1God remembered Noah, all the animals, and all the livestock that were with him in the ship; and God made a wind to pass over the earth. The waters subsided.
1Sonra Tanrı Nuhu ve gemideki evcil ve yabanıl hayvanları anımsadı. Yeryüzünde bir rüzgar estirdi, sular alçalmaya başladı.
2The deep’s fountains and the sky’s windows were also stopped, and the rain from the sky was restrained.
2Enginlerin kaynakları, göklerin kapakları kapandı. Yağmur dindi.
3The waters receded from the earth continually. After the end of one hundred fifty days the waters decreased.
3Sular yeryüzünden çekilmeye başladı. Yüz elli gün geçtikten sonra sular azaldı.
4The ship rested in the seventh month, on the seventeenth day of the month, on Ararat’s mountains.
4Gemi yedinci ayın on yedinci günü Ararat dağlarına oturdu.
5The waters receded continually until the tenth month. In the tenth month, on the first day of the month, the tops of the mountains were seen.
5Sular onuncu aya kadar sürekli azaldı. Onuncu ayın birinde dağların doruğu göründü.
6It happened at the end of forty days, that Noah opened the window of the ship which he had made,
6Kırk gün sonra Nuh yapmış olduğu geminin penceresini açtı.
7and he sent out a raven. It went back and forth, until the waters were dried up from the earth.
7Kuzgunu dışarı gönderdi. Kuzgun sular kuruyuncaya kadar dönmedi, uçup durdu.
8He sent out a dove from him, to see if the waters were abated from the surface of the ground,
8Bunun üzerine Nuh suların yeryüzünden çekilip çekilmediğini anlamak için güvercini gönderdi.
9but the dove found no place to rest her foot, and she returned to him into the ship; for the waters were on the surface of the whole earth. He put out his hand, and took her, and brought her to him into the ship.
9Güvercin konacak bir yer bulamadı, çünkü her yer suyla kaplıydı. Gemiye, Nuhun yanına döndü. Nuh uzanıp güvercini tuttu ve gemiye, yanına aldı.
10He stayed yet another seven days; and again he sent the dove out of the ship.
10Yedi gün daha bekledi, sonra güvercini yine dışarı saldı.
11The dove came back to him at evening, and, behold, in her mouth was an olive leaf plucked off. So Noah knew that the waters were abated from the earth.
11Güvercin gagasında yeni kopmuş bir zeytin yaprağıyla akşamleyin geri döndü. O zaman Nuh suların yeryüzünden çekilmiş olduğunu anladı.
12He stayed yet another seven days, and sent out the dove; and she didn’t return to him any more.
12Yedi gün daha bekledikten sonra güvercini yine gönderdi. Bu kez güvercin geri dönmedi.
13It happened in the six hundred first year, in the first month, the first day of the month, the waters were dried up from the earth. Noah removed the covering of the ship, and looked. He saw that the surface of the ground was dried.
13Nuh altı yüz bir yaşındayken, birinci ayın birinde yeryüzündeki sular kurudu. Nuh geminin üstündeki kapağı kaldırınca toprağın kurumuş olduğunu gördü.
14In the second month, on the twenty-seventh day of the month, the earth was dry.
14İkinci ayın yirmi yedinci günü toprak tümüyle kurumuştu.
15God spoke to Noah, saying,
15Tanrı Nuha, ‹‹Karın, oğulların ve gelinlerinle birlikte gemiden çık›› dedi,
16“Go out of the ship, you, and your wife, and your sons, and your sons’ wives with you.
17‹‹Kendinle birlikte bütün canlıları, kuşları, hayvanları, sürüngenleri de çıkar. Üresinler, verimli olsunlar, yeryüzünde çoğalsınlar.››
17Bring out with you every living thing that is with you of all flesh, including birds, livestock, and every creeping thing that creeps on the earth, that they may breed abundantly in the earth, and be fruitful, and multiply on the earth.”
18Nuh karısı, oğulları ve gelinleriyle birlikte gemiden çıktı.
18Noah went out, with his sons, his wife, and his sons’ wives with him.
19Bütün hayvanlar, sürüngenler, kuşlar, yeryüzünde yaşayan her tür canlı da gemiyi terk etti.
19Every animal, every creeping thing, and every bird, whatever moves on the earth, after their families, went out of the ship.
20Nuh RABbe bir sunak yaptı. Orada bütün temiz sayılan hayvanlarla kuşlardan yakmalık sunular sundu.
20Noah built an altar to Yahweh, and took of every clean animal, and of every clean bird, and offered burnt offerings on the altar.
21Güzel kokudan hoşnut olan RAB içinden şöyle dedi: ‹‹İnsanlar yüzünden yeryüzünü bir daha lanetlemeyeceğim. Çünkü insan yüreğindeki eğilimler çocukluğundan beri kötüdür. Şimdi yaptığım gibi bütün canlıları bir daha yok etmeyeceğim.
21Yahweh smelled the pleasant aroma. Yahweh said in his heart, “I will not again curse the ground any more for man’s sake, because the imagination of man’s heart is evil from his youth; neither will I ever again strike everything living, as I have done.
22‹‹Dünya durdukçaEkin ekmek, biçmek,Sıcak, soğuk,Yaz, kış,Gece, gündüz hep var olacaktır.››
22While the earth remains, seed time and harvest, and cold and heat, and summer and winter, and day and night shall not cease.”