1Tanrı yerini aldı tanrısal kurulda,Yargısını açıklıyor ilahların ortasında:
1Žalm Azafov. Bôh stojí v shromaždení silného Boha; súdi v strede bohov
2‹‹Ne zamana dek haksız karar verecek,Kötüleri kayıracaksınız? |iSela
2a hovorí: Dokedy budete súdiť nespravedlivo a hľadieť na osobu bezbožných? Sélah.
3Zayıfın, öksüzün davasını savunun,Mazlumun, yoksulun hakkını arayın.
3Súďte chudobného a sirotu podľa pravdy; vyhláste biedneho a núdzneho za spravedlivého!
4Zayıfı, düşkünü kurtarın,Onları kötülerin elinden özgür kılın.››
4Vyprostite chudobného a biedneho, vytrhnite ho z ruky bezbožníkov!
5Bilmiyor, anlamıyorlar,Karanlıkta dolaşıyorlar. Yeryüzünün temelleri sarsılıyor.
5Ale nevedia ani nerozumejú; chodia vo tme; pohybujú sa všetky základy zeme.
6‹‹ ‹Siz ilahlarsınız› diyorum,‹Yüceler Yücesinin oğullarısınız hepiniz!›
6Ja som bol povedal: Bohovia ste a synovia Najvyššieho vy všetci.
7Yine de insanlar gibi öleceksiniz,Sıradan bir önder gibi düşeceksiniz!››
7Avšak zomriete jako iný človek a padnete jako jeden z kniežat.
8Kalk, ey Tanrı, yargıla yeryüzünü!Çünkü bütün uluslar senindir.
8Povstaň, ó, Bože, súď zem, lebo ty budeš dediť medzi všetkými národami.