¹‹‹Yüreğim titrer buna,Yerinden oynar.

¹Áno, preto sa trasie moje srdce strachom a skáče so svojho miesta.

²Dinleyin, gürleyen sesini dinleyin,Ağzından çıkan sesi!

²Počujteže hrmot jeho hlasu a hovor, ktorý vychádza z jeho úst!

³Şimşeğini göğün altındaki her yere,Yeryüzünün dört bucağına salar.

³Púšťa ho popod všetky nebesia a svoje svetlo až na krýdla zeme.

⁴Ardından bir ses gümbürder,Görkemli sesiyle gürler.Sesi duyulunca şimşekleri alıkoymaz.

⁴Za ním reve hlas; hrmí hlasom svojej velebnosti a nezdŕža toho, keď sa čuje jeho hlas.

⁵Tanrının sesi şaşılacak biçimde gürler,O, anlayışımızın ötesinde büyük işler yapar.

⁵Silný Bôh hrmí predivne svojím hlasom, on, ktorý činí veľké veci, priveľké pre náš rozum.

⁶Çünkü kara, ‹Yere düş› der,Sağanağa, ‹Bütün şiddetinle boşal.›

⁶Lebo snehu hovorí: Padaj na zem! Tak i spŕche dažďa a spŕche svojich mohutných dažďov.

⁷Yarattığı bütün insanlar ne yaptığını bilsin diye,Herkese işini bıraktırır.

⁷Pečatí ruku každého človeka, aby poznali všetci ľudia, ktorí sú jeho dielom.

⁸Hayvanlar kovuklarına girer,İnlerinde otururlar.

⁸A divá zver vchádza do úkrytu a býva vo svojich brlohoch.

⁹Kasırga yuvasından kopar,Soğuk saçılan rüzgarlardan.

⁹Z komory juhu prichádza víchrica a od severa zima.

¹⁰Tanrının soluğu suları dondurur,Geniş sular buz tutar.

¹⁰Od dychu silného Boha povstáva mráz, a šírina vody sa sovrie.

¹¹Bulutlara nem yükler,Şimşeğini her yana yayar.

¹¹Áno, vlahou obťažuje hustý oblak; naďaleko rozháňa oblak svojho svetla,

¹²Yeryüzünde ne buyurursa yapmak üzereBulutlar Onun istediği yönde döner durur.

¹²ktorý sa prevracia jeho riadením naokolo, aby tie veci vykonaly všetko to, čo im rozkazuje na tvári okruhu zeme,

¹³Ya insanları cezalandırmakYa da yeryüzünü sulayıp sevgisini göstermek içinYağmur gönderir.

¹³buď čo do prútu za trest jeho zemi buď čo do milosti; dáva, aby to našlo svoj cieľ.

¹⁴‹‹Dinle, Eyüp,Dur da düşün Tanrının şaşılası işlerini.

¹⁴Nože počuj to, Jobe, postoj a pozoruj divy silného Boha!

¹⁵Tanrının bulutları nasıl düzenlediğini,Şimşeğini nasıl çaktırdığını biliyor musun?

¹⁵Či vieš o tom, keď im nakladá niečo Bôh? Alebo kedy dá, aby sa zablesklo svetlo jeho oblaku?

¹⁶Bulutların dengesini,Bilgisi kusursuz olanın şaşılası işlerini biliyor musun?

¹⁶Či vieš voľačo o tom, ako sa vznáša oblak? O divoch toho, ktorý je dokonalý čo do známosti?

¹⁷Dünyanın soluğu kesildiğindeGüneyin kavurucu rüzgarı altındaGiysilerin seni terletmez mi?

¹⁷Ty, ktorého rúcho stáva sa priteplým, keď utíši zem od poludnia?

¹⁸Dökme tunç bir ayna kadar sert olan gökkubbeyiOnunla birlikte yayabilir misin?

¹⁸Rozťahoval si s ním nebeskú oblohu, však? Silnú, jako liate zrkadlo.

¹⁹‹‹Ona ne söyleyeceğimizi öğret bize,Çünkü karanlık yüzünden sözümüze düzen veremiyoruz.

¹⁹Nože nám daj vedieť, čo mu povieme? Neupravíme reči pre tmu.

²⁰Konuşmak istediğim Ona söylenebilir mi?Kimse yutulmak ister mi?

²⁰Či sa mu porozpráva, keď budem hovoriť? Či povie niekto slovo, aby bol pohltený?

²¹Rüzgar geçip göğü temizlediğindeGökte parıldayan ışığa kimse bakamaz.

²¹A teraz síce nevidia ľudia svetla, ktoré svieti jasne na nebesiach; ale prejde vietor a vyčistí ich.

²²Altın parıltısı geliyor kuzeyden,Tanrı korkunç görkeme bürünmüş.

²²Od severa prichádza blesk ako zlato; ale nad Bohom je strašná sláva.

²³Her Şeye Gücü Yetene biz ulaşamayız.Gücü yücedir,Adaleti ve eşsiz doğruluğuyla kimseyi ezmez.

²³Čo do Všemohúceho, nenajdeme a nevystihneme ho; je prevysoký v sile; a keď aj je u neho súd a množstvo spravedlivosti, netrápi.

²⁴Bu yüzden insanlar O'na saygı duyar,Çünkü O, bilgeleri dikkate almaz.››

²⁴Preto sa ho boja ľudia. Nehľadí na nikoho z tých, ktorí sú múdreho srdca.