¹Gelin, RABbe sevinçle haykıralım,Bizi kurtaran kayaya sevinç çığlıkları atalım,

¹Poďte, plesajme Hospodinovi! Pokrikujme s radosťou skale svojho spasenia!

²Şükranla huzuruna çıkalım,Ona sevinç ilahileri yükseltelim!

²Predídime jeho tvár s chválou! Pokrikujme mu radostne žalmy!

³Çünkü RAB ulu Tanrıdır,Bütün ilahların üstünde ulu kraldır.

³Lebo Hospodin je silný Bôh veľký a veľký Kráľ nad všetkými bohmi,

⁴Yerin derinlikleri Onun elindedir,Dağların dorukları da Onun.

⁴v ktorého ruke sú nevystihlé hlbiny zeme, a končiare vrchov sú jeho.

⁵Deniz Onundur, çünkü O yarattı,Karaya da Onun elleri biçim verdi.

⁵Jeho je more, a on ho učinil, i sušinu sformovaly jeho ruky.

⁶Gelin, tapınalım, eğilelim,Bizi yaratan RABbin önünde diz çökelim.

⁶Poďte, klaňajme sa a padnime na kolená, kľakajme pred Hospodinom, svojím učiniteľom.

⁷Çünkü O Tanrımızdır,Bizse Onun otlağının halkı,Elinin altındaki koyunlarız. Bugün sesini duyarsanız,

⁷Lebo on je náš Bôh, a my sme ľud jeho pastvy, sme stádom jeho ruky. Dnes, ak počujete jeho hlas,

⁸Merivada, o gün çölde, Massadafö olduğu gibi,Yüreklerinizi nasırlaştırmayın.

⁸nezatvrdzujte svojho srdca jako v Meríbe, jako v deň pokušenia na púšti,

⁹Yaptıklarımı görmelerine karşın,Atalarınız orada beni sınayıp denediler.

⁹kde ma pokúšali vaši otcovia; zkúsili ma aj videli moje dielo.

¹⁰Kırk yıl o kuşaktan hep iğrendim,‹‹Yüreği kötü yola sapan bir halktır›› dedim,‹‹Yollarımı bilmiyorlar.››

¹⁰Štyridsať rokov som sa nesnádil s tým pokolením a povedal som: Oni sú ľud, ktorý blúdi srdcom. A oni nepoznali mojich ciest,

¹¹Bu yüzden öfkeyle ant içtim:‹‹Huzur diyarıma asla girmeyecekler!›› Say.14:26-35; İbr.4:1-7).

¹¹takže som konečne prisahal vo svojom hneve, že nevojdú do môjho odpočinku.