1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Zase odpovedal Job a riekol:
2‹‹Biliyorum, gerçekten öyledir,Ama Tanrının önünde insan nasıl haklı çıkabilir?
2Áno, je pravda, viem, že je tak; lebo veď ako by mohol byť smrteľný človek spravedlivý pred silným Bohom?
3Biri Onunla tartışmak istese,Binde bir bile Ona yanıt veremez.
3Keby sa chcel s ním pravotiť, neodpovie mu na jedno z tisíc.
4Onun bilgisi derin, gücü eşsizdir,Kim Ona direndi de ayakta kaldı?
4Je múdreho srdca a premocný v sile. Kde kedy sa zatvrdil niekto proti nemu a mal pokoj?!
5O dağları yerinden oynatır da,Dağlar farkına varmaz,Öfkeyle altüst eder onları.
5On, ktorý prenáša vrchy, a nevedia, že ich podvracia vo svojom hneve;
6Dünyayı yerinden oynatır,Direklerini titretir.
6ktorý pohybuje zem s jej miesta, takže sa trasie, a jej stĺpy sa chvejú;
7Güneşe buyruk verir, doğmaz güneş,Yıldızları mühürler.
7ktorý keď zakáže slnku, nevyjde, a zapečaťuje hviezdy;
8Odur tek başına gökleri geren,Denizin dalgaları üzerinde yürüyen.
8ktorý sám rozťahuje nebesia a šliape po výšinách mora;
9Büyük Ayıyı, Oryonu, Ülkeri,Güney takımyıldızlarını yaratan Odur.
9ktorý učinil Arktúra, Oriona a Kuriatka i komory juhu;
10Anlayamadığımız büyük işler,Sayısız şaşılası işler yapan Odur.
10ktorý činí veliké veci nevyzpytateľné a prepodivné a tak mnohé, že im neni počtu.
11İşte, yanımdan geçer, Onu göremem,Geçip gider, farkına bile varmam.
11Hľa, ide popri mne, a nevidím toho; ta ide pomimo, a ja ho nepozorujem.
12Evet, O avını kaparsa, kim Onu durdurabilir?Kim Ona, ‹Ne yapıyorsun› diyebilir?
12Hľa, jestli uchvatne, kto mu rozkáže, aby navrátil? Kto mu povie: Čo to robíš?
13Tanrı öfkesini dizginlemez,Rahavın yardımcıları bileOnun ayağına kapanır. güçlerini simgeleyen bir deniz canavarı.
13Bôh neodvráti svojho hnevu; pod neho sa zohnú pomocníci Rahaba.
14‹‹Nerde kaldı ki, ben Ona yanıt vereyim,Onunla tartışmak için söz bulayım?
14A jako by som mu tedy ja mohol odpovedať, aké by som si vybral svoje slová, aby som mohol s ním hovoriť?!
15Haklı olsam da Ona yanıt veremez,Merhamet etmesi için yargıcıma yalvarırdım ancak.
15Ktorému, i keby som bol spravedlivý, neodpoviem; svojho sudcu budem pokorne prosiť o milosť.
16Onu çağırsam, O da bana yanıt verseydi,Yine de inanmazdım sesime kulak verdiğine.
16Keby som volal, a ozval by sa mi, neuveril by som, že uslyšal môj hlas,
17O beni kasırgayla eziyor,Nedensiz yaralarımı çoğaltıyor.
17on, ktorý ma zdrtil víchricou a rozmnožil moje rany bez príčiny.
18Soluk almama izin vermiyor,Ancak beni acıya doyuruyor.
18Nedá mi oddýchnuť si, ale ma sýti horkosťami.
19Sorun güç sorunuysa, O güçlüdür!Adalet sorunuysa, kim Onu mahkemeye çağırabilir?
19Ak ide o silu mocného, riekne: Hľa, tu! Alebo ak o súd, povie: Kto mi stanoví deň?
20Suçsuz olsam ağzım beni suçlar,Kusursuz olsam beni suçlu çıkarır.
20Keby som sa robil spravedlivým, odsúdia ma moje vlastné ústa, a keby bezúhonným, dokáže mi, že som prevrátený.
21‹‹Kusursuz olsam da kendime aldırdığım yok,Yaşamımı hor görüyorum.
21Jestli aj som bezúhonný, neznám svojej duše; opovrhujem svojím životom.
22Hepsi bir, bu yüzden diyorum ki,‹O suçluyu da suçsuzu da yok ediyor.›
22Je to jedno; preto hovorím: On ničí bezúhonného i bezbožného.
23Kırbaç ansızın ölüm saçınca,O suçsuzların sıkıntısıyla eğlenir.
23Ak náhle usmrtí bičom, smeje sa zkúške nevinných.
24Dünya kötülerin eline verilmiş,Yargıçların gözünü kapayan Odur.O değilse, kimdir?
24Zem býva vydaná do ruky bezbožného; zakrýva tvár jej sudcov. Ak nie on, kde kto je to tedy?
25‹‹Günlerim koşucudan çabuk,İyilik görmeden geçmekte.
25A moje dni boly rýchlejšie ako bežec, utiekly; nevidely dobrého.
26Kamış sandal gibi kayıp gidiyor,Avının üstüne süzülen kartal gibi.
26Prebehly jako rýchle lode, jako keď sa orol vrhne na korisť.
27‹Acılarımı unutayım,Üzgün çehremi değiştirip gülümseyeyim› desem,
27Ak poviem: Zabudnem na svoju žiaľbu, zanechám svoju smutnú tvár a poveselím sa;
28Bütün dertlerimden yılarım,Çünkü beni suçsuz saymayacağını biliyorum.
28obávam sa všetkých svojich bolestí; viem, že ma neuznáš za nevinného.
29Madem suçlanacağım,Neden boş yere uğraşayım?
29Ja budem len bezbožný; načože by som sa nadarmo unúval?!
30Sabun otuyla yıkansam,Ellerimi kül suyuyla temizlesem,
30Keby som sa umyl hoci v snehovej vode a keby som očistil svoje ruky mydlom,
31Beni yine pisliğe batırırsın,Giysilerim bile benden tiksinir.
31i vtedy ma pohrúžiš do jamy, a bridkým ma učiní moje rúcho.
32O benim gibi bir insan değil ki,Ona yanıt vereyim,Birlikte mahkemeye gideyim.
32Pretože Bôh nie je človekom ako ja, aby som mu odpovedal, aby sme vošli spolu v súd.
33Keşke aramızda bir hakem olsa da,Elini ikimizin üstüne koysa!
33Nieto nikoho, kto by rozsúdil medzi nami, kto by položil svoju ruku na nás na oboch.
34Tanrı sopasını üzerimden kaldırsın,Dehşeti beni yıldırmasın.
34Nech odníme odo mňa svoj prút, a nech ma nedesí jeho strach,
35O zaman konuşur, O'ndan korkmazdım,Ama bu durumda bir şey yapamam.
35vtedy budem hovoriť a nebudem sa ho báť, lebo nie je toho tak u mňa.