¹‹‹Dağ keçilerinin ne zaman doğurduğunu biliyor musun?Geyiklerin yavruladığı zamanı sen mi gözlüyorsun?

¹Či vieš čas rodenia kamzíkov? Pozoroval si azda svíjať sa jelenice, keď rodia?

²Sen mi sayıyorsun doğuruncaya dek geçirdikleri ayları?Doğurdukları zamanı biliyor musun?

²Či počítaš mesiace, ktoré vyplňujú? A či vieš čas ich pôrodu,

³Çöküp yavrularını doğurur,Kurtulurlar sancılarından.

³kedy sa skláňajú, rodia svoje mláďatá, odvrhujú svoje bolesti?

⁴Güçlenir, kırda büyür yavrular,Gider, bir daha dönmezler.

⁴Ich mladé silnejú; rastú na poli; vyjdú a viacej sa nevrátia.

⁵‹‹Kim yaban eşeğini başı boş gönderdi,Kim bağlarını çözdü?

⁵Kto pustil divého osla na slobodu, a sväzky toho divocha kto rozviazal?

⁶Yurt olarak ona bozkırı,Barınak olarak tuzlayı verdim.

⁶Ktorému som dal pustinu za jeho dom a za jeho príbytky slanú zem?

⁷Kentteki kargaşaya güler o,Sürücünün bağırdığını duymaz.

⁷Smeje sa lomozu mesta; nečuje povyku pohoniča.

⁸Otlamak için tepeleri dolaşır,Yeşillik arar.

⁸To, čo najde na vrchoch, je jeho pašou, a vyhľadáva všetko, čo je zelené.

⁹‹‹Yaban öküzü sana kulluk etmek ister mi?Geceyi senin yemliğinin yanında geçirir mi?

⁹Či ti bude chcieť slúžiť jednorožec? Či bude nocovať pri tvojich jasliach?

¹⁰Sabanla yarık açsın diye ona bağ vurabilir misin?Arkanda, ovalarda tırmık çeker mi?

¹⁰Či pripriahneš jednorožca k brázde jeho povrazom? Či bude za tebou brániť údolia?

¹¹Çok güçlü diye ona bel bağlayabilir misin?Ağır işini ona bırakabilir misin?

¹¹Či sa spoľahneš na neho preto, že má veľkú silu, a zanecháš na neho svoju prácu?

¹²Ekinini getireceğine,Buğdayını harman yerinde toplayacağına güvenir misin?

¹²Či mu budeš veriť, že svezie tvoje semeno a sprace tvoje humno?

¹³‹‹Devekuşunun kanatları sevinçle dalgalanır,Ama leyleğin kanatları ve tüyleriyle kıyaslanamaz.

¹³Krýdlo pštrosov plesá. A istotne to nie je peruť ľútostného bociana ani perie!

¹⁴Devekuşu yumurtalarını yere bırakır,Onları kumda ısıtır,

¹⁴Pretože zanechá zemi svoje vajcia a liahnuc hreje ich na prachu

¹⁵Ayak altında ezilebileceklerini,Yabanıl hayvanlarca çiğnenebileceklerini düşünmez.

¹⁵a zabúda, že ich môže rozpučiť noha, alebo že ich môže zašliapať poľná zver.

¹⁶Yavrularına sert davranır, kendinin değilmiş gibi,Çektiği zahmetin boşa gideceğine üzülmez.

¹⁶Tvrde zaobchodí so svojimi mláďatami, jako keby neboly jeho, i keby jeho práca mala byť nadarmo, nestrachuje sa o ňu.

¹⁷Çünkü Tanrı ona bilgelik bağışlamamış,Anlayıştan pay vermemiştir.

¹⁷Pretože mu Bôh dal zabudnúť na múdrosť ani mu nedal podielu na rozumnosti.

¹⁸Yine de koşmak için kabarıncaAta ve binicisine güler.

¹⁸V taký čas, keď zatrepoce krýdlami na výšine, vysmeje sa koňovi i jeho jazdcovi.

¹⁹‹‹Sen mi ata güç verdin,Dalgalanan yeleyi boynuna giydirdin?

¹⁹Či ty dáš koňovi silu? Či odeješ jeho šiju hrivou?

²⁰Sen misin onu çekirge gibi sıçratan,Gururlu kişnemesiyle korku saçtıran?

²⁰Či spôsobíš, že bude skákať sťa kobylka? Jeho nádherný frkot je strašný.

²¹Ayakları toprağı şiddetle eşer,Gücünden ötürü sevinçle coşar,Savaşçının üstüne yürür.

²¹Jeho nohy hrabú na doline, a plesá vo svojej sile; ide von v ústrety zbrani.

²²Korkuya güler, hiçbir şeyden yılmaz,Kılıç önünde geri adım atmaz.

²²Smeje sa strachu ani sa neľaká ani neustúpi pred mečom,

²³Ok kılıfı, parıldayan mızrak ve palaÜzerinde takırdar atın.

²³hoci nad ním chreští túl, lesklá kopija a pika;

²⁴Coşku ve heyecanla uzaklıkları yutar,Boru çalınca duramaz yerinde.

²⁴s hrmotom a s búrlivým hnevom hltá zem ani nepostojí s pokojom, lebo zavznel zvuk trúby.

²⁵Boru çaldıkça, ‹Hi!› diye kişner,Savaş kokusunu, komutanların gürleyen sesini,Savaş çığlıklarını uzaklardan duyar.

²⁵Kedykoľvek zatrúbi trúba, zarehoce, a zďaleka začuchá boj, hrmot kniežat a krik.

²⁶‹‹Atmaca senin bilgeliğinle mi süzülüyor,Kanatlarını güneye doğru açıyor?

²⁶Či je to z tvojho rozumu, že lieta jastrab, rozostrie svoje krýdla oproti juhu?

²⁷Kartal senin buyruğunla mı yükseliyor,Yuvasını yükseklere kuruyor?

²⁷Či na tvoj rozkaz vznáša sa orol a že na vysokom mieste kladie svoje hniezdo?

²⁸Uçurum kenarlarında konaklıyor,Sivri kayalar onun kalesi.

²⁸Prebýva na skale a hniezdi na výčnelku skaly, a to jako na hrade.

²⁹Oradan gözetliyor yiyeceğini,Gözleri avını uzaktan seçiyor.

²⁹Odtiaľ pátra po žrádle; jeho oči hľadia naďaleko.

³⁰Onun yavruları kanla beslenir,Leşler neredeyse, o da oradadır.››

³⁰A jeho mláďatá strebú krv. Kde sú nejakí pobití, tam je aj on.