1Eyüp şöyle yanıtladı:
1A Job odpovedal a riekol:
2‹‹Keşke üzüntüm tartılabilse,Acım teraziye konabilseydi!
2Oj, aby bola dobre odvážená moja nevoľa, a moje utrpenie, aby razom zdvihli na váhe!
3Denizlerin kumundan ağır gelirdi,Bu yüzden abuk sabuk konuştum.
3Lebo by to bolo teraz ťažšie nad piesok morí, a preto sú aj moje slová nerozmyslené.
4Çünkü Her Şeye Gücü Yetenin okları içimde,Ruhum onların zehirini içiyor,Tanrının dehşetleri karşıma dizildi.
4Lebo strely Všemohúceho väzia vo mne, ktorých jed pije môj duch; hrôzy Božie postavily sa do šiku proti mne.
5Otu olan yaban eşeği anırır mı,Yemi olan öküz böğürür mü?
5Či azda reve divoký osol nad mladistvou trávou? Alebo či ručí vôl nad svojím krmom, slaným a miešaným?
6Tatsız bir şey tuzsuz yenir mi,Yumurta akında tat bulunur mu?
6Či sa jie voľačo nechutné bez soli? Či je nejaká chuť v bielku vajca?
7Böyle yiyeceklere dokunmak istemiyorum,Beni hasta ediyorlar.
7A teraz práve to, čoho sa nechcela dotknúť moja duša, je ako mojím pokrmom v nemoci.
8‹‹Keşke dileğim yerine gelse,Tanrı özlediğimi bana verse!
8Oj, aby sa naplnila moja žiadosť, a aby to, čo očakávam, dal Bôh!
9Kerem edip beni ezse,Elini çabuk tutup yaşam bağımı kesse!
9Totiž, žeby sa ľúbilo Bohu, aby ma rozdrtil, aby vystrel svoju ruku a vyťal ma!
10Yine avunur,Amansız derdime karşın sevinirdim,Çünkü Kutsal Olanın sözlerini yadsımadım.
10A mal by som ešte vždy útechu a vyskočil by som v bolesti, ktorej nešetrí, lebo som nezatajil slov Najsvätejšieho.
11Gücüm nedir ki, bekleyeyim?Sonum nedir ki, sabredeyim?
11Čo je moja sila, aby som dúfal, a čo je môj koniec, aby som znášal trpezlivo?
12Taş kadar güçlü müyüm,Etim tunçtan mı?
12Či je moja sila silou kameňa? Alebo či je moje telo z medi?
13Çaresiz kalıncaKendimi kurtaracak gücüm mü olur?
13Isté je, že niet pre mňa pomoci vo mne, a to, čo by prospelo, je zahnané odo mňa.
14‹‹Kederli insana dost sevgisi gerekir,Her Şeye Gücü Yetenden korkmaktan vaz geçse bile.
14Hynúcemu prisluší milosrdenstvo od jeho priateľa, keby hneď i bázeň Všemohúceho bol opustil.
15Kardeşlerim kuru bir dere gibi beni aldattı;Hani gürül gürül akan dereler vardır,
15Moji bratia zklamali jako potok, jako riečište potokov, ktoré ta pošly,
16Eriyen buzlarla taşan,Kar sularıyla beslenen,
16kalné od ľadu, v ktorých sa ukryl sneh;
17Ama kurak mevsimde akmayan,Sıcakta yataklarında tükenen dereler...İşte öyle aldattılar beni.
17v čase, keď sú ožehané slnkom, vysychajú; keď býva horúco, miznú zo svojho miesta.
18O dereler için kervanlar yolundan sapar,Çöle çıkıp yok olurlar.Temanın kervanları su arar,Sabadan gelen yolcular umutla bakar.
18Krútia sa stezky ich ciest, odchádzajú na pustinu a hynú.
20Ama oraya varınca umut bağladıkları için utanır,Hayal kırıklığına uğrarlar.
19Pozrú sa karavány z Témy, putujúce zástupy zo Šeby, ktoré sa nadejaly na ne!
21Artık siz de bir hiç oldunuz,Dehşete kapılıp korkuyorsunuz.
20Budú sa hanbiť, že v ne dúfaly; prijdú až ta a budú sa stydieť!
22‹Benim için bir şey verin›Ya da, ‹Rüşvet veripBeni düşmanın elinden kurtarın,Acımasızların elinden alın› dedim mi?
21Lebo vy ste ním teraz, takým potokom: vidíte strašnú vec a bojíte sa.
24‹‹Bana öğretin, susayım,Yanlışımı gösterin.
22Či som povedal: Dajte mi!? Alebo: Uplaťte zo svojho majetku za mňa
25Doğru söz acıdır!Ama tartışmalarınız neyi kanıtlıyor?
23a vysloboďte ma z ruky protivníka a vykúpte ma z ruky ukrutníkov?
26Sözlerimi düzeltmek mi istiyorsunuz?Çaresizin sözlerini boş laf mı sayıyorsunuz?
24Poučte ma, a ja budem mlčať, a vysvetlite mi, v čom som blúdil!
27Öksüzün üzerine kura çeker,Arkadaşınızın üzerine pazarlık ederdiniz.
25Aké prenikavé sú slová pravdy! Ale čo nakára vaše káranie?!
28‹‹Şimdi lütfedip bana bakın,Yüzünüze karşı yalan söyleyecek değilim ya.
26Či zamýšľate kárať slová? Lebo veď do vetra idú slová zúfalého!
29Bırakın artık, haksızlık etmeyin,Bir daha düşünün, davamda haklıyım.
27Áno, o sirotu hádžete los a jednáte sa o svojho priateľa.
30Ağzımdan haksız bir söz çıkıyor mu,Damağım kötü niyeti ayırt edemiyor mu?
28A tak teraz nech sa vám chce pozrieť na mňa, a istotne nebudem luhať do vašej tvári.
29Vráťte sa, prosím, a zkúste, nech nie je neprávosti! Vráťte sa a zkúste ešte, moja spravedlivosť leží v tom!
30Či je na mojom jazyku neprávosť? Či nerozozná moje ďasno zkazy? -