1Sevincinizi dile getirin gücümüz olan Tanrıya,Sevinç çığlıkları atın Yakupun Tanrısına!
1Laulujuhatajale, gati pillil mängijale: Aasafi laul.
2Çalgıya başlayın, tef çalın,Tatlı sesli lir ve çenk çınlatın.
2Hõisake Jumalale, kes on meie tugevus, hüüdke rõõmuga Jaakobi Jumala poole!
3Yeni Ayda, dolunayda,Boru çalın bayram günümüzde.
3Alake kiituslaulu, lööge trummi, pange hüüdma kannel ja naabel!
4Çünkü bu İsrail için bir kuraldır,Yakupun Tanrısının ilkesidir.
4Puhuge pasunat noorel kuul, täiskuu ajal, meie pidupäeval!
5Tanrı Mısıra karşı yürüdüğünde,Yusuf soyuna koydu bu koşulu. Orada tanımadığım bir ses işittim:
5Sest see on määrus Iisraelis ja kohustus Jaakobi Jumala jaoks.
6‹‹Sırtındaki yükü kaldırdım,Ellerin küfeden kurtuldu›› diyordu,
6Selle ta seadis tunnistuseks Joosepi sekka, kui ta läks välja Egiptusemaa vastu. Seal ma kuulsin keelt, mida ma ei tundnud.
7‹‹Sıkıntıya düşünce seslendin, seni kurtardım,Gök gürlemesinin ardından sana yanıt verdim,Meriva sularında seni sınadım. |iSela
7'Mina vabastasin tema õla koorma alt, tema käed pääsesid korvide kandmisest.
8‹‹Dinle, ey halkım, seni uyarıyorum;Ey İsrail, keşke beni dinlesen!
8Kui kitsas käes oli, hüüdsid sa, ja ma päästsin sinu; ma vastasin sulle kõuepilvest, proovisin sind Meriba vee ääres.' Sela.
9Aranızda yabancı ilah olmasın,Başka bir ilaha tapmayın!
9'Kuule, mu rahvas, ma hoiatan sind! Iisrael, kui sa ometi kuulaksid mind!
10Seni Mısırdan çıkaranTanrın RAB benim.Ağzını iyice aç, doldurayım!
10Ärgu olgu su seas võõrast jumalat ja ära kummarda võõramaa jumala ette!
11‹‹Ama halkım sesimi dinlemedi,İsrail bana boyun eğmek istemedi.
11Mina olen Issand, sinu Jumal, kes tõin sind Egiptusemaalt; tee lahti oma suu, siis täidan ta!
12Ben de onları inatçı yürekleriyle baş başa bıraktım,Bildikleri gibi yaşasınlar diye.
12Aga mu rahvas ei võtnud kuulda mu häält, Iisrael ei tahtnud teha mu meelt mööda.
13Keşke halkım beni dinleseydi,İsrail yollarımda yürüseydi!
13Siis ma andsin nad nende südame paadumusse ja nad käisid oma arvamiste järgi.
14Düşmanlarını hemen yere serer,Hasımlarına el kaldırırdım!
14Oh et mu rahvas mind kuulaks ja Iisrael käiks minu teedel!
15Benden nefret edenler bana boyun eğerdi,Bu böyle sonsuza dek sürerdi.
15Ma alistaksin varsti nende vaenlased ja pööraksin oma käe nende rõhujate vastu.'
16Oysa sizleri en iyi buğdayla besler,Kayadan akan balla doyururdum.››
16Kes Issandat vihkavad, peaksid lömitama tema ees, ja nende saatus oleks igavene.
17Aga teda ta toidaks nisutuumadega, ja meega kaljust ma söödaksin sind küllaga.