1Ey Tanrı, neden bizi sonsuza dek reddettin?Niçin otlağının koyunlarına karşı öfken tütmekte?
1Aasafi õpetuslaul. Miks sa, Jumal, oled meid ära heitnud jäädavalt? Miks suitseb su viha su karjamaa lammaste vastu?
2Anımsa geçmişte sahiplendiğin topluluğu,Kendi halkın olsun diye kurtardığın oymağıVe üzerine konut kurduğun Siyon Dağını.
2Mõtle oma kogudusele, mille sa muiste oled enesele asutanud ja oma pärandi jaoks lunastanud, Siioni mäele, kus sina asud!
3Yönelt adımlarını şu onarılmaz yıkıntılara doğru,Düşman kutsal yerdeki her şeyi yıktı.
3Tõsta oma sammud nendele igavestele varemetele, vaenlane on kõik rikkunud pühamus!
4Düşmanların bizimle buluştuğun yerde kükredi,Zafer simgesi olarak kendi bayraklarını dikti.
4Su vastased möirgasid su kohtumishoones, nad on oma tähised pannud tähisteks.
5Gür bir ormanaBaltayla dalar gibiydiler.
5Näis, nagu oleksid nad kirveid kõrgele tõstnud metsarägastikus.
6Baltayla, balyozla kırdılar,Bütün oymaları.
6Nii lõid nad puruks kiinide ja haamritega kõik selle nikerdused.
7Ateşe verdiler tapınağını,Yerle bir edip kutsallığını bozdularAdının yaşadığı konutun.
7Nad on su pühamu süüdanud tulega põlema, su nime eluaseme on nad reostanud maani.
8İçlerinden, ‹‹Hepsini ezelim!›› dediler.Ülkede Tanrıyla buluşma yerlerinin tümünü yaktılar.
8Nad ütlesid oma südames: 'Hävitagem need täielikult!' Nad põletasid maha kõik Jumala kogudusekojad kogu maal.
9Artık kutsal simgelerimizi görmüyoruz,Peygamberler de yok oldu,İçimizden kimse bilmiyor ne zamana dek...
9Oma tähiseid me ei näe, prohvetit ei ole enam, ja meie seas ei ole kedagi, kes teaks, kui kaua.
10Ey Tanrı, ne zamana dek düşman sana sövecek,Hasmın senin adını hor görecek?
10Kui kaua, oh Jumal, saab tagakiusaja teotada? Kas vaenlane võib sinu nime laimata jäädavalt?
11Niçin geri çekiyorsun elini?Çıkar sağ elini bağrından, yok et onları!
11Miks sa tõmbad tagasi oma käe, oma parema käe? Tõmba see välja oma põuest, hävita!
12Ama geçmişten bu yana kralım sensin, ey Tanrı,Yeryüzünde kurtuluş sağladın.
12Jumal on muistsest ajast mu kuningas, kes maailmas teostab päästmise.
13Gücünle denizi yardın,Canavarların kafasını sularda parçaladın.
13Sina lõhestasid oma võimusega mere kaheks, sina lõid katki lohede pead vete peal.
14Livyatanın başlarını ezdin,Çölde yaşayanlara onu yem ettin.
14Sina purustasid Leviatani pead, sa andsid need söögiks meresõitjale rahvale.
15Kaynaklar, dereler fışkırttın,Sürekli akan ırmakları kuruttun.
15Sina lõhkusid allikad ja jõed, sina tegid voolavad jõed kuivaks.
16Gün senindir, gece de senin,Ay ve güneşi sen yerleştirdin, kastediyor.
16Sinu päralt on päev ja öögi on sinu päralt, sina oled valmistanud valguse ja päikese.
17Yeryüzünün bütün sınırlarını sen saptadın,Yazı da kışı da yaratan sensin.
17Sina oled seadnud kõik ilmamaa rajad, suve ja talve oled sina teinud.
18Anımsa, ya RAB, düşmanın sana nasıl sövdüğünü,Akılsız bir halkın, adını nasıl hor gördüğünü.
18Mõtle sellele! Vaenlane teotab Issandat ja jõle rahvas laimab su nime.
19Canavara teslim etme kumrunun canını,Asla unutma düşkün kullarının yaşamını.
19Ära anna oma tuvikese hinge kiskjate kätte, ära unusta oma viletsate elu jäädavalt!
20Yaptığın antlaşmayı gözönüne al,Çünkü ülkenin her karanlık köşesiZorbaların inleriyle dolmuş.
20Vaata oma lepingule! Sest pimedad maanurgad on täis vägivalda.
21Düşkünler boynu bükük geri çevrilmesin,Mazlumlar, yoksullar adına övgüler dizsin.
21Ära lase rõhutuid tulla häbiga tagasi, viletsad ja vaesed kiitku sinu nime!
22Kalk, ey Tanrı, davanı savun!Anımsa akılsızların gün boyu sana nasıl sövdüğünü!
22Tõuse, Jumal, seleta oma riiuasi, mõtle teotamisele, mis kogu päeva tuleb jõledalt mehelt!
23Unutma hasımlarının yaygarasını,Sana başkaldıranların durmadan yükselen patırtısını!
23Ära unusta oma vastaste kisa, nende möll, kes sulle vastu hakkavad, kohub suuremaks alatasa!