1Ya Rab, barınak oldun bizeKuşaklar boyunca.
1Moosese, jumalamehe palve. Issand, sina oled meile olnud eluasemeks põlvest põlve.
2Dağlar var olmadan,Daha evreni ve dünyayı yaratmadan,Öncesizlikten sonsuzluğa dek Tanrı sensin.
2Enne kui mäed sündisid ja kui maa ja maailm loodi, oled sina, Jumal, igavesest igavesti.
3İnsanı toprağa döndürürsün,‹‹Ey insanoğulları, toprağa dönün!›› diyerek.
3Sina viid inimese jälle põrmu ja ütled: 'Tulge tagasi, inimlapsed!'
4Çünkü senin gözünde bin yılGeçmiş bir gün, dün gibi,Bir gece nöbeti gibidir.
4Sest tuhat aastat on sinu silmis nagu eilne päev, kui see on möödunud, ja nagu vahikord öösel.
5İnsanları bir düş gibi siler, süpürürsün,Sabah biten ot misali:
5Sa uhud nad ära, nad on nagu uni, nagu rohi, mis hommikul haljendab.
6Sabah filizlenir, büyür,Akşam solar, kurur.
6See õitseb hommikul ja haljendab, õhtul see närtsib ja kuivab ära.
7Eriyip bitiyoruz senin öfkenden,Kızgınlığından dehşete düşüyoruz.
7Sest sinu viha tõttu me lõpeme ja su vihaleegist me ehmume.
8Suçlarımızı önüne,Gizli günahlarımızı yüzünün ışığına çıkardın.
8Sa paned meie pahateod enese ette, meie salapatud oma palge valguse ette.
9Gazabından kısalıyor günlerimiz,Bir soluk gibi tükeniyor yıllarımız.
9Sest kõik meie päevad mööduvad su raevu all, meie aastad lõpevad nagu ohe.
10Ömrümüz yetmiş yıl sürüyor,Bilemedin seksen, o da sağlıklıysak;En güzel yıllar da zahmetle, kederle geçiyor,Çabucak bitiyor, uçup gidiyoruz.
10Meie päevade mõõt on seitsekümmend aastat ja kui keegi on tugev, kaheksakümmend aastat, ja parimal puhul on need ometi vaev ja häda. Jah, see möödub kähku ja me lendame ära.
11Kim bilir gazabının gücünü?Çünkü öfken sana duyulan korku kadar güçlüdür.
11Kes tunneb su viha tugevust ja su raevu, nõnda nagu sind tuleb karta?
12Bu yüzden günlerimizi saymayı bize öğret ki,Bilgelik kazanalım.
12Õpeta meid meie päevi arvestama, et me saaksime targa südame!
13Vazgeç, ya RAB! Öfken ne zamana dek sürecek?Acı kullarına!
13Pöördu tagasi, Issand! Oh kui kaua? Halasta oma sulaste peale!
14Sabah bizi sevginle doyur,Ömrümüz boyunca sevinçle haykıralım.
14Täida meid hommikul oma heldusega, siis me hõiskame ja oleme rõõmsad kogu oma eluaja!
15Kaç gün bizi sıkıntıya soktunsa,Kaç yıl çile çektirdinse,O kadar sevindir bizi.
15Rõõmusta meid nii palju päevi, kui sa meid vaevasid, nii palju aastaid, kui me nägime õnnetust!
16Yaptıkların kullarına,Görkemin onların çocuklarına görünsün.
16Saagu nähtavaks su töö su sulastele ja nende lastele su auhiilgus!
17Tanrımız Rab bizden hoşnut kalsın.Ellerimizin emeğini boşa çıkarma.Evet, ellerimizin emeğini boşa çıkarma.
17Issandal, meie Jumalal, olgu lahke meel meie vastu! Meie kätetööd ta kinnitagu meile! Kinnita meie kätetööd!