1RABbe şükredin, Onu adıyla çağırın,Halklara duyurun yaptıklarını!
1Pris Herren, påkall hans navn, kunngjør blandt folkene hans store gjerninger!
2Onu ezgilerle, ilahilerle övün,Bütün harikalarını anlatın!
2Syng for ham, lovsyng ham, grund på alle hans undergjerninger!
3Kutsal adıyla övünün,Sevinsin RABbe yönelenler!
3Ros eder av hans hellige navn! Deres hjerte glede sig som søker Herren!
4RABbe ve Onun gücüne bakın,Durmadan Onun yüzünü arayın!
4Spør efter Herren og hans makt, søk hans åsyn all tid!
5Ey sizler, kulu İbrahimin soyu,Seçtiği Yakupoğulları,Onun yaptığı harikaları,Olağanüstü işleriniVe ağzından çıkan yargıları anımsayın!
5Kom i hu hans undergjerninger som han har gjort, hans undere og hans munns dommer,
7Tanrımız RAB Odur,Yargıları bütün yeryüzünü kapsar.
6I, hans tjener Abrahams avkom, Jakobs barn, hans utvalgte!
8O antlaşmasını,Bin kuşak için verdiği sözü,İbrahimle yaptığı antlaşmayı,İshak için içtiği andı sonsuza dek anımsar.
7Han er Herren vår Gud, hans dommer er over all jorden.
10‹‹Hakkınıza düşen mülk olarakKenan ülkesini size vereceğim›› diyerek,Bunu Yakup için bir kural,İsraille sonsuza dek geçerli bir antlaşma yaptı.
8Han kommer evindelig sin pakt i hu, det ord han fastsatte for tusen slekter,
12O zaman bir avuç insandılar,Sayıca az ve ülkeye yabancıydılar.
9den pakt han gjorde med Abraham, og sin ed til Isak;
13Bir ulustan öbürüne,Bir ülkeden ötekine dolaşıp durdular.
10og han stadfestet den som en rett for Jakob, som en evig pakt for Israel,
14RAB kimsenin onları ezmesine izin vermedi,Onlar için kralları bile payladı:
11idet han sa: Dig vil jeg gi Kana'ans land til arvelodd.
15‹‹Meshettiklerime dokunmayın,Peygamberlerime kötülük etmeyin!›› dedi.
12Da de var en liten flokk, få og fremmede der,
16Ülkeye kıtlık gönderdi,Bütün yiyeceklerini yok etti.
13og vandret fra folk til folk, fra et rike til et annet folk,
17Önlerinden bir adam göndermişti,Köle olarak satılan Yusuftu bu.
14tillot han ikke noget menneske å gjøre vold imot dem, og han straffet konger for deres skyld:
18Zincir vurup incittiler ayaklarını,Demir halka geçirdiler boynuna,
15Rør ikke ved mine salvede, og gjør ikke mine profeter noget ondt!
19Söyledikleri gerçekleşinceye dek,RABbin sözü onu sınadı.
16Og han kalte hunger inn over landet, han brøt sønder hver støtte av brød*. / {* JES 3, 1.}
20Kral adam gönderip Yusufu salıverdi,Halklara egemen olan onu özgür kıldı.
17Han sendte en mann foran dem, til træl blev Josef solgt.
21Onu kendi sarayının efendisi,Bütün varlığının sorumlusu yaptı;
18De plaget hans føtter med lenker, hans sjel kom i jern*, / {* d.e. hans lenker voldte hans sjel bitter smerte.}
22Önderlerini istediği gibi eğitsin,İleri gelenlerine akıl versin diye.
19inntil den tid da hans ord slo til, da Herrens ord viste hans uskyld.
23O zaman İsrail Mısıra gitti,Yakup Ham ülkesine yerleşti.
20Da sendte kongen bud og lot ham løs, herskeren over folkeslag gav ham fri.
24RAB halkını alabildiğine çoğalttı,Düşmanlarından sayıca artırdı onları.
21Han satte ham til herre over sitt hus og til hersker over alt sitt gods,
25Sonunda tutumunu değiştirdi düşmanlarının:Halkından tiksindiler,Kullarına kurnazca davrandılar.
22forat han skulde binde hans fyrster efter sin vilje og lære hans eldste visdom.
26Kulu Musayı,Seçtiği Harunu gönderdi aralarına.
23Så kom Israel til Egypten, og Jakob bodde som fremmed i Kams land.
27Onlar gösterdiler RABbin belirtilerini,Ham ülkesinde şaşılası işlerini.
24Og han* gjorde sitt folk såre fruktbart og gjorde det sterkere enn dets motstandere. / {* Gud.}
28Karanlık gönderip ülkeyi karanlığa bürüdü RAB,Çünkü Mısırlılar Onun sözlerine karşı gelmişti.
25Han vendte deres hjerte til å hate hans folk, til å gå frem med svik mot hans tjenere.
29Kana çevirdi sularını,Öldürdü balıklarını.
26Han sendte Moses, sin tjener, Aron som han hadde utvalgt.
30Ülkede kurbağalar kaynaştıKrallarının odalarına kadar.
27De gjorde hans tegn iblandt dem og undere i Kams land.
31RAB buyurunca sinek sürüleri,Sivrisinekler üşüştü ülkenin her yanına.
28Han sendte mørke og gjorde det mørkt, og de var ikke gjenstridige mot hans ord.
32Dolu yağdırdı yağmur yerine,Şimşekler çaktırdı ülkelerinde.
29Han gjorde deres vann til blod, og han drepte deres fisker.
33Bağlarını, incir ağaçlarını vurdu,Parçaladı ülkenin ağaçlarını.
30Deres land vrimlet av frosk, endog i deres kongers saler.
34O buyurunca çekirgeler,Sayısız yavrular kaynadı.
31Han talte, og det kom fluesvermer, mygg innen hele deres landemerke.
35Ülkenin bütün bitkilerini yediler,Toprağın ürününü yiyip bitirdiler.
32Han gav dem hagl for regn, luende ild i deres land,
36RAB ülkede ilk doğanların hepsini,İlk çocuklarını öldürdü.
33og han slo ned deres vintrær og deres fikentrær, og brøt sønder trærne innen deres landemerke.
37İsraillileri ülkeden altın ve gümüşle çıkardı,Oymaklarından tek kişi bile tökezlemedi.
34Han talte, og det kom gresshopper og gnagere* uten tall, / {* d.e. gresshopper.}
38Onlar gidince Mısır sevindi,Çünkü İsrail korkusu çökmüştü Mısırın üzerine.
35og de åt op hver urt i deres land, og de åt op frukten på deres mark.
39RAB bulutu bir örtü gibi yaydı üzerlerine,Gece ateş verdi yollarını aydınlatsın diye.
36Og han slo alt førstefødt i deres land, førstegrøden av all deres kraft.
40İstediler, bıldırcın gönderdi,Göksel ekmekle doyurdu karınlarını.
37Og han førte dem ut med sølv og gull, og det fantes ingen i hans stammer som snublet.
41Kayayı yardı, sular fışkırdı,Çorak topraklarda bir ırmak gibi aktı.
38Egypten gledet sig da de drog ut; for frykt for dem var falt på dem.
42Çünkü kutsal sözünü,Kulu İbrahime verdiği sözü anımsadı.
39Han bredte ut en sky til dekke og ild til å lyse om natten.
43Halkını sevinç içinde,Seçtiklerini sevinç çığlıklarıyla ülkeden çıkardı.
40De krevde, og han lot vaktler komme og mettet dem med himmelbrød.
44Ulusların topraklarını verdi onlara.Halkların emeğini miras aldılar;
41Han åpnet klippen, og det fløt vann; det løp gjennem det tørre land som en strøm.
45Kurallarını yerine getirsinler,Yasalarına uysunlar diye.RAB'be övgüler sunun!
42For han kom i hu sitt hellige ord, Abraham, sin tjener,
43og han førte sitt folk ut med glede, sine utvalgte med fryderop,
44og han gav dem hedningefolks land, og hvad folkeslag med møie hadde vunnet, tok de til eie,
45forat de skulde holde hans forskrifter og ta vare på hans lover. Halleluja!