1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Tetapi Ayub menjawab, "Mengapa aku terus kamu kecam, dan kamu siksa dengan perkataan?
2‹‹Ne zamana dek beni üzecek,Sözlerinizle ezeceksiniz?
2(19:1)
3On kez oldu beni aşağılıyor,Hiç utanmadan saldırıyorsunuz.
3Berkali-kali kamu menghina aku, dan kamu aniaya aku tanpa rasa malu.
4Yanlış yola sapmışsam,Bu benim suçum.
4Seandainya salah perbuatanku, itu tidak merugikan kamu.
5Kendinizi gerçekten benden üstün görüyor,Utancımı bana karşı kullanıyorsanız,
5Kamu pikir dirimu lebih baik daripadaku; susahku kamu anggap bukti kesalahanku.
6Bilin ki, Tanrı bana haksızlık yaptı,Beni ağıyla kuşattı.
6Ketahuilah bahwa aku sedang disiksa Allah, dan ditangkap dalam perangkap-Nya.
7‹‹İşte, ‹Zorbalık bu!› diye haykırıyorum, ama yanıt yok,Yardım için bağırıyorum, ama adalet yok.
7Aku meronta karena kekejaman-Nya itu, tetapi tidak seorang pun yang memperhatikan aku. "Di mana keadilan," teriakku, tetapi tak ada yang mendengar aku.
8Yoluma set çekti, geçemiyorum,Yollarımı karanlığa boğdu.
8Allah menutup jalanku, aku tak dapat lewat, lorong-lorongku dibuat-Nya gelap pekat.
9Üzerimden onurumu soydu,Başımdaki tacı kaldırdı.
9Ia merampas hartaku semua, dan nama baikku dirusakkan-Nya.
10Her yandan yıktı beni, tükendim,Umudumu bir ağaç gibi kökünden söktü.
10Ia menghantam aku dari segala jurusan, seperti orang mencabut akar dari tanaman, lalu membiarkannya merana dan layu, begitulah direnggut-Nya segala harapanku.
11Öfkesi bana karşı alev alev yanıyor,Beni hasım sayıyor.
11Murka Allah kepadaku menyala-nyala; aku dianggap-Nya sebagai musuh-Nya.
12Orduları üstüme üstüme geliyor,Bana karşı rampalar yapıyor,Çadırımın çevresinde ordugah kuruyorlar.
12Pasukan-Nya menyerbu tanpa dapat dibendung; jalanku dihalangi, dan kemahku dikepung.
13‹‹Kardeşlerimi benden uzaklaştırdı,Tanıdıklarım bana büsbütün yabancılaştı.
13Sanak saudaraku dijauhkan-Nya daripadaku; aku menjadi orang asing bagi semua kenalanku.
14Akrabalarım uğramaz oldu,Yakın dostlarım beni unuttu.
14Kaum kerabatku semua menjauhkan diri; teman-temanku tak ingat kepadaku lagi.
15Evimdeki konuklarla hizmetçilerBeni yabancı sayıyor,Garip oldum gözlerinde.
15Hamba perempuanku lupa siapa aku, tuan mereka; dianggapnya aku orang yang belum dikenalnya.
16Kölemi çağırıyorum, yanıtlamıyor,Dil döksem bile.
16Kupanggil hambaku, tapi ia tak menyahut, meskipun kubujuk dia dengan lembut.
17Soluğum karımı tiksindiriyor,Kardeşlerim benden iğreniyor.
17Istriku muak mencium bau napasku, saudara kandungku tak sudi mendekatiku.
18Çocuklar bile beni küçümsüyor,Ayağa kalksam benimle eğleniyorlar.
18Aku dihina oleh anak-anak di jalan; jika aku berdiri, aku ditertawakan.
19Bütün yakın dostlarım benden iğreniyor,Sevdiklerim yüz çeviriyor.
19Melihat aku, teman karibku merasa ngeri; aku ditinggalkan mereka yang kukasihi.
20Bir deri bir kemiğe döndüm,Ölümün eşiğine geldim.
20Tubuhku tinggal kulit pembalut tulang; hampir saja aku mati dan nyawaku melayang.
21‹‹Ey dostlarım, acıyın bana, siz acıyın,Çünkü Tanrının eli vurdu bana.
21Hai kawan-kawanku, kasihanilah aku, sebab tangan Allah memukul aku.
22Neden Tanrı gibi siz de beni kovalıyor,Etime doymuyorsunuz?
22Allah terus menekan aku; mengapa kamu tiru Dia? Belum puaskah kamu menyiksa?
23‹‹Keşke şimdi sözlerim yazılsa,Kitaba geçseydi,
23Ah, kiranya kata-kataku dicatat, sehingga akan selalu diingat;
24Demir kalemle, kurşunlaSonsuza dek kalsın diye kayaya kazılsaydı!
24kiranya dengan besi dipahat pada batu, supaya bertahan sepanjang waktu.
25Oysa ben kurtarıcımın yaşadığını,Sonunda yeryüzüne geleceğini biliyorum.
25Aku tahu bahwa di surga ada Pembelaku; akhirnya Ia akan datang menolong aku.
26Derim yok olduktan sonra,Yeni bedenimle Tanrıyı göreceğim.
26Meskipun kulitku luka-luka dan pecah, tapi selama aku bertubuh, akan kupandang Allah.
27Onu kendim göreceğim,Kendi gözlerimle, başkası değil.Yüreğim bayılıyor bağrımda!
27Dengan mataku sendiri Dia akan kulihat, dan bagiku Dia menjadi sahabat. Hatiku hancur sebab kamu berkata,
28Eğer, ‹Sıkıntının kökü onda olduğu içinOnu kovalım› diyorsanız,
28'Bagaimana caranya kita mendakwanya?' Kamu mencari alasan untuk membuat perkara.
29Kılıçtan korkmalısınız,Çünkü kılıç cezası öfkeli olur,O zaman adaletin var olduğunu göreceksiniz.››
29Tetapi, kini takutlah kepada pedang! Sebab Allah murka dan menghukum orang berdosa; maka tahulah kamu, bahwa ada Allah yang mengadili manusia."