¹Temanlı Elifaz şöyle yanıtladı:

¹Na to odpovedal Elifaz Témanský a riekol:

²‹‹Bilge kişi boş sözlerle yanıtlar mı,Karnını doğu rüzgarıyla doldurur mu?

²Či azda múdry bude odpovedať známosťou vzduchu a naplní svoje vnútro východným vetrom

³Boş sözlerle tartışır,Yararsız söylevler verir mi?

³karhajúc slovom, ktoré neprospeje, alebo rečami, ktorými neosoží?

⁴Tanrı korkusunu bile ortadan kaldırıyor,Tanrının huzurunda düşünmeyi engelliyorsun.

⁴K tomu ty ešte rušíš bázeň Božiu a ubieraš zbožnej mluvy pred silným Bohom.

⁵Çünkü suçun ağzını kışkırtıyor,Hilekârların diliyle konuşuyorsun.

⁵Lebo tvoja neprávosť učí tvoje ústa, a zvolil si jazyk chytrákov.

⁶Kendi ağzın seni suçluyor, ben değil,Dudakların sana karşı tanıklık ediyor.

⁶Odsudzujú ťa tvoje vlastné ústa a nie ja; tvoje rty svedčia proti tebe.

⁷‹‹İlk doğan insan sen misin?Yoksa dağlardan önce mi var oldun?

⁷Či si sa ty prvý narodil z ľudí alebo či si bol počatý prv ako boly brehy?

⁸Tanrının sırrını mı dinledin de,Yalnız kendini bilge görüyorsun?

⁸Či si azda počúval v tajnej rade Božej alebo si strhol múdrosť na seba?

⁹Senin bildiğin ne ki, biz bilmeyelim?Senin anladığın ne ki, bizde olmasın?

⁹Čo vieš, čoho by sme my nevedeli? Čomu rozumieš, čoho by nebolo aj pri nás?

¹⁰Bizde ak saçlı da yaşlı da var,Babandan bile yaşlı.

¹⁰I šedivý i starec je medzi nami, čo do veku, starší ako tvoj otec.

¹¹Az mı geliyor Tanrının avutması sana,Söylediği yumuşak sözler?

¹¹Či sú ti málo potešenia silného Boha alebo jeho slovo, ktorým tak nežne hovorí s tebou?

¹²Niçin yüreğin seni sürüklüyor,Gözlerin parıldıyor,

¹²Čo ťa unieslo tvoje srdce, a prečo tak pozerajú tvoje oči,

¹³Tanrıya öfkeni gösteriyorsun,Ağzından böyle sözler dökülüyor?

¹³že obraciaš svojho ducha proti silnému Bohu a vyvodíš také reči zo svojich úst?

¹⁴‹‹İnsan gerçekten temiz olabilir mi?Kadından doğan biri doğru olabilir mi?

¹⁴Čo je smrteľný človek, aby bol čistý, a aby bol spravedlivý ten, kto sa narodil zo ženy?

¹⁵Tanrı meleklerine güvenmiyorsa,Gökler bile Onun gözünde temiz değilse,

¹⁵Hľa, neverí ani svojim svätým, a nebesia nie sú čisté v jeho očiach!

¹⁶Haksızlığı su gibi içenİğrenç, bozuk insana mı güvenecek?

¹⁶A čo potom ohavný a zkazený, človek, ktorý pije neprávosť ako vodu.

¹⁷‹‹Dinle beni, sana açıklayayım,Gördüğümü anlatayım,

¹⁷Poviem ti, počuj ma! A nech porozprávam to, čo som videl,

¹⁸Bilgelerin atalarından öğrenip bildirdiği,Gizlemediği gerçekleri;

¹⁸to, čo povedali múdri a nezatajili toho, čo slýchali od svojich otcov.

¹⁹O atalar ki, ülke yalnız onlara verilmişti,Aralarına henüz yabancı girmemişti.

¹⁹Im samým bola daná zem, ani neprešiel cez nich cudzí.

²⁰Kötü insan yaşamı boyunca kıvranır,Zorbaya ayrılan yıllar sayılıdır.

²⁰Po všetky svoje dni sa trápi bezbožník, a malý počet rokov je uschovaný pre ukrutníka.

²¹Dehşet sesleri kulağından eksilmez,Esenlik içindeyken soyguncunun saldırısına uğrar.

²¹Hlas strachov zavznieva v jeho ušiach; v čas pokoja prijde na neho zhubca.

²²Karanlıktan kurtulabileceğine inanmaz,Kılıç onu gözler.

²²Neverí, že by sa kedy navrátil zo tmy, a je vyhliadnutý pre meč.

²³‹Nerede?› diyerek ekmek ardınca dolaşır,Karanlık günün yanıbaşında olduğunu bilir.

²³Túla sa za chlebom starajúc sa: Kde vezmem? Vie, že je už po jeho ruke pripravený deň tmy.

²⁴Acı ve sıkıntı onu yıldırır,Savaşa hazır bir kral gibi onu yener.

²⁴Desia ho súženie a úzkosť; uderí to na neho jako kráľ, hotový do boja.

²⁵Çünkü Tanrıya el kaldırmış,Her Şeye Gücü Yetene meydan okumuş,

²⁵Lebo vztiahol svoju ruku proti silnému Bohu a postavil sa spurne proti Všemohúcemu.

²⁶Kalın, yumrulu kalkanıylaOna inatla saldırmıştı.

²⁶Pobehol proti nemu tvrdou šijou, hustým hrbov svojich štítov.

²⁷‹‹Yüzü semirdiği,Göbeği yağ bağladığı halde,

²⁷Lebo pokryl svoju tvár svojím tukom a nabral sadla na slabiny.

²⁸Yıkılmış kentlerde,Taş yığınına dönmüş oturulmaz evlerde oturacak,

²⁸A býval v zkazených mestách, v domoch, v ktorých nemali bývať, ktoré boly určené na hromady rumov.

²⁹Zengin olmayacak, serveti tükenecek,Malları ülkeye yayılmayacaktır.

²⁹Nezbohatne, ani neobstojí jeho imanie, ani sa ťarchou nebude kloniť ich nadobudnutý majetok k zemi.

³⁰Karanlıktan kaçamayacak,Filizlerini alev kurutacak,Tanrının ağzından çıkan solukla yok olacaktır.

³⁰Neuhne zo tmy; plameň usuší jeho výhonok, a uhne od ducha jeho úst.

³¹Boş şeye güvenerek kendini aldatmasın,Çünkü ödülü boşluk olacaktır.

³¹Nech neverí v márnosť, blúdi; lebo márnosť, bude to, čo dostane do zámeny.

³²Gününden önce işi tamamlanacak,Dalı yeşermeyecektir.

³²Ešte ani nebude jeho deň, a splní sa to, a jeho vetev sa nebude zelenať.

³³Asma gibi koruğunu dökecek,Zeytin ağacı gibi çiçeğini dağıtacaktır.

³³Zmarí jako vinič svoj nedozrelok; svrhne svoj kvet ako oliva.

³⁴Çünkü tanrısızlar sürüsü kısır olur,Rüşvetçilerin çadırlarını ateş yakıp yok eder.

³⁴Lebo shromaždenie pokrytca zjalovie, a oheň spáli stány úplatného daru.

³⁵Fesada gebe kalıp kötülük doğururlar,İçleri yalan doludur.››

³⁵Tehotnejú trápením a rodia neprávosť, a ich lono pripravuje lesť.