda on kindel, ta loodab Issanda peale.
8Gözü pektir, korku nedir bilmez,Sonunda düşmanlarının yenilgisini görür.
8Tema süda on toetatud, ta ei karda, kuni ta viimaks parastab oma vaenlasi.
9Armağanlar dağıttı, yoksullara verdi;Doğruluğu sonsuza dek kalıcıdır,Gücü ve saygınlığı artar.
9Ta jagab välja rikkalikult ja annab vaestele; tema õigus püsib ikka, tema sarv on kõrgel au sees.
10Kötü kişi bunu görünce kudurur,Dişlerini gıcırdatır, kendi kendini yer, bitirir.Kötülerin dileği boşa çıkar.
10Õel näeb seda ja saab pahaseks, ta kiristab hambaid ja nõrkeb. Õelate igatsused lähevad tühja.