¹Ya RAB, beni kurtaran Tanrı,Gece gündüz sana yakarıyorum.

¹Pieseň. Žalm synov Kórachových. Náčelníkovi speváckeho sboru na nápev: Nemoc pokoriť. Vyučujúci Hémana Ezrachitského.

²Duam sana erişsin,Kulak ver yakarışıma.

²Hospodine, Bože môjho spasenia, vodne i vnoci kričím pred tebou.

³Çünkü sıkıntıya doydum,Canım ölüler diyarına yaklaştı.

³Prosím, nech prijde moja modlitba pred tvoju tvár! Nakloň svoje ucho k môjmu volaniu!

⁴Ölüm çukuruna inenler arasında sayılıyorum,Tükenmiş gibiyim;

⁴Lebo moja duša sa nasýtila rôzneho zlého, a môj život sa priblížil ríši smrti.

⁵Ölüler arasına atılmış,Artık anımsamadığın,İlginden yoksun,Mezarda yatan cesetler gibiyim.

⁵Počítaný som medzi tých, ktorí sostupujú do jamy; som ako muž bez vlády.

⁶Beni çukurun dibine,Karanlıklara, derinliklere attın.

⁶Pohodený som medzi mŕtvych; som ako pobití, ležiaci v hrobe, na ktorých sa už viacej nerozpomenieš, a ktorí sú vyťatí od tvojej ruky.

⁷Öfken üzerime çöktü,Dalga dalga kızgınlığınla beni ezdin. |iSela

⁷Položil si ma do najhlbšej jamy, do tmavých miest v hlbinách.

⁸Yakınlarımı benden uzaklaştırdın,İğrenç kıldın beni gözlerinde.Kapalı kaldım, çıkamıyorum.

⁸Tvoja prchlivosť doľahla na mňa, a všetky tvoje vlny sa lámu na mne. Ztrápil si ma. Sélah.

⁹Üzüntüden gözlerimin feri sönüyor,Her gün sana yakarıyorum, ya RAB,Ellerimi sana açıyorum.

⁹Vzdialil si mojich známych odo mňa; zošklivil si im ma; som zatvorený a nemôžem vyjsť.

¹⁰Harikalarını ölülere mi göstereceksin?Ölüler mi kalkıp seni övecek? |iSela

¹⁰Moje oko hynie od trápenia; volám na teba, Hospodine, každý deň; vystieram k tebe svoje ruky.

¹¹Sevgin mezarda,Sadakatin yıkım diyarında duyurulur mu?

¹¹Či asnáď tým, ktorí pomreli, učiníš zázrak? Alebo azda mŕtvi vstanú, aby ťa chválili? Sélah.

¹²Karanlıklarda harikaların,Unutulmuşluk diyarında doğruluğun bilinir mi?

¹²Či sa bude rozprávať o tvojej milosti v hrobe? O tvojej pravde v zahynutí?

¹³Ama ben, ya RAB, yardıma çağırıyorum seni,Sabah duam sana varıyor.

¹³Či sa bude znať tvoj zázrak vo tme alebo tvoja spravedlivosť v zemi zabudnutia?

¹⁴Niçin beni reddediyorsun, ya RAB,Neden yüzünü benden gizliyorsun?

¹⁴Ale ja, Hospodine, volám k tebe pokorne o pomoc, a za rána ťa predchádza moja modlitba.

¹⁵Düşkünüm, gençliğimden beri ölümle burun burunayım,Dehşetlerinin altında tükendim.

¹⁵Prečo, ó, Hospodine, zamietaš moju dušu? Prečo skrývaš predo mnou svoju tvár?

¹⁶Şiddetli gazabın üzerimden geçti,Saçtığın dehşet beni yedi bitirdi.

¹⁶Utrápený som a zomieram od mladosti; nesiem tvoj strach a desím sa bezradný.

¹⁷Bütün gün su gibi kuşattılar beni,Çevremi tümüyle sardılar.

¹⁷Cezo mňa sa vše valí tvoj rozpálený hnev, a tvoje hrôzy ma ničia.

¹⁸Eşi dostu benden uzaklaştırdın,Tek dostum karanlık kaldı.

¹⁸Obkľučuje ma to všetko každý deň ako voda; zo všetkých strán sa to spolu hrnie na mňa.

¹⁹Vzdialil si odo mňa priateľa a druha; moji známi sú: tma.