1‹‹Yaşamımdan usandım,Özgürce yakınacak,İçimdeki acıyla konuşacağım.
1Moja duša si oškliví môj život. A už akokoľvek, zanechám na sebe svoju žiaľbu; budem hovoriť v horkosti svojej duše.
2Tanrıya: Beni suçlama diyeceğim,Ama söyle, niçin benimle çekişiyorsun.
2Poviem Bohu: Neodsudzuj ma! Oznám mi, prečo sa so mnou pravotíš?
3Hoşuna mı gidiyor gaddarlık etmek,Kendi ellerinin emeğini reddedipKötülerin tasarılarını onaylamak?
3Či ti je to dobré, že utiskuješ, že opovrhuješ prácnym dielom svojich rúk a svietiš na radu bezbožných?
4Sende insan gözü mü var?İnsanın gördüğü gibi mi görüyorsun?
4Či ty máš azda oči nejakého tela? Či ty vidíš, ako vidí smrteľný človek?
5Günlerin ölümlü birinin günleri gibi,Yılların insanın yılları gibi mi ki,
5Či sú tvoje dni jako dni smrteľníka? Či sú tvoje roky jako dni muža,
6Suçumu arıyor,Günahımı araştırıyorsun?
6že vyhľadávaš moju neprávosť a pýtaš sa na môj hriech?
7Kötü olmadığımı,Senin elinden beni kimsenin kurtaramayacağını biliyorsun.
7Napriek tomu, že vieš, že nie som bezbožný, a že nieto nikoho, kto by vytrhnul z tvojej ruky.
8‹‹Senin ellerin bana biçim verdi, beni yarattı,Şimdi dönüp beni yok mu edeceksin?
8Tvoje ruky ma sformovaly a učinily ma celého dookola, a teraz ma pohlcuješ!
9Lütfen anımsa, balçık gibi bana sen biçim verdin,Beni yine toprağa mı döndüreceksin?
9Pamätaj, prosím, že si ma učinil ako blato a že ma zase navrátiš do prachu!
10Beni süt gibi dökmedin mi,Peynir gibi katılaştırmadın mı?
10Či si ma neslial ako mlieko a nezhustil si ma jako na syr?
11Bana et ve deri giydirdin,Beni kemiklerle, sinirlerle ördün.
11Priodial si ma kožou a mäsom a pospletal si ma kosťami a žilami.
12Bana yaşam verdin, sevgi gösterdin,İlgin ruhumu korudu.
12Daroval si mi život a učinil si so mnou milosť: tvoj starostlivý dozor ostríhal môjho ducha.
13‹‹Ama bunları yüreğinde gizledin,Biliyorum aklındakini:
13Ale toto si skryl vo svojom srdci; viem, že je to u teba:
14Günah işleseydim, beni gözlerdin,Suçumu cezasız bırakmazdın.
14ak zhreším, spozoruješ ma, a neoprostíš ma mojej neprávosti.
15Suçluysam, vay başıma!Suçsuzken bile başımı kaldıramıyorum,Çünkü utanç doluyum, çaresizim.
15Keby som spáchal bezbožnosť, beda mi, a jestli som spravedlivý, nepozdvihnem svojej hlavy, sýty potupy a vidiac svoje trápenie.
16Başımı kaldırsam, aslan gibi beni avlar,Şaşılası gücünü yine gösterirsin üstümde.
16A keď sa pozdvihne, budeš ma honiť ako lev a znova budeš predivne so mnou zaobchodiť;
17Bana karşı yeni tanıklar çıkarır,Öfkeni artırırsın.Orduların dalga dalga üzerime geliyor.
17obnovíš svojich svedkov proti mne a rozmnožíš u mňa svoju nevoľu; vyšleš čatu za čatou, a vojsko bude u mňa.
18‹‹Niçin doğmama izin verdin?Keşke ölseydim, hiçbir göz beni görmeden!
18Prečo si ma tedy vyviedol zo života matky? Bol by som zomrel, a nebolo by ma uvidelo oko;
19Hiç var olmamış olurdum,Rahimden mezara taşınırdım.
19bol by som, ako keby ma nebolo nikdy bývalo; z lona by som bol býval zanesený do hrobu.
20Birkaç günlük ömrüm kalmadı mı?Beni rahat bırak da biraz yüzüm gülsün;
20Či azda nie je i tak mojich dní iba málo? Nechže už prestane; nech odvráti odo mňa svoj pozor, aby som sa poveselil trochu,
21Dönüşü olmayan yere gitmeden önce,Karanlık ve ölüm gölgesi diyarına,
21prv ako pojdem, a viacej sa nevrátim, do zeme tmy a tône smrti,
22Zifiri karanlık diyarına,Ölüm gölgesi, kargaşa diyarına,Aydınlığın karanlığı andırdığı yere.››
22do zeme hustej tmy jako mrak tône smrti, kde nieto nijakého poriadku, ta, kde je svetlosť ako mrak.