¹Now it happened in those days, that a decree went out from Caesar Augustus that all the world should be enrolled.

¹در آن روزها به منظور یک سرشماری عمومی در سراسر دنیای روم فرمانی از طرف امپراطور اوغُسطُس صادر شد.

²This was the first enrollment made when Quirinius was governor of Syria.

²وقتی دور اول این سرشماری انجام گرفت، کرینیوس فرماندار کل سوریه بود.

³All went to enroll themselves, everyone to his own city.

³پس برای انجام سرشماری هرکس به شهر خود می رفت

⁴Joseph also went up from Galilee, out of the city of Nazareth, into Judea, to the city of David, which is called Bethlehem, because he was of the house and family of David;

⁴و یوسف نیز از شهر ناصرۀ جلیل به یهودیه آمد تا در شهر داود، که بیت لِحِم نام داشت نامنویسی کند، زیرا او از خاندان داود بود.

⁵to enroll himself with Mary, who was pledged to be married to him as wife, being pregnant.

⁵او مریم را که در این موقع در عقد او و حامله بود همراه خود برد.

⁶It happened, while they were there, that the day had come that she should give birth.

⁶هنگامی که در آنجا اقامت داشتند وقت تولد طفل فرا رسید

⁷She brought forth her firstborn son, and she wrapped him in bands of cloth, and laid him in a feeding trough, because there was no room for them in the inn.

⁷و مریم اولین فرزند خود را که پسر بود بدنیا آورد. او را در قنداق پیچیده در آخوری خوابانید، زیرا در مسافرخانه جائی برای آنها نبود.

⁸There were shepherds in the same country staying in the field, and keeping watch by night over their flock.

⁸در همان اطراف در میان مزارع، چوپانانی بودند که در وقت شب از گلۀ خود نگهبانی می کردند.

⁹Behold, an angel of the Lord stood by them, and the glory of the Lord shone around them, and they were terrified.

⁹فرشتۀ خداوند در برابر ایشان ایستاد و شکوه و جلال خداوند در اطراف شان درخشید و ایشان بسیار ترسیدند.

¹⁰The angel said to them, “Don’t be afraid, for behold, I bring you good news of great joy which will be to all the people.

¹⁰اما فرشته گفت: «نترسید، من برای شما مژده ای دارم: خوشی بزرگی شامل حال تمامی این قوم خواهد شد.

¹¹For there is born to you, this day, in the city of David, a Savior, who is Christ the Lord.

¹¹امروز در شهر داود نجات دهنده ای برای شما به دنیا آمده است که مسیح و خداوند است.

¹²This is the sign to you: you will find a baby wrapped in strips of cloth, lying in a feeding trough.”

¹²نشانی آن برای شما این است که نوزاد را در قنداقه پیچیده و در آخور خوابیده خواهید یافت.»

¹³Suddenly, there was with the angel a multitude of the heavenly army praising God, and saying,

¹³ناگهان با آن فرشته فوج بزرگی از سپاه آسمانی ظاهر شد که خدا را ستایش کرده، می گفتند:

¹⁴“Glory to God in the highest, on earth peace, good will toward men.”

¹⁴«خدا را در برترین آسمان ها جلال و بر زمین در بین مردمی که مورد پسند او می باشند صلح و سلامتی باد.»

¹⁵It happened, when the angels went away from them into the sky, that the shepherds said one to another, “Let’s go to Bethlehem, now, and see this thing that has happened, which the Lord has made known to us.”

¹⁵بعد از آنکه فرشتگان آنها را ترک کردند و به آسمان رفتند، چوپانان به یکدیگر گفتند: «بیائید، به بیت لِحِم برویم و واقعه ای را که خداوند ما را از آن آگاه ساخته است ببینیم.»

¹⁶They came with haste, and found both Mary and Joseph, and the baby was lying in the feeding trough.

¹⁶پس با تیزی و شتاب رفتند و مریم و یوسف و آن کودک را که در آخور خوابیده بود پیدا کردند.

¹⁷When they saw it, they publicized widely the saying which was spoken to them about this child.

¹⁷وقتی کودک را دیدند آنچه را که دربارۀ او به آنها گفته شده بود نقل کردند.

¹⁸All who heard it wondered at the things which were spoken to them by the shepherds.

¹⁸همۀ شنوندگان از آنچه چوپانان می گفتند تعجب می کردند.

¹⁹But Mary kept all these sayings, pondering them in her heart.

¹⁹اما مریم تمام این چیزها را بخاطر می سپرد و دربارۀ آن ها عمیقاً فکر می کرد.

²⁰The shepherds returned, glorifying and praising God for all the things that they had heard and seen, just as it was told them.

²⁰چوپانان برگشتند و بخاطر آنچه شنیده و دیده بودند خدا را حمد و سپاس می گفتند، زیرا آنچه به ایشان گفته شده بود واقع شده بود.

²¹When eight days were fulfilled for the circumcision of the child, his name was called Jesus, which was given by the angel before he was conceived in the womb.

²¹یک هفته بعد که وقت سنت کودک فرا رسید او را عیسی نامیدند، همان نامی که فرشته پیش از جایگزینی او در رَحِم تعیین کرده بود.

²²When the days of their purification according to the law of Moses were fulfilled, they brought him up to Jerusalem, to present him to the Lord

²²بعد از آنکه روزهای پاک شدن مطابق شریعت موسی تمام شد کودک را به اورشلیم آوردند تا به خداوند تقدیم نمایند.

²³(as it is written in the law of the Lord, “Every male who opens the womb shall be called holy to the Lord”), Exodus 13:2,12

²³چنانکه در شریعت خداوند نوشته شده است: هر پسر اولباری از خداوند شمرده می شود

²⁴and to offer a sacrifice according to that which is said in the law of the Lord, “A pair of turtledoves, or two young pigeons.” Leviticus 12:8

²⁴و نیز مطابق آنچه در شریعت خداوند نوشته شده است قربانی ای تقدیم کنند، یعنی یک جفت فاخته و یا دو چوچه کبوتر.

²⁵Behold, there was a man in Jerusalem whose name was Simeon. This man was righteous and devout, looking for the consolation of Israel, and the Holy Spirit was on him.

²⁵در اورشلیم مردی به نام شمعون زندگی می کرد که درستکار و پارسا بود و در انتظار نجات اسرائیل بسر می برد و روح القدس بر او بود.

²⁶It had been revealed to him by the Holy Spirit that he should not see death before he had seen the Lord’s Christ. “Christ” (Greek) and “Messiah” (Hebrew) both mean “Anointed One”

²⁶از طرف روح القدس به او خبر داده شده بود که تا مسیح وعده شدۀ خداوند را نبیند نخواهد مرد.

²⁷He came in the Spirit into the temple. When the parents brought in the child, Jesus, that they might do concerning him according to the custom of the law,

²⁷او به هدایت روح به داخل عبادتگاه آمد و هنگامیکه والدین عیسی، طفل را به داخل آوردند تا آنچه را که مطابق شریعت مقرر بود انجام دهند،

²⁸then he received him into his arms, and blessed God, and said,

²⁸شمعون، طفل را در آغوش گرفت و خدا را حمدکنان گفت:

²⁹“Now you are releasing your servant, Master, according to your word, in peace;

²⁹«حال ای خداوند، مطابق وعدۀ خود بنده خود را بسلامت رخصت بده،

³⁰چون چشمانم نجات تو را دیده است،

³¹نجاتی که تو در حضور همۀ ملتها آماده ساخته ای،

³²a light for revelation to the nations, and the glory of your people Israel.”

³²نوری که افکار ملتهای بیگانه را روشن سازد و مایۀ سربلندی قوم تو اسرائیل گردد.»

³³Joseph and his mother were marveling at the things which were spoken concerning him,

³³پدر و مادر آن طفل از آنچه دربارۀ او گفته شد حیران گشتند.

³⁴and Simeon blessed them, and said to Mary, his mother, “Behold, this child is set for the falling and the rising of many in Israel, and for a sign which is spoken against.

³⁴شمعون بر آنها دعای خیر کرد و به مریم مادر عیسی، گفت: «این کودک برای سقوط و یا سرافرازی بسیاری در اسرائیل تعیین شده است و نشانه ای است که در رد کردن او

³⁵Yes, a sword will pierce through your own soul, that the thoughts of many hearts may be revealed.”

³⁵افکار پنهانی عدۀ کثیری آشکار خواهد شد و در دل تو نیز خنجری فرو خواهد رفت.»

³⁶There was one Anna, a prophetess, the daughter of Phanuel, of the tribe of Asher (she was of a great age, having lived with a husband seven years from her virginity,

³⁶در آنجا همچنین زنی نبیه به نام حَنّه زندگی می کرد که دختر فَنوئیل از طایفۀ اَشیر بود، او زنی بود بسیار سالخورده، که بعد از ازدواج مدت هفت سال با شوهرش زندگی کرده

³⁷and she had been a widow for about eighty-four years), who didn’t depart from the temple, worshipping with fastings and petitions night and day.

³⁷و تا هشتاد و چهار سالگی بیوه مانده بود. او هرگز از عبادتگاه خارج نمی شد، بلکه شب و روز با دعا و روزه، خدا را عبادت می کرد.

³⁸Coming up at that very hour, she gave thanks to the Lord, and spoke of him to all those who were looking for redemption in Jerusalem.

³⁸او در همان موقع پیش آمد، به درگاه خدا شکرگزاری نمود و برای همۀ کسانی که در انتظار نجات اورشلیم بودند دربارۀ آن طفل صحبت کرد.

³⁹When they had accomplished all things that were according to the law of the Lord, they returned into Galilee, to their own city, Nazareth.

³⁹بعد از آنکه همۀ کارهایی را که در شریعت خداوند مقرر است انجام دادند، به شهر خود، ناصرۀ جلیل برگشتند.

⁴⁰The child was growing, and was becoming strong in spirit, being filled with wisdom, and the grace of God was upon him.

⁴⁰و کودک، پُر از حکمت، کلان و قوی می گشت و لطف خدا با او بود.

⁴¹His parents went every year to Jerusalem at the feast of the Passover.

⁴¹والدین عیسی همه ساله برای عید فِصَح به اورشلیم می رفتند.

⁴²When he was twelve years old, they went up to Jerusalem according to the custom of the feast,

⁴²وقتی او به دوازده سالگی رسید آن ها مثل همیشه برای آن عید به آنجا رفتند.

⁴³and when they had fulfilled the days, as they were returning, the boy Jesus stayed behind in Jerusalem. Joseph and his mother didn’t know it,

⁴³وقتی ایام عید به پایان رسید و آنها عازم شهر خود شدند، عیسی نو جوان در اورشلیم ماند ولی والدینش این را نمی دانستند

⁴⁴but supposing him to be in the company, they went a day’s journey, and they looked for him among their relatives and acquaintances.

⁴⁴و به گمان اینکه او در بین کاروان است یک روز تمام به سفر ادامه دادند و آن وقت در میان دوستان و خویشان خود به جستجوی او پرداختند.

⁴⁵When they didn’t find him, they returned to Jerusalem, looking for him.

⁴⁵چون او را پیدا نکردند ناچار به اورشلیم برگشتند تا بدنبال او بگردند.

⁴⁶It happened after three days they found him in the temple, sitting in the midst of the teachers, both listening to them, and asking them questions.

⁴⁶بعد از سه روز او را در عبادتگاه پیدا کردند ـ درحالیکه در میان معلمان نشسته بود و به آنها گوش می داد و از ایشان سؤال می کرد.

⁴⁷All who heard him were amazed at his understanding and his answers.

⁴⁷همۀ شنوندگان از هوش او و از جواب های که می داد در حیرت بودند.

⁴⁸When they saw him, they were astonished, and his mother said to him, “Son, why have you treated us this way? Behold, your father and I were anxiously looking for you.”

⁴⁸والدین عیسی از دیدن او تعجب کردند و مادرش به او گفت: «پسرم، چرا با ما چنین کردی؟ من و پدرت با پریشانی زیاد دنبال تو می گشتیم.»

⁴⁹He said to them, “Why were you looking for me? Didn’t you know that I must be in my Father’s house?”

⁴⁹او گفت: «برای چه دنبال من می گشتید؟ مگر نمی دانستید که من وظیفه دارم در خانۀ پدرم باشم؟»

⁵⁰They didn’t understand the saying which he spoke to them.

⁵⁰اما آنها نفهمیدند که مقصد او چیست.

⁵¹And he went down with them, and came to Nazareth. He was subject to them, and his mother kept all these sayings in her heart.

⁵¹عیسی با ایشان به ناصره بازگشت و تابع آنها بود. مادرش همۀ این چیزها را در دل خود نگه می داشت.عیسی در حکمت و قامت رشد می کرد و به پسند خدا و مردم بود.

⁵²And Jesus increased in wisdom and stature, and in favor with God and men.

⁵²عیسی در حکمت و قامت رشد می کرد و به پسند خدا و مردم بود.