¹After these things, there was a feast of the Jews, and Jesus went up to Jerusalem.

¹ بعد از آن عیسی برای یکی از عیدهای یهود به اورشلیم رفت.

²Now in Jerusalem by the sheep gate, there is a pool, which is called in Hebrew, “Bethesda,” having five porches.

² در اورشلیم نزدیک دروازه‌ای معروف به دروازهٔ گوسفند استخری با پنج رواق وجود دارد كه به زبان عبری آن را بیت حسدا می‌گویند.

³In these lay a great multitude of those who were sick, blind, lame, or paralyzed, waiting for the moving of the water;

³ در آنجا عدّهٔ زیادی از بیماران، نابینایان لنگان و مفلوجان دراز كشیده [و منتظر حركت آب بودند

⁴for an angel went down at certain times into the pool, and stirred up the water. Whoever stepped in first after the stirring of the water was made whole of whatever disease he had.

⁴ زیرا هر چند وقت یک‌بار فرشتهٔ خداوند به استخر داخل می‌شد و آب را به حركت در می‌آورد و اولین بیماری كه بعد از حركت آب به استخر داخل می‌گردید از هر مرضی كه داشت، شفا می‌یافت.]

⁵A certain man was there, who had been sick for thirty-eight years.

⁵ در میان آنها مردی دیده می‌شد كه سی و هشت سال بیمار بود.

⁶When Jesus saw him lying there, and knew that he had been sick for a long time, he asked him, “Do you want to be made well?”

⁶ وقتی عیسی او را در آنجا خوابیده دید و دانست كه مدّت درازی است كه بیمار می‌باشد، از او پرسید: «آیا می‌خواهی خوب و سالم شوی؟»

⁷The sick man answered him, “Sir, I have no one to put me into the pool when the water is stirred up, but while I’m coming, another steps down before me.”

⁷ آن مریض پاسخ داد: «ای آقا، وقتی آب به حركت می‌آید کسی نیست كه به من كمک كند و مرا در استخر بیاندازد؛ تا من از جایم حركت می‌کنم، شخص دیگری پیش از من به داخل می‌رود.»

⁸Jesus said to him, “Arise, take up your mat, and walk.”

⁸ عیسی به او گفت: «بلند شو، بسترت را بردار و برو.»

⁹Immediately, the man was made well, and took up his mat and walked. Now it was the Sabbath on that day.

⁹ آن مرد فوراً شفا یافت و بستر خود را برداشت و به راه افتاد. آن روز، روز سبت بود.

¹⁰So the Jews said to him who was cured, “It is the Sabbath. It is not lawful for you to carry the mat.”

¹⁰ به همین علّت یهودیان به مردی كه شفا یافته بود گفتند: «امروز روز سبت است، تو اجازه نداری بستر خود را حمل نمایی.»

¹¹He answered them, “He who made me well, the same said to me, ‘Take up your mat, and walk.’ ”

¹¹ او در جواب ایشان گفت: «آن کسی‌که مرا شفا داد به من گفت: 'بسترت را بردار و برو.'»

¹²Then they asked him, “Who is the man who said to you, ‘Take up your mat, and walk’ ?”

¹² از او پرسیدند: «چه شخصی به تو گفت بسترت را بردار و برو؟»

¹³But he who was healed didn’t know who it was, for Jesus had withdrawn, a crowd being in the place.

¹³ ولی آن مردی كه شفا یافته بود، او را نمی‌شناخت؛ زیرا آن محل پر از جمعیّت بود و عیسی از آنجا رفته بود.

¹⁴Afterward Jesus found him in the temple, and said to him, “Behold, you are made well. Sin no more, so that nothing worse happens to you.”

¹⁴ بعد از این جریان عیسی او را در معبد بزرگ یافته به او گفت: «اكنون كه شفا یافته‌ای دیگر گناه نكن، مبادا به وضع بدتری دچار شوی.»

¹⁵The man went away, and told the Jews that it was Jesus who had made him well.

¹⁵ آن مرد رفت و به یهودیان گفت: «کسی‌که مرا شفا داد عیسی است.»

¹⁶For this cause the Jews persecuted Jesus, and sought to kill him, because he did these things on the Sabbath.

¹⁶ چون عیسی در روز سبت این كارها را می‌کرد، یهودیان به اذیّت و آزار او پرداختند.

¹⁷But Jesus answered them, “My Father is still working, so I am working, too.”

¹⁷ امّا عیسی به آنان گفت: «پدرم هنوز كار می‌کند و من هم كار می‌کنم.»

¹⁸For this cause therefore the Jews sought all the more to kill him, because he not only broke the Sabbath, but also called God his own Father, making himself equal with God.

¹⁸ این سخن، یهودیان را در كشتن او مصمّم‌تر ساخت. چون او نه تنها سبت را می‌شکست، بلكه خدا را پدر خود می‌خواند و به این طریق خود را با خدا برابر می‌ساخت.

¹⁹Jesus therefore answered them, “Most certainly, I tell you, the Son can do nothing of himself, but what he sees the Father doing. For whatever things he does, these the Son also does likewise.

¹⁹ عیسی در جواب آنان گفت: «یقین بدانید كه پسر نمی‌تواند از خود کاری انجام دهد مگر آنچه كه می‌‏بیند پدر انجام می‌دهد. هرچه پدر می‌کند پسر هم می‌کند،

²⁰ For the Father has affection for the Son, and shows him all things that he himself does. He will show him greater works than these, that you may marvel.

²⁰ زیرا پدر پسر را دوست دارد و هرچه انجام دهد، به پسر نیز نشان می‌دهد و كارهای بزرگتر از این هم به او نشان خواهد داد تا شما تعجّب كنید،

²¹ For as the Father raises the dead and gives them life, even so the Son also gives life to whom he desires.

²¹ زیرا همان‌طور كه پدر مردگان را زنده می‌کند و به آنان حیات می‌بخشد، پسر هم هرکه را بخواهد زنده می‌کند.

²² For the Father judges no one, but he has given all judgment to the Son,

²² پدر بر هیچ‌کس داوری نمی‌کند، او تمام داوری را به پسر سپرده است،

²³ that all may honor the Son, even as they honor the Father. He who doesn’t honor the Son doesn’t honor the Father who sent him.

²³ تا آنكه همه، همان‌طور كه پدر را احترام می‌کنند، پسر را نیز احترام نمایند. کسی‌که به پسر بی‌حرمتی كند، به پدر كه فرستندهٔ اوست بی‌حرمتی كرده است.

²⁴ “Most certainly I tell you, he who hears my word, and believes him who sent me, has eternal life, and doesn’t come into judgment, but has passed out of death into life.

²⁴ «یقین بدانید، هرکه سخنان مرا بشنود و به فرستندهٔ من ایمان آورد، حیات جاودانی دارد و هرگز محكوم نخواهد شد، بلكه از مرگ گذشته و به حیات رسیده است.

²⁵ Most certainly, I tell you, the hour comes, and now is, when the dead will hear the Son of God’s voice; and those who hear will live.

²⁵ یقین بدانید كه زمانی خواهد آمد، و در واقع آن زمان شروع شده است، كه مردگان صدای پسر خدا را خواهند شنید و هرکه بشنود زنده خواهد شد.

²⁶ For as the Father has life in himself, even so he gave to the Son also to have life in himself.

²⁶ زیرا همان‌طور كه پدر منشأ حیات است، به پسر هم این قدرت را بخشیده است تا منشاء حیات باشد.

²⁷ He also gave him authority to execute judgment, because he is a son of man.

²⁷ و به او اختیار داده است كه داوری نماید، زیرا پسر انسان است.

²⁸ Don’t marvel at this, for the hour comes, in which all that are in the tombs will hear his voice,

²⁸ از این تعجّب نكنید، زیرا زمانی خواهد آمد كه همهٔ مردگان صدای او را خواهند شنید

²⁹ and will come out; those who have done good, to the resurrection of life; and those who have done evil, to the resurrection of judgment.

²⁹ و از قبرهای خود بیرون خواهند آمد: نیكوكاران برای حیات خواهند برخواست و گناهكاران برای محکومیّت.

³⁰ I can of myself do nothing. As I hear, I judge, and my judgment is righteous; because I don’t seek my own will, but the will of my Father who sent me.

³⁰ «من از خود نمی‌توانم کاری انجام دهم بلكه طبق آنچه كه می‌شنوم قضاوت می‌کنم و قضاوت من عادلانه است، زیرا در پی انجام خواسته‌های خود نیستم، بلكه انجام میل پدری كه مرا فرستاده است.

³¹ “If I testify about myself, my witness is not valid.

³¹ «اگر من دربارهٔ خودم شهادت بدهم، شهادت من اعتباری ندارد،

³² It is another who testifies about me. I know that the testimony which he testifies about me is true.

³² ولی شخص دیگری هست كه دربارهٔ من شهادت می‌دهد و می‌دانم كه شهادت او دربارهٔ من معتبر است.

³³ You have sent to John, and he has testified to the truth.

³³ شما قاصدانی پیش یحیی فرستادید و او به حقیقت شهادت داد.

³⁴ But the testimony which I receive is not from man. However, I say these things that you may be saved.

³⁴ من به شهادت انسان نیازی ندارم بلكه به‌خاطر نجات شما این سخنان را می‌گویم.

³⁵ He was the burning and shining lamp, and you were willing to rejoice for a while in his light.

³⁵ یحیی مانند چراغی بود كه می‌سوخت و می‌درخشید و شما مایل بودید، برای مدّتی در نور او شادی كنید.

³⁶ But the testimony which I have is greater than that of John, for the works which the Father gave me to accomplish, the very works that I do, testify about me, that the Father has sent me.

³⁶ امّا من شاهدی بزرگتر از یحیی دارم: كارهایی كه پدر به من سپرده است تا انجام دهم، بر این حقیقت شهادت می‌دهند كه پدر مرا فرستاده است.

³⁷ The Father himself, who sent me, has testified about me. You have neither heard his voice at any time, nor seen his form.

³⁷ پدری كه مرا فرستاد خودش بر من شهادت داده است. شما هرگز نه او را دیده‌اید و نه صدایش را شنیده‌اید

³⁸ You don’t have his word living in you; because you don’t believe him whom he sent.

³⁸ و كلام او در دلهای شما جایی ندارد، زیرا به آن کسی‌که فرستاده است، ایمان نمی‌آورید.

³⁹ “You search the Scriptures, because you think that in them you have eternal life; and these are they which testify about me.

³⁹ کتاب‌مقدّس را مطالعه می‌نمایید، چون خیال می‌کنید كه در آن حیات جاودان خواهید یافت. درحالی‌که كتاب دربارهٔ من شهادت می‌دهد،

⁴⁰ Yet you will not come to me, that you may have life.

⁴⁰ شما نمی‌خواهید پیش من بیایید تا حیات بیابید.

⁴¹ I don’t receive glory from men.

⁴¹ «من از مردم توقّع احترام ندارم.

⁴² But I know you, that you don’t have God’s love in yourselves.

⁴² من شما را می‌شناسم و می‌دانم كه خدا را از دل دوست ندارید.

⁴³ I have come in my Father’s name, and you don’t receive me. If another comes in his own name, you will receive him.

⁴³ من به نام پدر خود آمده‌ام و شما مرا نمی‌پذیرید، ولی اگر کسی خودسرانه بیاید از او استقبال خواهید كرد.

⁴⁴ How can you believe, who receive glory from one another, and you don’t seek the glory that comes from the only God?

⁴⁴ شما كه طالب احترام از یكدیگر هستید و به عزّت و احترامی كه از جانب خدای یكتا می‌آید توجّهی ندارید، چگونه می‌توانید ایمان بیاورید؟

⁴⁵ “Don’t think that I will accuse you to the Father. There is one who accuses you, even Moses, on whom you have set your hope.

⁴⁵ گمان نكنید كه من در پیشگاه پدر، شما را متّهم خواهم ساخت، کسی دیگر، یعنی همان موسی كه به او امیدوار هستید، شما را متّهم می‌نماید.

⁴⁶ For if you believed Moses, you would believe me; for he wrote about me.

⁴⁶ اگر شما به موسی ایمان می‌داشتید به من نیز ایمان می‌آوردید، زیرا او دربارهٔ من نوشته است. امّا اگر به نوشته‌های او ایمان ندارید، چگونه گفتار مرا باور خواهید كرد؟»

⁴⁷ But if you don’t believe his writings, how will you believe my words?”

⁴⁷ امّا اگر به نوشته‌های او ایمان ندارید، چگونه گفتار مرا باور خواهید كرد؟»