1Tanrım, Tanrım, beni neden terk ettin?Niçin bana yardım etmekten,Haykırışıma kulak vermekten uzak duruyorsun?
1Laulujuhatajale: viisil 'Koiduaegne emahirv'; Taaveti laul.
2Ey Tanrım, gündüz sesleniyorum, yanıt vermiyorsun,Gece sesleniyorum, yine rahat yok bana.
2Mu Jumal, mu Jumal, miks sa mu maha jätsid? Kaugel mu päästest on mu oigamissõnad.
3Oysa sen kutsalsın,İsrailin övgüleri üzerine taht kuran sensin.
3Mu Jumal, päeval ma hüüan, aga sa ei vasta, ja ööselgi, kuid ei leia enesele rahu.
4Sana güvendiler atalarımız,Sana dayandılar, onları kurtardın.
4Ja ometi oled sina püha, kelle trooniks on Iisraeli kiituslaulud.
5Sana yakarıp kurtuldular,Sana güvendiler, aldanmadılar.
5Sinu peale lootsid meie esiisad, lootsid, ja sina päästsid nad;
6Ama ben insan değil, toprak kurduyum,İnsanlar beni küçümsüyor, halk hor görüyor.
6nad kisendasid sinu poole ja pääsesid, nad lootsid sinu peale ega jäänud häbisse.
7Beni gören herkes alay ediyor,Sırıtıp baş sallayarak diyorlar ki,
7Aga mina olen ussike ja mitte mees, inimeste teotada ja halb rahva meelest.
8‹‹Sırtını RABbe dayadı, kurtarsın bakalım onu,Madem onu seviyor, yardım etsin!››
8Kõik, kes mind näevad, irvitavad mu üle; nad ajavad suu ammuli, vangutavad pead:
9Oysa beni ana rahminden çıkaran,Ana kucağındayken sana güvenmeyi öğreten sensin.
9'Ta on kõik veeretanud Issanda peale; see päästku ta, kiskugu ta välja hädast, sest tal on ju temast hea meel.'
10Doğuşumdan beri sana teslim edildim,Ana rahminden beri Tanrım sensin.
10Jah, sina oled see, kes tõi mind välja üsast, kes kaitses mind mu ema rinnal.
11Benden uzak durma! Çünkü sıkıntı yanıbaşımda,Yardım edecek kimse yok.
11Sinu hooleks ma olen jäetud lapsekojast, mu ema üsast alates oled sina minu Jumal.
12Boğalar kuşatıyor beni,Azgın Başan boğaları sarıyor çevremi.
12Ära ole minust kaugel, sest kitsikus on ligi, sest abimeest ei ole!
13Kükreyerek avını parçalayan aslanlar gibiAğızlarını açıyorlar bana.
13Palju härjavärsse ümbritseb mind, Baasani sõnnid piiravad mind.
14Su gibi dökülüyorum,Bütün kemiklerim oynaklarından çıkıyor;Yüreğim balmumu gibi içimde eriyor.
14Nad ajavad oma lõuad ammuli mu vastu nagu lõvi, kes murrab ja möirgab.
15Gücüm çömlek parçası gibi kurudu,Dilim damağıma yapışıyor;Beni ölüm toprağına yatırdın.
15Ma olen välja valatud otsekui vesi ja kõik mu luud-liikmed on koost ära. Mu süda on nagu vaha, ta on sulanud mu sisikonnas.
16Köpekler kuşatıyor beni,Kötüler sürüsü çevremi sarıyor,Ellerimi, ayaklarımı deliyorlar.
16Mu neel on kuiv nagu potitükk ja mu keel on kinni suulae küljes, surmapõrmu paigutad sa minu.
17Bütün kemiklerimi sayar oldum,Gözlerini dikmiş, bana bakıyorlar.
17Sest koerad ümbritsevad mind, tigedate hulk keerleb mu ümber; nad purevad mu käsi ja jalgu,
18Giysilerimi aralarında paylaşıyor,Elbisem için kura çekiyorlar.
18ma võin lugeda kõiki oma luid. Nemad aga vahivad mulle otsa ja parastavad mind.
19Ama sen, ya RAB, uzak durma;Ey gücüm benim, yardımıma koş!
19Nad jagavad mu rõivad eneste vahel ja heidavad liisku mu kuue pärast.
20Canımı kılıçtan,Biricik hayatımı köpeğin pençesinden kurtar!
20Aga sina, Issand, ära ole kaugel, mu vägi, tõtta mulle appi!
21Kurtar beni aslanın ağzından,Yaban öküzlerinin boynuzundan.Yanıt ver bana!
21Tõmba mu hing ära mõõga eest, koera käest mu ainuke!
22Adını kardeşlerime duyurayım,Topluluğun ortasında sana övgüler sunayım:
22Päästa mind lõvi suust ja metshärgade sarvede eest! - Sa vastasid mulle! -
23Ey sizler, RABden korkanlar, Ona övgüler sunun!Ey Yakup soyu, Onu yüceltin!Ey İsrail soyu, Ona saygı gösterin!
23Ma tahan su nime kuulutada oma vendadele, keset kogudust ma tahan kiita sind.
24Çünkü O mazlumun çektiği sıkıntıyı hafife almadı,Ondan tiksinmedi, yüz çevirmedi;Kendisini yardıma çağırdığında ona kulak verdi.
24Teie, kes Issandat kardate, kiitke teda, kõik Jaakobi sugu, austage teda! Ja värisege tema ees, kõik Iisraeli sugu!
25Övgü konum sen olacaksın büyük toplulukta,Senden korkanların önünde yerine getireceğim adaklarımı.
25Sest ta ei pannud halvaks ega põlanud viletsa häda ega varjanud oma palet tema eest, vaid kuulis, kui ta kisendas tema poole.
26Yoksullar yiyip doyacak,RABbe yönelenler Ona övgü sunacak.Sonsuza dek ömrünüz tükenmesin!
26Sinu kohta käib mu kiituslaul suures koguduses, ma tasun oma tõotused nende ees, kes teda kardavad.
27Yeryüzünün dört bucağı anımsayıp RABbe dönecek,Ulusların bütün soyları Onun önünde yere kapanacak.
27Vaesed saavad süüa ning saavad kõhud täis; Issandat kiidavad, kes teda otsivad. Teie südamed elagu igavesti!
28Çünkü egemenlik RABbindir,Ulusları O yönetir.
28Kõik maailma ääred tuletavad teda meelde ja pöörduvad tagasi Issanda juurde; ja sinu ette kummardavad kõik rahvaste suguvõsad.
29Yeryüzündeki bütün zenginler doyacakVe Onun önünde yere kapanacak,Toprağa gidenler,Ölümlerine engel olamayanlar,Eğilecekler Onun önünde.
29Sest Issanda päralt on kuninglik võim ja ta valitseb rahvaid.
30Gelecek kuşaklar Ona kulluk edecek,Rab yeni kuşaklara anlatılacak.
30Kõik ilmamaa võimsad kummardagu tema ette; tema ette vajugu põlvili kõik, kes lähevad alla põrmu ja kelle hinge ta ei jäta ellu.
31O'nun kurtarışını,‹‹Rab yaptı bunları›› diyerek,Henüz doğmamış bir halka duyuracaklar.
31Tulevane sugu teenib teda, Issandast jutustatakse tulevasele põlvele.
32Nad tulevad ja kuulutavad tema õigust, vastsündivale rahvale jutustades, et tema on seda teinud.