1Sana şükrederiz, ey Tanrı,Şükrederiz, çünkü sen yakınsın,Harikaların bunu gösterir.
1Laulujuhatajale: viisil 'Ära hävita!'; Aasafi lugu ja laul.
2‹‹Belirlediğim zaman gelince,Doğrulukla yargılayacağım›› diyor Tanrı,
2Me ülistame sind, Jumal, me ülistame sind, sest su nimi on ligi; sinu imeasju jutustatakse!
3‹‹Yeryüzü altüst olunca üzerindekilerle,Ben pekiştireceğim onun direklerini. |iSela
3'Kui ma määran paraja aja, siis ma mõistan kohut õiglaselt.
4Övünenlere, ‹Övünmeyin artık!› dedim;Kötülere, ‹Kaldırmayın başınızı!
4Ilmamaa vabiseb ja kõik selle elanikud, aga mina olen selle sambad pannud paigale.' Sela.
5Kaldırmayın başınızı!Tepeden konuşmayın!› ›› simgesidir).
5Ma ütlen hooplejaile: Ärge hoobelge! Ja õelatele: Ärge tõstke sarve üles!
6Çünkü ne doğudan, ne batıdan,Ne de çöldeki dağlardan doğar yargı.
6Ärge tõstke oma sarve kõrgele, ärge rääkige kangekaelselt, jultunult!
7Yargıç ancak Tanrıdır,Birini alçaltır, birini yükseltir.
7Sest ei idast ega läänest ega kõrbe poolt tule ülendamist,
8RAB elinde dolu bir kâse tutuyor,Köpüklü, baharat karıştırılmış şarap döküyor;Yeryüzünün bütün kötüleriTortusuna dek yalayıp onu içiyor.
8vaid Jumal on, kes mõistab kohut; ta alandab ühte ja ülendab teist.
9Bense sürekli duyuracağım bunu,Yakupun Tanrısını ilahilerle öveceğim:
9Sest Issanda käes on karikas ja see vahutab veinist; see on täis tembitud jooki. Ja tema kallab sealt seest; isegi selle pära peavad kõik õelad maa peal ära jooma viimse tilgani.
10‹‹Kıracağım kötülerin bütün gücünü,Doğruların gücüyse yükseltilecek.››
10Aga mina kuulutan igavesti, ma mängin Jaakobi Jumalale.
11Ja ma raiun maha kõik õelate sarved, aga õigete sarved tõusevad kõrgele.