1Gözlerimi sana kaldırıyorum,Ey göklerde taht kuran!
1Pieseň na cestu hore do Jeruzalema. K tebe pozdvihujem svoje oči, ó, ty, ktorý tróniš na nebesiach!
2Nasıl kulların gözleri efendilerinin,Hizmetçinin gözleri hanımının eline bakarsa,Bizim gözlerimiz de RAB Tanrımıza öyle bakar,O bize acıyıncaya dek.
2Hľa, jako oči sluhov na ruku ich pánov, ako oči dievky na ruku jej panej, tak hľadia naše oči na Hospodina, našeho Boha, dokiaľ sa nezmiluje nad nami.
3Acı bize, ya RAB, acı;Gördüğümüz hakaret yeter de artar.
3Zmiluj sa nad nami, Hospodine, zmiluj sa nad nami, lebo sme sa hojne nasýtili opovrženia.
4Rahat yaşayanların alayları,Küstahların hakaretiCanımıza yetti.
4Naša duša sa hojne nasýtila posmechu bezstarostných a opovrženia pyšných.