¹Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda,Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:

¹En salme av Asaf. Gud står i Guds menighet; midt iblandt guder* holder han dom: / {* SLM 82, 6.}

²‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek,Kötüleri kayıracaksınız? |iSela

²Hvor lenge vil I dømme urettferdig og holde med de ugudelige? Sela.

³Zayıfın, öksüzün davasını savunun,Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.

³Døm den ringe og farløse, la den elendige og fattige få sin rett!

⁴Zayıfı, düşkünü kurtarın,Onları kötülerin elinden özgür kılın.››

⁴Redd den ringe og trengende, frels ham fra de ugudeliges hånd!

⁵Bilmiyor, anlamıyorlar,Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.

⁵De skjønner intet, og de forstår intet, de vandrer i mørke; alle jordens grunnvoller vakler.

⁶‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum,‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›

⁶Jeg har sagt: I er guder, og I er alle den Høiestes sønner.

⁷Yine de insanlar gibi öleceksiniz,Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››

⁷Men sannelig, som mennesker skal I dø, og som en av fyrstene skal I falle.

⁸Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!Çünkü bütün uluslar senindir.

⁸Reis dig, Gud, hold dom over jorden! For du har alle hedningene i eie!