1‹‹Yaşama gücüm tükendi, günlerim kısaldı,Mezar gözlüyor beni.
1Môj duch je rozrušený; moje dni hasnú; zbývajú mi hroby.
2Çevremi alaycılar kuşatmış,Gözümü onların aşağılamasıyla açıp kapıyorum.
2Je isté, že je posmech posmievačov u mňa, a moje oko má dlieť na ich poburovaní!
3‹‹Ey Tanrı, kefilim ol kendine karşı,Başka kim var bana güvence verecek?
3Nože polož záloh; zaruč sa u seba za mňa! Lebo veď kde kto iný uderí do mojej ruky!
4Çünkü onların aklını anlayışa kapadın,Bu yüzden onları zafere kavuşturmayacaksın.
4Pretože si prikryl ich srdce, aby nerozumeli, preto ich ani nepovýšiš.
5Para için dostlarını satan adamınÇocuklarının gözünün feri söner.
5Kto za podiel oznámi blížnych, toho synov oči sa zatmejú.
6‹‹Tanrı beni insanların diline düşürdü,Yüzüme tükürmekteler.
6Ale ma vystavil ľuďom za príslovie, a stal som sa takým, ktorému sa pľuje do tvári.
7Kederden gözümün feri söndü,Kollarım bacaklarım çırpı gibi.
7Moje oko zoslablo od žiaľu, a všetky moje údy sú podobné tôni.
8Dürüst insanlar buna şaşıyor,Suçsuzlar tanrısızlara saldırıyor.
8Statoční ľudia priami sa hrozia nad tým, a nevinný sa poburuje nad pokrytcom.
9Doğrular kendi yolunu tutuyor,Elleri temiz olanlar gittikçe güçleniyor.
9Avšak spravedlivý sa bude držať svojej cesty, a ten, kto je čistých rúk, priberie sily.
10‹‹Ama siz, hepiniz gelin yine deneyin!Aranızda bir bilge bulamayacağım.
10Ale i vy všetci sa vráťte a nože poďte! Lež nenajdem medzi vami múdreho.
11Günlerim geçti, tasarılarım,Dileklerim suya düştü.
11Moje dni sa pominuly; moje úmysly sú roztrhané, dedičstvá môjho srdca.
12Bu insanlar geceyi gündüze çeviriyorlar,Karanlığa ‹Işık yakındır› diyorlar.
12Noc mi obracajú na deň, a zase vraj svetlo je blízko tmy.
13Ölüler diyarını evim diye gözlüyorsam,Yatağımı karanlığa seriyorsam,
13I keby som niečo očakával, jednako bude hrob mojím domom; vo tme si usteliem svoju ložu.
14Çukura ‹Babam›,Kurda ‹Annem, kızkardeşim› diyorsam,
14Jame privolám: Ty si môj otec! Moja mať a moja sestra privolám červom.
15Umudum nerede?Kim benim için umut görebilir?
15Kde je tedy moje očakávanie? A čo do môjho očakávania, kto kedy ho uvidí?
16Umut benimle ölüler diyarına mı inecek?Toprağa birlikte mi gireceğiz?››
16Všetko to sostúpi k závorám hrobu, akže všetko spolu spočíva na prachu.