1I therefore, the prisoner in the Lord, beg you to walk worthily of the calling with which you were called,
1
بنابراین، من كه بهخاطر خداوند زندانی هستم از شما تقاضا میکنم، زندگی شما شایستهٔ مقامی باشد كه به آن خوانده شدهاید.
2with all lowliness and humility, with patience, bearing with one another in love;
2
همیشه فروتن، ملایم و بردبار باشید و با محبّت یكدیگر را تحمّل كنید.
3being eager to keep the unity of the Spirit in the bond of peace.
3
برای حفظ آن وحدتی كه روحالقدس به وجود میآورد و با رشتههای صلح و صفا به هم پیوسته میشود، نهایت كوشش خود را بكنید.
4There is one body, and one Spirit, even as you also were called in one hope of your calling;
4
همانطور كه یک بدن و یک روحالقدس است، خدا نیز در وقتیکه شما را خواند، یک امید به شما داده است.
5one Lord, one faith, one baptism,
5
و همچنین یک خداوند و یک ایمان و یک تعمید؛
6one God and Father of all, who is over all, and through all, and in us all.
6
و یک خدا وجود دارد كه پدر همه و بالاتر از همه بوده و در همه كار میکند و در همه ساكن است.
7But to each one of us was the grace given according to the measure of the gift of Christ.
7
امّا به هر یک از ما بر حسب سخاوت و بخشایش مسیح عطیهٔ خاصّی داده شده است.
8Therefore he says, “When he ascended on high, he led captivity captive, and gave gifts to men.” Psalm 68:18
8
به این جهت كلام خدا میفرماید:
«وقتی او به آسمان بالا رفت
اسیران را به اسارت برد؛
و عطایایی به آدمیان بخشید.»
9Now this, “He ascended,” what is it but that he also first descended into the lower parts of the earth?
9
آیا مقصود از بالا رفتن جز این است كه اول به جهان زیرین پایین آمده بود؟
10He who descended is the one who also ascended far above all the heavens, that he might fill all things.
10
پس آن کسیکه پایین آمد، همان است كه بالا رفت. او بالاتر از تمام آسمانها رفته است تا كلّیهٔ كاینات را با حضور خود پر سازد.
11He gave some to be apostles; and some, prophets; and some, evangelists; and some, shepherds or, pastors and teachers;
11
او عطایای مختلفی به مردم بخشید یعنی: بعضی را برای رسالت، بعضی را برای نبوّت، بعضی را برای بشارت و بعضی را برای شبانی و تعلیم برگزید،
12for the perfecting of the saints, to the work of serving, to the building up of the body of Christ;
12
تا مقدّسین را در كاری كه برای او انجام میدهند، مجهّز سازد تا به این وسیله بدن مسیح را تقویت نمایند.
13until we all attain to the unity of the faith, and of the knowledge of the Son of God, to a full grown man, to the measure of the stature of the fullness of Christ;
13
تا ما همه به آن وحدتی كه در ایمان و شناسایی فرزند خداست، دست یابیم و مطابق آن میزان كاملی كه در مسیح یافت میشود، به انسانیّت كامل برسیم.
14that we may no longer be children, tossed back and forth and carried about with every wind of doctrine, by the trickery of men, in craftiness, after the wiles of error;
14
در آن صورت دیگر مثل بچّهها نخواهیم بود كه با امواج رانده میشوند و از بادهای متغیّر تعالیم بشری متلاطم میگردند و فریب حیلهها و نیرنگهای مردمی را میخورند كه میخواهند آنها را از حقیقت دور سازند،
15but speaking truth in love, we may grow up in all things into him, who is the head, Christ;
15
بلكه در همان حالیكه حقیقت را با روح محبّت بیان میکنیم ما باید در هر مورد، در مسیح كه سر است، رشد كنیم.
16from whom all the body, being fitted and knit together through that which every joint supplies, according to the working in measure of each individual part, makes the body increase to the building up of itself in love.
16
به ارادهٔ او همهٔ اعضای مختلف بدن به وسیلهٔ مفاصلی كه برای آنها فراهم شده مربوط و پیوند میشوند. پس وقتی هر یک از اعضای بدن به طور جداگانه مرتّب كار كند، تمام بدن رشد میکند و خود را در محبّت بنا مینماید.
17This I say therefore, and testify in the Lord, that you no longer walk as the rest of the Gentiles also walk, in the futility of their mind,
17
پس به نام خداوند این را میگویم و بر آن تأكید میکنم كه شما دیگر نباید مانند كافران كه در پیروی از خیالات بیهودهٔ خود به سر میبرند، زندگی كنید.
18being darkened in their understanding, alienated from the life of God, because of the ignorance that is in them, because of the hardening of their hearts;
18
افكار آنها تیره شده است. جهالتی كه در میان آنهاست و سختدلی آنان، ایشان را از حیاتی كه خدا میبخشد، محروم كرده است.
19who having become callous gave themselves up to lust, to work all uncleanness with greediness.
19
عواطف خود را از دست داده و خود را تسلیم هوی و هوس کردهاند و برای ارضاء امیال پست خود، از هیچ كاری فروگذار نمیکنند.
20But you did not learn Christ that way;
20
اینها چیزهایی نیست كه شما از مسیح یاد گرفتید.
21if indeed you heard him, and were taught in him, even as truth is in Jesus:
21
البتّه اگر واقعاً از مسیح باخبر شدهاید و در اتّحاد با او، حقیقت را آنچنانکه در عیسی یافت میشود، آموختهاید.
22that you put away, as concerning your former way of life, the old man, that grows corrupt after the lusts of deceit;
22
شما باید از آن زندگیای كه در گذشته داشتید، دست بكشید و آن سرشتی را كه قبلاً داشتید، از خود دور سازید. زیرا آن سرشت فریب شهوات خود را خورده و در راه هلاكت است.
23and that you be renewed in the spirit of your mind,
23
دل و ذهن شما باید کاملاً نو شود
24and put on the new man, who in the likeness of God has been created in righteousness and holiness of truth.
24
و سرشت تازهای را كه در نیكی و پاكی حقیقی و به صورت خدا آفریده شده است، به خود بپوشانید.
25Therefore putting away falsehood, speak truth each one with his neighbor. For we are members of one another.
25
پس دیگر به هیچ وجه دروغ نگویید، بلكه همیشه به دیگران راست بگویید، زیرا همهٔ ما اعضای یكدیگریم.
26“Be angry, and don’t sin.” Psalm 4:4 Don’t let the sun go down on your wrath,
26
اگر عصبانی شُدید، نگذارید خشمتان شما را به گناه بكشاند و یا تا غروب آفتاب باقی بماند.
27neither give place to the devil.
27
به ابلیس فرصت ندهید.
28Let him who stole steal no more; but rather let him labor, working with his hands the thing that is good, that he may have something to give to him who has need.
28
دزد از دزدی دست بردارد و به عوض آن با دستهای خود، با آبرومندی كار كند تا چیزی داشته باشد كه به نیازمندان بدهد.
29Let no corrupt speech proceed out of your mouth, but such as is good for building up as the need may be, that it may give grace to those who hear.
29
یک كلمهٔ زشت از دهانتان خارج نشود بلكه گفتار شما به موقع، خوب و سودمند باشد تا در نتیجهٔ آن به شنوندگان فیضی برسد.
30Don’t grieve the Holy Spirit of God, in whom you were sealed for the day of redemption.
30
روحالقدسِ خدا را نرنجانید. زیرا او مهر مالكیّت خدا بر شماست و ضامن آمدن روزی است كه در آن کاملاً آزاد میشوید.
31Let all bitterness, wrath, anger, outcry, and slander, be put away from you, with all malice.
31
از این پس دیگر هیچ نوع بغض، غیظ، خشم، داد و فریاد، دشنام و نفرت را در میان خود راه ندهید.
نسبت به یكدیگر مهربان و دلسوز باشید و چنانکه خدا در شخص مسیح شما را بخشیده است، شما نیز یكدیگر را ببخشید.
32And be kind to one another, tenderhearted, forgiving each other, just as God also in Christ forgave you.
32
نسبت به یكدیگر مهربان و دلسوز باشید و چنانکه خدا در شخص مسیح شما را بخشیده است، شما نیز یكدیگر را ببخشید.