1Eyüp şöyle yanıtladı:
1Zase odpovedal Job a riekol:
2‹‹Buna benzer çok şey duydum,Oysa siz avutmuyor, sıkıntı veriyorsunuz.
2Počul som mnoho podobných vecí. Tešitelia na trápenie ste vy všetci.
3Boş sözleriniz hiç sona ermeyecek mi?Nedir derdiniz, boyuna karşılık veriyorsunuz?
3Či už raz bude koniec slovám vetra, alebo čo ťa pobáda, že odpovedáš?
4Yerimde siz olsaydınız,Ben de sizin gibi konuşabilirdim;Size karşı güzel sözler dizer,Başımı sallayabilirdim.
4I ja by som chcel hovoriť tak ako vy! Oj, aby bola vaša duša na mieste mojej duše, chcel by som i ja pospájať slová proti vám a pokývať nad vami svojou hlavou!
5Ağzımdan çıkan sözlerle yüreklendirir,Dudaklarımdan dökülen avutucu sözlerle yatıştırırdım sizi.
5Nie, ale by som vás posilňoval svojimi ústami, a sústrasť mojich rtov by miernila váš bôľ. -
6‹‹Konuşsam bile acım dinmez,Sussam ne değişir?
6Ak hovorím, neumenšuje sa moja bolesť, a keď nechám tak, čo z toho ide odo mňa?
7Ey Tanrı, beni tükettin,Bütün ev halkımı dağıttın.
7Áno, teraz ma znavil; spustošil si, Bože, celú moju družinu
8Beni sıkıp buruşturdun, bana karşı tanık oldu bu;Zayıflığım kalkmış tanıklık ediyor bana karşı.
8a svraštil si ma, čo mi je za svedka, a moja vychudlosť povstala proti mne; svedčí do mojej tvári.
9Tanrı öfkeyle saldırıp parçalıyor beni,Dişlerini gıcırdatıyor bana,Düşmanım gözlerini üzerime dikiyor.
9Jeho hnev chvace jako dravec a útočí na mňa; škrípe na mňa svojimi zubami; môj protivník ostrí na mňa svoje oči.
10İnsanlar bana dudak büküyor,Aşağılayarak tokat atıyor,Birleşiyorlar bana karşı.
10Roztvárajú na mňa svoje ústa; potupne ma bijú na líce; spolu sa sobrali v plnom počte proti mne.
11Tanrı haksızlara teslim ediyor beni,Kötülerin kucağına atıyor.
11Silný Bôh ma vydal nešľachetníkovi; vrhol ma do rúk bezbožníkom.
12Ben rahat yaşıyordum, ama Tanrı paraladı beni,Boynumdan tutup yere çaldı.Beni hedef yaptı kendine.
12Bol som bezpečný a na pokoji, a zdrtil ma a pochytiac ma za šiju roztrepal ma a postavil si ma za terč.
13Okçuları beni kuşatıyor,Acımadan böbreklerimi deşiyor,Ödümü yerlere döküyor.
13Obkľúčili ma jeho strelci, rozťal moje ľadviny a nešetril; vylial moju žlč na zem.
14Bedenimde gedik üstüne gedik açıyor,Dev gibi üzerime saldırıyor.
14Roztrhol ma jako nejakú stenu, trhlinu na trhlinu; pobehol proti mne sťa nejaký silák.
15‹‹Giymek için çul diktim,Gururumu ayak altına aldım.
15Smútočné vrece som si ušil na svoju zjazvenú kožu a svoj roh som strčil do prachu.
16Ağlamaktan yüzüm kızardı,Gözlerimin altı morardı.
16Moja tvár je rudá od plaču a na mojich mihalniciach tôňa smrti.
17Yine de ellerim şiddetten uzak,Duam içtendir.
17Napriek tomu, že nieto nijakej ukrutnosti v mojich rukách, a moja modlitba je čistá.
18‹‹Ey toprak, kanımı örtme,Feryadım asla dinmesin.
18Oj, zem, nepokry mojej krvi, ani nech nie je miesta môjmu kriku!
19Daha şimdiden tanığım göklerde,Beni savunan yücelerdedir.
19I teraz, hľa, na nebesiach je môj svedok, a ten, kto dosvedčí za mňa, je na výsostiach.
20Dostlarım benimle eğleniyor,Gözlerim Tanrıya yaş döküyor;
20Moji priatelia sú mojimi posmievačmi; moje oko slzí k Bohu.
21Tanrı kendisiyle insan arasındaİnsanoğluyla komşusu arasında hak arasın diye.
21Ale oj, aby sa niekto smel pravotiť za muža s Bohom a syn človeka za svojho blížneho!
22‹‹Çünkü birkaç yıl sonra,Dönüşü olmayan yolculuğa çıkacağım.
22Lebo rokov malý počet ide ku koncu, a pojdem cestou, ktorou sa nikdy nevrátim.